Chapter Title : ശരത് രേഖകള്‍ 7 [സ്മിത] [Climax]

ഒരു ദിവസം ഓഫീസില്‍നിന്നും തിരികെ വരുമ്പോള്‍, വഴി സൈഡില്‍, പാലത്തിനടുത്ത് ഒരാള്‍ നില്‍ക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു.

കാര്‍ അയാളെ സമീപിച്ചപ്പോള്‍ ആളെ കണ്ട് ഞാന്‍ ഒന്നമ്പരന്നു.

മോഹന്‍ അങ്കിള്‍!

ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് കാര്‍ നിര്‍ത്തി.

കാറില്‍ നിന്നുമിറങ്ങി.

“ശരത്ത്....!”

എന്നെക്കണ്ട് അയാള്‍ ആദ്യം ഒന്നമ്പരന്നു.പിന്നെ അയാളുടെ മുഖം ദയനീയമായി.

“എന്താ ഇവിടെ?”

സ്വരത്തില്‍ ഒരു തരത്തിലുമുള്ള അസ്വാഭാവികതയും കാണിക്കാതെ അയാള്‍ ചോദിച്ചു.

അയാളില്‍ നിന്നു മദ്യത്തിന്‍റെ രൂക്ഷഗന്ധം വലിച്ചു.

അല്‍പ്പം ആടുന്നുമുണ്ട് അയാള്‍.

“മോനെ, എടാ ഞാന്‍...”

അയാള്‍ വാക്കുകള്‍ കിട്ടാതെ വിഷമിച്ചു.

“നിനക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യമൊന്നുമില്ലേ?”

“എന്‍റെ പെമ്പ്രന്നോത്തി പെഴായായതിനു ഞാന്‍ അങ്കിളിനോട്‌ എന്തിനാ ദേഷ്യപ്പെടുന്നെ?”

അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞൊഴുകി.

“എന്നാലും അങ്കിളേ, നിങ്ങള് അവളുടെ സ്വന്തം കുടുംബക്കാരനെപ്പോലെ അല്ലാരുന്നോ? എങ്ങനെ തോന്നി...?”

ഞാന്‍ അല്‍പ്പം കടുപ്പിച്ചു തന്നെ ചോദിച്ചു.

“എടാ മോനെ, ഞാന്‍...”

വീണ്ടും അയാളെന്തോ പറയാന്‍ ശ്രമിച്ചു.

“എനിക്ക് കുടിക്കുന്ന ശീലം ഉണ്ടാരുന്നില്ല...ഇപ്പം എന്നും കുടിയാ..കുടിക്കുമ്പം ഇച്ചിരെ ഒറങ്ങാന്‍ പറ്റുന്നുണ്ട്...”

“ഒറക്കം പോകാന്‍ മാത്രം എന്നാ സൌര്യക്കേടാ ഉണ്ടായത്? അങ്കിളിന്‍റെ ലൈഫ് മൊത്തം സുഖമല്ലേ? പെണ്ണിന് പെണ്ണ്, പൈസയ്ക്ക് പൈസാ?എന്നാ കുറവാ ഉള്ളത് ലൈഫില്‍?”

അയാളൊന്നും പറയാതെ പാലതിനുതാഴെ ശാന്തമായി ഒഴുകുന്ന പുഴയിലേക്ക് നോക്കി.

“ഒരുകാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ?”

ഞാന്‍ അല്‍പ്പം കഴിഞ്ഞു ചോദിച്ചു.

അയാള്‍ എന്‍റെ മുഖത്തേക്ക് ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കി.

“അവള്‍ എവിടെയാ? നിങ്ങളുടെ കാമുകി? രേഖ?”

വീണ്ടും അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞൊഴുകി.

“അത് നീ അറിയണ്ട ശരത്തെ...”

അവസാനം ശബ്ദം വളരെ താഴ്ത്തി അയാള്‍ പറഞ്ഞു.

“അറിഞ്ഞിട്ടും വലിയ പ്രയോജനമൊന്നുമില്ല...”

ഞാന്‍