Chapter Title : ശരണ്യ... എന്റെ റാണി [Lovegod]

അദ്ദേഹത്തെ അലട്ടി.

​അമൽ ഒരു തെറ്റ് ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ പോലും, അവന്റെ വാദം കേൾക്കേണ്ടതല്ലേ? അവന്റെ മൊബൈലിൽ ആ ഫൂട്ടേജ് എങ്ങനെ വന്നു? അതുലിന്റെ സംശയം അനിതയിലൂടെ വാസുദേവന്റെ ചെവിയിലും എത്തിയിരുന്നു. അതുൽ പോലീസുകാരനായതുകൊണ്ട് അവന്റെ വാക്കുകൾക്ക് ഗൗരവമുണ്ടായിരുന്നു.

​ഉറക്കമില്ലാത്ത ആ രാത്രികളിൽ വാസുദേവൻ വീടിന്റെ വരാന്തയിലൂടെ നടന്നു. മനസ്സമാധാനത്തിനായി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യണമെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് തോന്നി. എല്ലാ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും അദ്ദേഹം ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.

​അങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്തി. അദ്ദേഹം കുടുംബ ജ്യോത്സ്യനെ കാണണം.

​

​പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വാസുദേവൻ ഭാര്യ മാലതിയെ വിളിച്ചു.

​വാസുദേവൻ: "മാലതി, എനിക്കിങ്ങനെ ഇരിക്കാൻ വയ്യ. മനസ്സിൽ ഒട്ടും സമാധാനമില്ല. അമൽ പോയതിൽ പിന്നെ എനിക്ക് ഒന്നിനും ഒരു ശ്രദ്ധയുമില്ല. നമ്മളൊരു തെറ്റാണ് ചെയ്തതെങ്കിലോ? നമുക്കൊന്ന് മണത്തറ മന വരെ പോയാലോ?"

​മണത്തറ വിശ്വനാഥ ശർമ്മയെ കാണുക എന്നത് വാസുദേവന്റെ ദീർഘകാലമായുള്ള ആഗ്രഹമായിരുന്നു. വിശ്വനാഥ ശർമ്മ ഒരു സാധാരണ ജ്യോത്സ്യനല്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവചനങ്ങൾ വളരെ കൃത്യമായിരിക്കും. കൂടാതെ, അദ്ദേഹം ഒരൊറ്റ ചില്ലിക്കാശ് പോലും പ്രതിഫലമായി വാങ്ങാറില്ല. ജ്യോതിഷം ദൈവമാണെന്നും, അതിന് വിലയിടാൻ പാടില്ലെന്നും അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു. അദ്ദേഹം ഒരു കാര്യം മാത്രമേ ആവശ്യപ്പെടാറുള്ളൂ – ദാനമായി കൊടുക്കുന്ന പണം, കഷ്ടപ്പെടുന്നവർക്കും കടക്കെണിയിൽപ്പെട്ടവർക്കും ഒരു തവണ മാത്രം നൽകുക. മൂന്നോ അതിലധികമോ തവണ നൽകി അവരെ കടക്കാരാക്കരുത്.

​മാലതി: "നല്ല കാര്യമാണ്. എനിക്കും ഒരുപാട് സങ്കടമുണ്ട് അമലിന്റെ കാര്യത്തിൽ. നമുക്ക് ഇന്ന് തന്നെ പോവാം. പോയി കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചറിയാം."

​അവർ മണത്തറ മനയിലേക്ക് യാത്രയായി. വിശാലമായ പറമ്പിന് നടുവിലായിരുന്നു മന. ഭംഗിയുള്ള കാവും, കുളവും, ചുറ്റും മരങ്ങളും. അവിടെയെത്തിയപ്പോൾ തന്നെ അവർക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ശാന്തത അനുഭവപ്പെട്ടു.

​വിശ്വനാഥ ശർമ്മ അവരെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സ്വീകരിച്ചു. "വാസുദേവനും മാളതിയുമാണ് അല്ലേ? വന്നതിൽ സന്തോഷം. ഇരിക്കൂ. നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ എന്തോ വലിയ ഭാരമുണ്ട്."

​വിശ്വനാഥ ശർമ്മ അവരുടെ കൈ രേഖകൾ പരിശോധിച്ചു, തുടർന്ന് ഒരു ചെറിയ ചടങ്ങ് തുടങ്ങി.

​വിശ്വനാഥ ശർമ്മയുടെ പ്രത്യേകത, അദ്ദേഹത്തിന് കാര്യങ്ങൾ അറിയാൻ ഒരു കണിവിദ്യ അറിയാമായിരുന്നു. കണ്യാവ് (ചെറിയ ചാത്തൻ) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ശക്തിയെ