Chapter Title : ശരണ്യ... എന്റെ റാണി [Lovegod]

മുഖം വൃത്താകൃതിയിലോ അല്പം ഓവൽ ആകൃതിയിലോ, കവിളുകൾ നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ വലുതും കറുത്തതുമായിരുന്നു. താടിയെല്ലുകൾക്ക് മൂർച്ച കുറവായിരുന്നു. അവൾക്ക് ഒരു ഡെസ്കി നിറമായിരുന്നു. . ഉണങ്ങിയ ചുരുണ്ട മുടിയും അവളെ കാണാൻ അത്ര പോരായെങ്കിലും അവൾക്ക് അവളുടെ കാര്യത്തിൽ ശ്രദ്ധയുണ്ടായിരുന്നു.

​ശരണ്യ കോളേജിലെ മികച്ച അധ്യാപികയായിരുന്നു. എന്നാൽ അമലിന് അവളോട് അടുപ്പം തോന്നാൻ ഒരു പ്രത്യേക കാരണം ഉണ്ടായിരുന്നു.

​

​ഒരു ദിവസം, ശരണ്യ സാരി ധരിച്ച് മാർക്കറ്റിൽ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാനായി പോവുകയായിരുന്നു. ഷോപ്പിംഗ് കഴിഞ്ഞ് അവൾ ബസ് സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് നടന്നു. ഒരു അപരിചിതൻ അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അവൾ ബസിൽ കയറിയപ്പോഴും അയാൾ അവളെ പിന്തുടർന്ന് കയറി.

​ബസ് തിങ്ങിനിറഞ്ഞിരുന്നു. ശരണ്യ നിന്നു യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ആ അപരിചിതൻ അവളോട് ചേർന്ന് നിന്നു. അയാൾ സാവധാനം തന്റെ കൈ അവളുടെ വണ്ണമുള്ള ഇടുപ്പിൽ വെക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ശരണ്യ ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൾ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്നു. അവൾ അവനെ തല്ലാനായി കൈ ഓങ്ങിയെങ്കിലും അയാൾ അവളുടെ കൈ തടഞ്ഞു. വേദന കാരണം അവളുടെ കൈ വിറച്ചു.

​അതേ ബസിൽ അമലും ഉണ്ടായിരുന്നു. കോളേജ് വിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് പോവുകയായിരുന്നു അവൻ. കാഴ്ച കണ്ട മാത്രയിൽ അമൽ മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു.

​അവന്റെ അത്‌ലറ്റിക് ശരീരവും, കായിക ശേഷിയും ആ നിമിഷം അവന് തുണയായി. യാതൊരു മടിയുമില്ലാതെ അമൽ അവനെതിരെ തിരിഞ്ഞു.

​അമൽ: "എന്താടാ നീ കാണിക്കുന്നത്? കൈ മാറ്റടാ!"

​ആൾക്കൂട്ടം നോക്കി നിൽക്കെ, അമൽ അവനെ ആഞ്ഞടിച്ചു. അവൻ ചലനമില്ലാതെ നിന്നുപോയി. ബസിലുണ്ടായിരുന്ന മറ്റു യാത്രക്കാർ ഇടപെടുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ അമൽ അവനെ വലിച്ചിഴച്ച് അടുത്തുള്ള പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

​ശരണ്യയും അമലിനൊപ്പം പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ പോയി. അവൾ ആ യുവാവിനെതിരെ പരാതി നൽകി.

​ആ ദിവസം മുതൽ ശരണ്യയ്ക്ക് അമലിനോട് വലിയ ബഹുമാനം തോന്നി. തന്റെ കൈക്ക് വേദനിച്ചപ്പോഴും, തന്നെ അപമാനിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോഴും അവിടെ ഒരു രക്ഷകനായി എത്തിയ ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ ആരാണെന്ന് അവൾക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. തോളെല്ലുകൾക്ക് മസിലുകളുള്ള കൈകളും, തവിട്ട് നിറമുള്ള കണ്ണുകളും, അത്‌ലറ്റിക് ശരീരവുമുള്ള ആ ചെറുപ്പക്കാരനെ