Chapter Title : ശാന്തസ്വരൂപിണീ കടീമയം 002 [ഡോ.കിരാതൻ]

എന്നുപോലും കാമ കടിയിൽ ആലോചിക്കാതെ ഇരുന്നില്ല.

വല്ലാത്തൊരു സുഖം വന്നപ്പോൾ താൻ എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇതുവരെ വഴുതനങ്ങയെ പൂറ്റിലേക്ക് കയറ്റി ആസ്വദിക്കാതെ ഇരുന്നത് എന്നവൾ ഓർത്തുപോയി. പലരും വഴുതനങ്ങ കയറ്റുന്നത് കേട്ടറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, എങ്കിലും ഭക്ഷണസാധനം അല്ലേ എന്നോർത്ത് തിരസ്കരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇത് കയറിയിറങ്ങുമ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്ന സുഖം ഓർത്തപ്പോൾ പണ്ടേ ചെയ്യേണ്ടതായിരുന്നു എന്നൊരു കുറ്റബോധം അവളിൽ പടർന്നു.

"...... ആാാാാാാഹ് .....മുഃശ്ശ്ശ്ശ്ശ്ശ്ശ് ...". ശാന്തി ആവേശത്തിൽ വഴുതനങ്ങ കയറ്റുമ്പോൾ അവളുടെ കൂതി വല്ലാത്ത രീതിയിൽ കടി ഉയർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ വിരൽ ചക്കര കൂതിയുടെ മുകളിൽ വച്ച് ആവേശത്തിൽ അമർത്തി തടവി.

വല്ലപ്പോഴും കുളിക്കുമ്പോൾ അവിടെയെല്ലാം സോപ്പ് തേക്കുന്ന നേരത്ത് ഒരു സുഖം തോന്നാറുണ്ട്. വല്ലാതെ സുഖം കൂടുന്ന നേരത്ത് വിരൽ അമർത്തി ഉരയ്ക്കുമ്പോൾ അല്പം മദനജലം പോകും. അന്നേരം ഒരു ആശ്വാസം തോന്നാറുണ്ട്. കൂടുതൽ വിരലിട്ട് തന്റെ മനസ്സാന്നിധ്യം നഷ്ടപ്പെടാതെ പിടിക്കുവാൻ വേണ്ടി പൂറ്റിലേക്ക് വീണ്ടും നീളുന്ന വിരലിനെ പിൻവലിച്ച് എത്രയും പെട്ടെന്ന് കുളിച്ച് ഇറങ്ങുകയാണ് പതിവ്.

ഇന്ന് അതെല്ലാം വലിയൊരു നഷ്ടപ്പെടൽ പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. ആസ്വദിക്കേണ്ട നേരത്ത് ആസ്വദിക്കുക തന്നെ ചെയ്യണം. മകൻ പറഞ്ഞതാണ് അതിൻറെ ശരി.

അതിവേഗത്തിൽ അവൾ പൂറ്റിലേക്ക് വഴുതനങ്ങയെ ഭ്രാന്തമായി കയറ്റി ഇറക്കി. ശരീരം വല്ലാതെ കോച്ചി പിടിക്കുന്ന അവസ്ഥ.

ആ സമയത്താണ് കോണിപ്പടി ഇറങ്ങുന്ന മകൻറെ കാൽപാദത്തിന്റെ ശബ്ദം അവൾ കേട്ടത്.

ചെറിയൊരു ഭയത്തോടെ അവൾ വഴുതനയെ കൂട്ടിൽ നിന്നും എടുത്തു. സുഖം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ സ്വന്തം മകനെ അറിയാതെ അവൾ ഒന്ന് പ്രാകി. വഴുതനങ്ങയെ പച്ചക്കറി കിടക്കുന്ന അവിടേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ