Chapter Title : ഷംനത്തയുടെ മുയൽക്കുഞ്ഞുങ്ങൾ [ഒലിവർ]

ചുണ്ട് കടിച്ച് ഒരു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു. “ ശ്ശെ… നിർത്തെല്ലിക്കാ…” ഫർസാന ഷംനയെ കാണാതെ കണവനോട് കൊഞ്ചി. അതുകേട്ട ഷഹനാസ് അമ്മായിയമ്മയുടെ കണ്ണിൽതന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് വീണ്ടും അവരുടെ മോളുടെ നെയ്യ്പ്പൂറ്റിലേക്ക് ഒരു കേറ്റുകേറ്റി! അണ്ഡം പൊളിയുന്ന മാതിരി. കടവരെ! “ ആഹ്ഹ്...!” ഫർസാന നടുവളച്ച് പൊങ്ങിപ്പോയി. ഷംനയും! അവള്‍ കവയ്ക്കിട പൊത്തിപ്പോയി. മോൾടെയല്ല, തന്റെ പൂറ്റിലാണ് അവനാ കാളക്കുണ്ണ കയറ്റിയതെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.

“ ഹൂയ്യ്… ഹെന്റള്ളോ… കേറ്റിക്കാ... അടിച്ച് ഫർസൂന്റെ പൂറ് പൊളിക്കിക്കാ..” പുയ്യാപ്ല വീണ്ടും ക്രമത്തിലടിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഫർസാന കടിമൂത്ത് വിളിച്ചുകൂവി, സ്വന്തം ഉമ്മ അടുക്കളവാതിക്കൽ നിൽക്കുന്നതെറിയാതെ! ഷംനയ്ക്കും എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് തിട്ടമില്ലായിരുന്നു. മോൾക്കിട്ട് അവനൂക്കുന്ന ഓരോ ഊക്കിലും തുടയിടുക്കിലൂടെ ഒരു തരിപ്പ് പാഞ്ഞുപോണ പോലെ. മോള് കാണുന്നതിനുമുന്നേ അവൾ അടുക്കളയിൽനിന്നും വലിഞ്ഞു. കിടപ്പറയുടെ കതക് വലിച്ചടച്ച് ബെഡിൽ കമിഴ്ന്നു കിടന്നു. തലയിണ കൊണ്ട് മുഖം മറച്ച് കമിഴ്ന്നു കിടന്നു. ഫർസാനയുടെ ഭോഗാവിലാപം അടങ്ങുന്നതുവരെ. ഒടുവിൽ മകൾ രതിമൂര്‍ച്ഛ പ്രാപിക്കുന്ന അലർച്ച അവൾ ദീർഘമായി നിശ്വസിച്ചു. കഴിഞ്ഞല്ലൊ, ഭാഗ്യം. ഷംന എന്തേലുമെടുത്തൊന്ന് വായിക്കാനോ ഉറങ്ങാനോ ഒക്കെ ശ്രമിച്ചു. പറ്റുന്നില്ല. അടിവയറ്റിൽ വല്ലാത്തൊരു എരിച്ചിൽ. കവയ്ക്കിടയിലൊരു തരിപ്പ്. കണ്ണടയ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴൊക്കെ താൻ പുന്നാരിച്ചു വളർത്തിയ നിഷ്ക്കളങ്കയായ മകൾ ഒരു മൂന്നാംകിട വേശ്യ കണകെ കഴപ്പുമൂത്ത് മരുമകന് കുനിഞ്ഞ് കൊടുക്കുന്നതാണ് കാഴ്ച. കന്നിമാസത്തിലെ പട്ടികളെപോലെ പറന്നടിച്ച് അവർ ഇണചേരുന്നതും മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു. എന്തൊരു പണ്ണൽ! അതൊക്കെയാണ് പണ്ണൽ. എത്ര നാളായി അതുപോലൊന്ന് പണ്ണിയിട്ട്. ഫർസാനയുടെ ഉപ്പയ്ക്ക് തന്റെ ഇരട്ടിയോളമാണ് പ്രായം. ഏതുനേരവും പള്ളിയും നിസ്കാരവുമായി നടക്കുന്ന ഇക്കായായിട്ട്