Chapter Title : ശരണ്യ... എന്റെ റാണി [Lovegod]

ചെറിയ ഇടവേള നൽകി, അമൽ തന്റെ കൂട്ടുകാരായ വിനുവിനെയും ഹരീഷിനെയും കാണാനായി വീണ്ടും ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അടുത്തുള്ള ചായക്കടയിലേക്ക് പോയി.

​അമലും വിനുവും ഹരീഷും ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ, ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് ഇരുന്നു. കയ്യിൽ ഓരോ ചായ കപ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

​വിനു: "എന്താടാ നിന്റെ ഒരു മൗനം? ബാംഗ്ലൂരിലെ ഐ.ടി. കമ്പനിയിലെ ജോലി നിന്റെ സംസാരശേഷി കൂടി എടുത്തോ?" വിനു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.

​അമൽ: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) "അയ്യോ! അതൊന്നുമില്ലടാ. ഇവിടെ ഈ അന്തരീക്ഷം കണ്ടപ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക സുഖം തോന്നി. പണ്ടത്തെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഓർമ്മ വന്നു. പിന്നെ, അനിതയുടെ കല്യാണത്തിന്റെ തിരക്ക്. അതുതന്നെ വലിയ സന്തോഷം. നീയും ഗൾഫിൽ നിന്ന് വന്നതല്ലേ, നിനക്കുമില്ലേ ആ ഫീൽ?"

​ഹരീഷ്: "സന്തോഷം മാത്രം പോരല്ലോ അളിയാ. നിനക്കിട്ട് ഒരു പണി തരാൻ വേണ്ടി തന്നെയാണ് ഞങ്ങൾ ഇവിടെ കാത്തുനിന്നത്. നിന്റെ കല്യാണം എപ്പോഴാണ്? അനിതയുടെ പിന്നാലെ തന്നെ നിന്റെയും നടത്തണം, വാസുദേവൻ അങ്കിളിനോട് സംസാരിക്കാം."

​അമൽ: "നിങ്ങൾ വെറുതെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെ നാണം കെടുത്തല്ലേ. അതിനൊക്കെ സമയമുണ്ട്. ശരിയായ ആളെ കിട്ടട്ടെ."

​വിനു: (കപ്പിലെ ചായ ഊതി കുടിച്ചുകൊണ്ട്) "ശരിയായ ആൾ? നീ ഈ നാട്ടിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു, ഒരുപാട് പെൺകുട്ടികളെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നിട്ടിപ്പോൾ ബാംഗ്ലൂരിൽ പോയിട്ട് നിന്റെ കണ്ണിൽ ആരും പെട്ടില്ലേ? അതോ വല്ല വിദേശ സുന്ദരിമാരുമാണോ നിന്റെ മനസ്സിൽ?"

​അമൽ ഒന്ന് നിശബ്ദനായി. അവന്റെ മനസ്സിൽ പച്ച ദാവണി ധരിച്ച സൗമ്യയുടെ രൂപം, പിന്നീട് വീട്ടിൽ അനിതയുടെ കൂട്ടുകാരിയായി വന്ന സൗമ്യയുടെ രൂപം, തെളിഞ്ഞു