ശരണ്യ... എന്റെ റാണി

Sharanya Ente Raani | Author : Lovegod

​അമൽ, ബെംഗളൂരുവിലെ തിരക്കിട്ട സോഫ്റ്റ്‌വെയർ ലോവെളിച്ചത്തിൽകത്ത് നിന്ന് രണ്ടാഴ്ചത്തെ അവധിയെടുത്ത് സ്വന്തം ഗ്രാമത്തിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയത് ഇരട്ടി സന്തോഷത്തോടെയാണ്. കമ്പ്യൂട്ടറുകളുടെ തണുത്ത നിന്ന്, പാലക്കാടൻ സൂര്യന്റെ തീക്ഷ്ണമായ ചൂടിലേക്ക് അവൻ ഇറങ്ങി നിന്നു. നഗരജീവിതത്തിന്റെ യാന്ത്രികതയിൽ നഷ്ടപ്പെട്ട അവന്റെ മനസ്സിന്, ഈ മടങ്ങിപ്പോക്ക് ഒരു പുനർജന്മമായിരുന്നു.

​ഒന്ന്, നാട്ടിലെ പ്രസിദ്ധമായ ആ തിരുമാന്ധാംകുന്ന് ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂരത്തിന് വേണ്ടിയാണ്. ഓരോ വർഷവും അവൻ ഈ ദിവസത്തിനായി കാത്തിരിക്കും. രണ്ട്, അവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട, അവനേക്കാൾ അഞ്ച് വയസ്സിന് മൂത്ത സഹോദരി, അനിതയുടെ കല്യാണത്തിന്. അവന്റെ ലോകം തന്നെ ആ രണ്ട് കാര്യങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി കറങ്ങുകയായിരുന്നു. അനിതയുടെ വിവാഹമാണ് ഈ വരവിന് പ്രധാന കാരണം. ഒരു കമ്പ്യൂട്ടർ കീബോർഡിൽ നിന്ന് വിടവാങ്ങി, മംഗളകർമ്മങ്ങളുടെ ആരവത്തിലേക്ക് അവൻ സ്വയം സമർപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായി.

​വീട്ടിലെത്തിയ ഉടൻ തന്നെ, നഗരത്തിന്റെ പുകമണം അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് അലിഞ്ഞില്ലാതായി. പകരം, മുറ്റത്ത് പൂത്തുനിൽക്കുന്ന ചെമ്പകത്തിന്റെയും മുല്ലയുടെയും, തനതായ പാലക്കാടൻ മണ്ണിൽ തട്ടി വരുന്ന ഇളം കാറ്റിന്റെയും സുഗന്ധം അവനെ പൊതിഞ്ഞു. ആ സുഗന്ധം അവന്റെ ബാല്യകാല ഓർമ്മകളിലേക്ക് അവനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.

​അമ്മ, മാലതി, സ്നേഹം നിറഞ്ഞ പരാതികളോടെ അവനെ ഊട്ടി. "നീ ഇത്രയും മെലിഞ്ഞല്ലോടാ? അവിടെ കഴിക്കാൻ ഒന്നും കിട്ടില്ലേ? ഇനിയുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ഇവിടെ നിന്ന് മതിയാവോളം കഴിച്ച് നീ തടി വെക്കണം." മാളതിയുടെ വാത്സല്യം നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അമലിന്റെ ക്ഷീണം അകറ്റി.

​അച്ഛൻ വാസുദേവൻ ആകട്ടെ, കല്യാണത്തിരക്കിനിടയിലും മകനെ കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ ശാന്തമായി തലയാട്ടി. "അമലേ, നീയുള്ളത് നന്നായി. ഒറ്റയ്ക്ക് ഓടി നടന്ന് ഒരുപാടായി. നീയും കൂടി കൂടിയാൽ എനിക്കിപ്പോൾ ഒരു ആശ്വാസമാകും." വാസുദേവന്റെ വാക്കുകളിൽ അവനോടുള്ള വിശ്വാസം നിറഞ്ഞു നിന്നു.

​കുടുംബത്തോടൊപ്പമുള്ള ആ ദിവസങ്ങൾ, നഗരത്തിലെ 'ലോക്കൽ ഹോസ്റ്റിംഗ്' സെർവറുകളിൽ നിന്ന് മാറി, സ്വന്തം മണ്ണിന്റെ വേരുകളിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോയതുപോലെ അമലിന് തോന്നി.

​തിരക്കുകൾക്കിടയിലും, പൂരത്തിന്റെ അന്ന് വൈകുന്നേരം അവൻ കുളിച്ചു വൃത്തിയായി. പതിവ് പോലെ അവൻ ഒരു വെള്ള ഷർട്ടും മുണ്ടുമായിരുന്നു വേഷം. ഇത് അവന്റെ നാട്ടിലെ ഇഷ്ട്ട വേഷമാണ്. ലളിതവും, എന്നാൽ അന്തസ്സുള്ളതുമായ വേഷം. ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പുറപ്പെടും മുൻപ് അമ്മ അവന് നെറ്റിയിൽ ഭസ്മം തൊട്ടു കൊടുത്തു.

​"നീ സൂക്ഷിച്ചു പോണം അമൽ. വലിയ തിരക്കായിരിക്കും. അവിടെയുള്ള ബഹളത്തിൽ കൂട്ടുകാരെ കാണാതെ പോകരുത്."