Chapter Title : ശരദാനന്ദം [Madhanarekha]

ഒരു തരം ചൂടായിരുന്നു. പണികൾക്കിടയിൽ എന്റെ സാരി അല്പം അഴിഞ്ഞു മാറിയതൊന്നും ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. കഴുത്തിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന വിയർപ്പുതുള്ളികൾ എന്റെ ബ്ലൗസിനുള്ളിലേക്ക് പടരുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.​പെട്ടെന്നാണ് ഹാളിൽ നിന്ന് പ്രവീൺ അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നത്. വെള്ളം കുടിക്കാനാണെന്ന് തോന്നി.

അവൻ ഷർട്ട് ഇട്ടിരുന്നില്ല, ഒരു കൈലി മാത്രമായിരുന്നു വേഷം. അവന്റെ കരുത്തുറ്റ നെഞ്ചിലെ രോമങ്ങളും വിയർപ്പിൽ തിളങ്ങുന്ന ഉടലും കണ്ടപ്പോൾ അറിയാതെ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിറയൽ പാഞ്ഞു.

അവൻ ഫ്രിഡ്ജിൽ നിന്ന് വെള്ളമെടുത്ത് കുടിക്കുമ്പോഴും അവന്റെ കണ്ണുകൾ എന്റെ വയറിലെ മടക്കുകളിലും അരക്കെട്ടിലും തറഞ്ഞു നിൽക്കുകയാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.

ഞാൻ സ്ലാബിന് അരികിൽ നിന്ന് പാത്രങ്ങൾ കഴുകുകയായിരുന്നു. പ്രവീൺ വെള്ളം കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞ് തിരികെ ഹാളിലേക്ക് പോകാനായി എന്റെ തൊട്ടടുക്കലൂടെയാണ് വന്നത്. അടുക്കളയിലെ ആ ഇടുങ്ങിയ സ്ഥലത്ത് കൂടി പോകുമ്പോൾ അവൻ പതുക്കെ എന്നെ തൊട്ടുരുമ്മി. അവന്റെ വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന കൈകൾ എന്റെ നഗ്നമായ അരക്കെട്ടിൽ ഒന്ന് ഉരസി.

​ആ നിമിഷം എന്റെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു വൈദ്യുതി പ്രവഹിച്ചത് പോലെ തോന്നി. അറിയാതെ എന്റെ ശ്വാസം ഒന്ന് നിലച്ചു. അവൻ മനഃപൂർവ്വം ചെയ്തതാണോ അതോ അറിയാതെ പറ്റിയതാണോ എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. പക്ഷേ, അവന്റെ ആ ചൂടുള്ള സ്പർശനം എന്റെ ഉടലിനെ വല്ലാതെ ഉണർത്തിക്കളഞ്ഞു.

​അവൻ നടന്നു നീങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഹാളിലേക്ക് കടക്കുന്നതിന് മുൻപ് പ്രവീൺ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ എന്റെ മുഖത്തായിരുന്നില്ല, പകരം സാരി അല്പം മാറി നിൽക്കുന്ന എന്റെ മാറിടങ്ങളിലായിരുന്നു. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു വന്യമായ ആഗ്രഹം നിഴലിക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

​"അമ്മേ ... ഈ ചൂടത്ത് എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പണിയെടുക്കുന്നത്? കുറച്ചു നേരം റെസ്റ്റ് എടുത്തുകൂടെ?" അവൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

അവന്റെ സ്വരത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക ഇടർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു.
​എനിക്ക് മറുപടി പറയാൻ വാക്കുകൾ കിട്ടിയില്ല. എന്റെ ഹൃദയം പടപടാ ഇടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ വെറുതെ ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും എന്റെ വിരലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഹാളിലേക്ക് നടന്നകന്നെങ്കിലും എന്റെ മനസ്സ് ആകെ ഉലഞ്ഞുപോയിരുന്നു. ആ സ്പർശനം ഏൽപ്പിച്ച ചൂട് അപ്പോഴും എന്റെ അരക്കെട്ടിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. അടുക്കളയിലെ പണികളിൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

​സത്യം പറഞ്ഞാൽ, കഴിഞ്ഞ കുറച്ചു വർഷങ്ങളായി എന്റെ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹങ്ങൾ വെറും നീറ്റലായി മാത്രം അവശേഷിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാനും വിശ്വേട്ടനും തമ്മിൽ ശാരീരികമായ