Chapter Title : ശരണ്യ... എന്റെ റാണി [Lovegod]

നീയൊരു ഐ.ടി. കമ്പനിയിലെ എൻജിനീയറാണെന്ന് കരുതി ഇവിടെ വന്ന് വല്ല ഫ്ലർട്ടിംഗും കാണിക്കരുത്."

​അമൽ: (ചായ കുടിച്ച്, ശാന്തനായി) "അറിയാം. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഒന്നും കാണിച്ചിട്ടില്ല. വെറുതെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു സംസാരിച്ചു. ഇനിയങ്ങോട്ട് അനിതയുടെ കല്യാണത്തിന്റെ തിരക്കിൽ സൗമ്യ എങ്ങനെയുണ്ടാകുമെന്ന് അറിയാമല്ലോ. അത് മതി, തൽക്കാലം."

​വിനു: "നന്നായി. കാര്യങ്ങൾ പതിയെ മതി. എന്നാലും നീ നിന്റെ ഇഷ്ടം ഉള്ളിൽ വെക്കണ്ട. സൂചനകൾ കൊടുക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. സൗമ്യ നല്ല പാവമാണ്. എല്ലാം അവളുടെ ഇഷ്ടം പോലെ ആവട്ടെ. പക്ഷെ നീ കാര്യങ്ങൾ വിടാതെ നോക്കണം. ഈ അവധി നിനക്കൊരു ബ്രേക്ക് മാത്രമല്ല, ഒരു ലൈഫ് ചേഞ്ചിംഗ് മോമന്റ് കൂടി ആകട്ടെ."

​അവർ കുറച്ചുനേരം കൂടി സംസാരിച്ചിരുന്നു, അന്ന് നടന്ന പൂരത്തെക്കുറിച്ചും, പഴയ തമാശകളെക്കുറിച്ചും. സൗമ്യയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ അമലിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു മധുരമുള്ള വേദനയായി നിറഞ്ഞു നിന്നു. പച്ച ദാവണിയിലെ ആ ഗ്രാമീണ സൗന്ദര്യം ഇനി അവന്റെ വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് തന്നെയുണ്ട്. അവൻ സ്വയം തീരുമാനിച്ചു, ഈ കല്യാണം കഴിയുന്നതുവരെ, തന്റെ പ്രണയം ഒരു രഹസ്യമായി മനസ്സിൽ സൂക്ഷിക്കും.

പിറ്റേന്നാണ് മൈലാഞ്ചി രാവ്. വീട് ഉത്സവ പ്രതീതിയിലായിരുന്നു. കല്യാണത്തിന് മുന്നോടിയായിട്ടുള്ള ഏറ്റവും നിറപ്പകിട്ടാർന്ന ചടങ്ങാണത്. അനിതയുടെയും കൂട്ടുകാരുടെയും അടുത്ത ബന്ധുക്കളുടെയും മുറികൾ ആഘോഷത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായി മാറി. ഉച്ചത്തിലുള്ള സിനിമാ പാട്ടുകൾ, പ്രത്യേകിച്ച് പഴയകാല മലയാളം, തമിഴ് ഗാനങ്ങൾ, അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു. കുട്ടികളുടെയും പെൺകുട്ടികളുടെയും ചിരികൾ, തമാശകൾ, എല്ലാം കലർന്ന ഒരു അന്തരീക്ഷം.

​അനിതയുടെ ബെഡ്‌റൂമിനോട് ചേർന്ന ഹാളിൽ, മൈലാഞ്ചിയിടാൻ സൗകര്യപ്രദമായ സ്ഥലത്ത് മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തി. അമലിന്റെ കസിൻ