Chapter Title : ശരണ്യ... എന്റെ റാണി [Lovegod]

നേരിയ മഴത്തുള്ളികളും അവന്റെ ദേഹത്ത് പതിച്ചു. എങ്കിലും, അവന്റെ ഉള്ളിൽ പല ചിന്തകളും മഴ പോലെ പെയ്തിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​അനിത ഒരു സ്ലീവ്‌ലെസ്സ് ടോപ്പും പാവാടയും ധരിച്ച് അതുലിന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവൾ അവന്റെ തോളിൽ ചാരി നിന്നു. പുറത്തേക്ക് നോക്കിയുള്ള അവന്റെ നിൽപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്കറിയാം, അവന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമല്ല.

​അനിത: "എന്താ അതുലേ? ഇവിടെ തനിച്ചിരിക്കുന്നത്? ഈ രാത്രിയിൽ പോലും എന്തോ ഒരു വിഷമം നിങ്ങളെ അലട്ടുന്നില്ലേ?"

​അതുൽ: (ആഴത്തിൽ ഒന്ന് ശ്വാസം വിട്ട്) "അനിതാ, എനിക്കിപ്പോൾ സന്തോഷിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. നമ്മുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടും... ഇന്ന് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ എന്നെ വല്ലാതെ അലട്ടുന്നു."

​അനിത: "അമൽ ചേട്ടൻ ചെയ്ത കാര്യമാണോ നിങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ഓർക്കുന്നത്? അത് കഴിഞ്ഞു അതുലേ. നിങ്ങൾ ക്ഷമിച്ചതുകൊണ്ട് എല്ലാം നന്നായി അവസാനിച്ചു."

​അതുൽ: "അതല്ല അനിതാ, എനിക്ക് മറ്റ് ചില സംശയങ്ങളുണ്ട്. എന്റെ മനസ്സ് ഇത് അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. ഇന്ന് സംഭവിച്ചതിൽ എന്തോ പൊരുത്തക്കേടുകൾ ഉണ്ട്. ഒരു പോലീസ് ഓഫീസർ എന്ന നിലയിൽ, ഞാൻ കുറച്ച് മാസങ്ങൾ ക്രിമിനൽ സൈക്കോളജി പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ അറിവുകൾ വെച്ച് ഞാൻ ഈ സംഭവത്തെ വിശകലനം ചെയ്യുകയായിരുന്നു."

​അനിത അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അതുൽ ഒരു പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനാണെന്ന് അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. അതിന്റെ ഗൗരവം അവൾക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.

​അനിത: "എന്ത് പൊരുത്തക്കേടാണ് അതുലേ?"

​അതുൽ: "നിങ്ങൾ ഓർക്കുന്നില്ലേ? റോഹൻ ക്യാമറ ഫൂട്ടേജ് കണ്ടെത്തിയപ്പോൾ അമൽ ഒരു നിമിഷം പോലും ആലോചിക്കാതെയാണ് അവന്റെ ഫോൺ എടുത്ത് കൊടുത്തത്. അവൻ രണ്ടാമതൊന്ന് ആലോചിച്ചില്ല!"

​അനിത: "അതെ, അവൻ ഞെട്ടിപ്പോയതുകൊണ്ടായിരിക്കും."