Chapter Title : ശാന്തസ്വരൂപിണീ കടീമയം 001 [ഡോ.കിരാതൻ]

"... എന്നാലും ഒരു വിധവയായ എന്നേ പറ്റീ നാട്ടുകാർ ഇങ്ങനെയോക്കെ പറയാാ എന്നോക്കെ കേഴ്ക്കുമ്പോൾ ...". ശാന്തി മുഴുവനാക്കാതെ നിർത്തി.

".... പിന്നെ ഈ നാട്ടുകാർ... അമ്മയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറഞ്ഞതൊന്നും എനിക്ക് തെറ്റായി തോന്നുന്നില്ല. അമ്മയേ പോലെ ഈ സെക്സീ ബോഡീീീ ഉള്ള എത് പെണ്ണുണ്ട് ഈ കരയിൽ ....അവരെ തെറ്റ് പറയാൻ പറ്റില്ല...". വിനു ഗ്ലാസിലെ മദ്യം അൽപ്പം മോന്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"... എന്ത് വർത്തമാനമാടാ നീ പറയുന്ന്യേ.... ഞാൻ നിൻ്റെ അമ്മയല്ല്യേ...". ശാന്തി അവനെ ശാസിക്കുന്ന മട്ടിൽ പറഞ്ഞു.

ശാന്തി അവനെ ശാസിച്ചെങ്കിലും അവൻറെ വാക്കുകളിൽ നിന്നും തൻറെ യൗവനം ഇപ്പോഴും നാട്ടുകാർ ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ട് എന്നറിഞ്ഞതിൽ അവൾ ഉൾപ്പുളകം കൊണ്ടു.

"....എൻ്റെ പൊന്നമയേ കണ്ടാൽ ഏതൊരു ആണിനും അങ്ങനെ തോന്നിപ്പോകും..... അത് തെറ്റാണെന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ .... സൗന്തര്യം ഒരു തെറ്റല്ലല്ലോ അമ്മേ...അമ്മ പറ...." വിനു അമ്മയുടെ വിയർപ്പ് മണം ശ്വസിച്ചുക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

".... ആാാാ ഈ നാട്ടിലെ പോഴമാരുടെ കാര്യമങ്ങ് എനിക്കെങ്ങനെ അറിയാം ...".

"....ഞാൻ അമ്മയുടെ മകനായത് കൊണ്ട് സത്യം പറഞ്ഞു എന്നേയുള്ളൂ."

വിനുവിന്റെ ആവേശത്തോടെയുള്ള സംസാരവും അവന്റെ വന്യമായ വർത്തമാനം അവളെ ആശ്ചര്യപ്പെടുത്തി.

തന്റെ നനഞ്ഞൊട്ടിയ ശരീരത്തിലേക്ക് മകൻ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അവളിലും അറിയാത്തൊരു ഉണർവ് പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ മറുപടി പറയാതെ, തന്റെ  പിടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന കഴുകിയ വസ്ത്രങ്ങളെ അവൾ ഒന്നു കൂടി അടക്കി പിടിച്ച് മകനെ നോക്കി.

തല കുനിച്ച് അവൾ അയയിൽ വസ്ത്രങ്ങൾ ഇടാനായി പോയി.

വിനു ആ രംഗത്തിൽ നിന്ന് പതുക്കെ മാറി

——————————————————————————

അദ്ധ്യായം അഞ്ച്

വൈകുന്നേരം ശാന്തിക്ക് കഴുകാൻ ഉള്ളതെല്ലാം കഴുകിക്കഴിഞ്ഞു ഒരു കുളി പതിവുള്ളതാണ്. അവളുടെ മനസ്സ് ആകെ കലൂഷമായതിനാൽ അവൾ മുറിയിലേക്ക് പോയി കിടക്കയിൽ കിടന്നു.

താൻ എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടാണ് ഈ സമൂഹം തന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത്. തൻറെ മകൻ താൻ മൂലം എത്രമാത്രം അപമാനം സഹിച്ചു കാണും. ഈ അടുത്താണ് അവൻറെ കള്ളുകുടി കൂടിയത്. അതിൻറെ കാരണവും താൻ തന്നെയാണ് എന്നത് അവളിൽ വല്ലാത്ത ദുഃഖം ഉണർത്തി.

കല്ലിൽ വസ്ത്രങ്ങൾ