Chapter Title : ശരണ്യ... എന്റെ റാണി [Lovegod]

ഇപ്പോൾ പ്രായത്തിലും സ്ഥാനത്തിലും അവളുടെ വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്നില്ല, അവൻ അവൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവനായ ഒരു വ്യക്തിയായിരുന്നു.

​അവൾ ഉടൻ തന്നെ ഡോക്ടർമാരുമായി സംസാരിച്ചു. "എന്റെ ചെലവിൽ അവന് വേണ്ട എല്ലാ ചികിത്സയും നൽകണം. അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളാണ് ഞാനെല്ലാം. എല്ലാ ഫോർമാലിറ്റികളിലും ഞാനായിരിക്കും ഒപ്പിടുന്നത്."

​ഡോക്ടർമാർ അവളുടെ വാക്കുകൾ വിശ്വസിച്ചു. കാരണം, അമലിന് വേണ്ടി ആരും അവിടേക്ക് വന്നിരുന്നില്ല. അമലിന് എന്ത് ചികിത്സ വേണമെങ്കിലും ചെയ്യാൻ ശരണ്യ ഒപ്പിട്ടു. അവന് വേണ്ട മരുന്നുകളും പരിചരണവും ഉറപ്പാക്കി.

​ശരണ്യയ്ക്ക് അമലിനെ നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു. അവൻ ഒരിക്കലും അനിതയുടെയോ, സൗമ്യയുടെയോ സ്വകാര്യതയിലേക്ക് എത്തിനോക്കില്ല എന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.

​അടുത്ത ദിവസം, ഡോക്ടർമാർക്ക് ആശ്വാസവാർത്ത നൽകാനായി. "പേടിക്കാനില്ല. അവന്റെ അവസ്ഥ മെച്ചപ്പെടുന്നുണ്ട്. ആന്തരിക മുറിവുകൾ ഗുരുതരമല്ല. 48 മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ അവൻ അപകടനില തരണം ചെയ്യും."

​ഒരു ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ അപകടനിലയിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും പുറത്തായി. അവന് ബോധം വന്നു.

​കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ അവൻ കണ്ടത് വിനുവിനെയും ഹരീഷിനെയും, പിന്നെ... ശരണ്യയെയും.

​ശരണ്യയുടെ മുഖത്ത് ദുഃഖമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, അമലിനെ കണ്ട ആശ്വാസത്താൽ അവളുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി.

​അമൽ സുരക്ഷിതനാണെന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ, ശരണ്യ വിനുവിനോടും ഹരീഷിനോടും സംസാരിച്ചു.

​ശരണ്യ: "അമലിന് ഇനി ഇവിടെ തുടരുന്നത് ശരിയല്ല. അവന്റെ വീട്ടുകാർ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക്, അവനെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയാൽ കൂടുതൽ മാനസികമായി തളർന്നു പോകും. അതുകൊണ്ട്..."

​വിനു: "മാഡം, അവനെ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവാം. ഞങ്ങളവനെ നന്നായി നോക്കിക്കോളാം."

​ശരണ്യ: "നിങ്ങളുടെ സ്നേഹത്തിന് നന്ദിയുണ്ട്. പക്ഷെ അവന് നന്നായി പരിചരണം ആവശ്യമാണ്. ഞാനൊരു തീരുമാനം എടുത്തിട്ടുണ്ട്. എന്റെ വീട്ടിലേക്ക്