Chapter Title : ശരണ്യ... എന്റെ റാണി [Lovegod]

വന്നു.

​സൗമ്യ: "ചേച്ചിയുടെ കല്യാണത്തിന് ഇങ്ങനെ ഒരു നാണക്കേട് ഉണ്ടാക്കിയല്ലോടാ! നാണക്കേട്!"

​സൗമ്യ അവന്റെ അടുത്തെത്തി, ഒരു നിമിഷം പോലും മടിക്കാതെ അവന്റെ മുഖത്ത് ആഞ്ഞൊരു അടി കൊടുത്തു. ആ അടിയിൽ അമലിന്റെ ചെവിയിൽ ഒരു മൂളൽ അനുഭവപ്പെട്ടു.

​സൗമ്യ: "നാണക്കേട്! നിങ്ങളെപ്പോലുള്ളവരെ സ്ത്രീകളാരും സ്നേഹിക്കില്ല! നിങ്ങളെ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയില്ല! നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കാൻ ഒരു പെണ്ണിനും കഴിയില്ല!" സൗമ്യയുടെ വാക്കുകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു വലിയ ഇരുമ്പുദണ്ഡ് തറച്ചതുപോലെ വേദനിപ്പിച്ചു. അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവിടുന്ന് ഓടിപ്പോയി.

​അവന്റെ തല കുനിഞ്ഞുപോയി. സൗമ്യയുടെ ഈ വാക്കുകൾ, അവന്റെ പ്രണയം തകർത്തുകൊണ്ട് അവന്റെ ആത്മാഭിമാനം തകർത്തു. അവൻ അവളോട് പ്രണയം തുറന്നു പറയാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവൾ അവനെ വെറുക്കുന്നു.

​അടുത്തത് അവന്റെ അച്ഛനായിരുന്നു. വാസുദേവൻ, ദുഃഖവും ദേഷ്യവും നിയന്ത്രിക്കാനാവാതെ അവന്റെ കവിളിൽ ആഞ്ഞു അടിച്ചു. ആ അടിയിൽ അവന്റെ ചെവിയിൽ ഒരു മൂളൽ മാത്രം കേൾക്കാം.

​വാസുദേവൻ: "ഛീ! നാണംകെട്ടവനേ! എന്റെ മകനോ നീ? നിന്നെ ഇങ്ങനെ വളർത്തിയത് എന്തിനായിരുന്നു? എന്റെ മകളുടെ കല്യാണപ്പന്തലിൽ നീ ഈ ചെയ്തത്!"

​മാലതി, അവന്റെ അമ്മ, അവനെ തല്ലിയില്ല, പക്ഷെ അവരുടെ മുഖത്ത് അലമുറയിടുന്ന ദുഃഖവും നിരാശയും കണ്ടപ്പോൾ ആ അടിയേക്കാൾ കൂടുതൽ വേദനിച്ചു. അവൾ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് അമലിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. "നീ ഞങ്ങളെ നാണംകെടുത്തിക്കളഞ്ഞല്ലോടാ! നിന്നെ ഞാൻ വിശ്വസിച്ചല്ലോ!"

​പിന്നീട് അമലിന്റെ കസിൻസുകൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പാഞ്ഞെത്തി. റോഹൻ, വിപിൻ, മറ്റു ചിലർ. അവർ ആ ദേഷ്യം മുഴുവൻ അവനിലേക്ക് പകർന്നു. "നീ ഇത് എങ്ങനെ ചെയ്തുടാ നാണംകെട്ടവനേ! നിന്റെ