Chapter Title : ശരത്തിന്റെ ദേവൂട്ടി 5 [ബുക്കീപ്പർ]

തന്നെ നമ്മളെ പുള്ളി കാണൊന്നും ഇല്ല

വിനോദ് - എടാ എന്നാലും

മനീഷ് - നീ പേടിക്കാതെ, ഇങ്ങു വാ മൈരേ

മനീഷ് വിനോദിന്റെ കൈയ്യും പിടിച്ചു ഒച്ച ഇണ്ടാകാതെ, പതുക്കെ ദേവികയുടെ കോട്ടജിന്റെ സൈഡ് ഇലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങി. ദേവികയുടെയും അവരുടെയും കോട്ടയ്ജ് അടുത്തടുത്ത് ആണ്. ഇടയിൽ കുറച്ചു മരങ്ങളും തെങ്ങും ഒക്കെ ആണ്. അധികം വെളിച്ചം ഇല്ല.

മനീഷ് - അളിയാ, അവള് ബെഡ്‌റൂമിൽ ഇണ്ട്. ബെഡ്‌റൂം ലൈറ്റ് ഓൺ ആണ്

വിനോദ് - എടാ എനിക്ക് നല്ല പേടിയുണ്ട്

മനീഷ് - നീ ഒന്ന് സമാധാനിക്കു. നീ ഒരു പണി ചെയ്യ്. ആരേലും ഇ വഴി വരുന്നുണ്ടോന്നു നോക്ക്. ഞാൻ വലതും നടുക്കോന്നു നോക്കട്ടെ.

വിനോദ് - എടാ സൂക്ഷിക്കണേ

മനീഷ് - നീ ആരേലും വരുണ്ടോന്നു നോക്ക്

വിനോദ്നെ അവിടെ നിർത്തി, മനീഷ് ശബ്‍ദം ഉണ്ടാകാതെ പമ്മി പമ്മി, ബെഡ്‌റൂമിന്റെ ജനലിന്റെ അടുത്ത് എത്തി. ജനലുകൾ എല്ലാം അടച്ചിട്ടിരുക്കുകയാണ്. കർട്ടൻ ഉം ഇട്ടു കവർ ചെയ്തത് കൊണ്ട് അകത്തു നടക്കുന്നത് കാണാൻ പറ്റുന്നുണ്ടാർന്നില്ല.

മനീഷ് അവിടെ മുഴുവൻ നോക്കി, അവസാനം അവനെ ഭാഗ്യം തുണച്ചു. അകത്തു ഫാൻ ഇട്ടിട്ടുളേത് കൊണ്ട് കർട്ടൻ കാറ്റെത്തു ഇടയ്ക് പറക്കുന്നുണ്ട്. അങ്ങനെ പറക്കുമ്പോൾ കർട്ടൻ ന്റെ ഗ്ഗ്യാപ്പിലൂടെ  ഇടയ്ക്ക് അകത്തു നടക്കുന്നത് കാണാൻ പറ്റുന്നുണ്ട്.

മനീഷ് ഹൃദയമിടിപോടെ ജനലിന്റെ അവിടെയ്ക്കു ചേർന്നിരുന്നു ആ ഗ്യാപ്പിലേക്കു കണ്ണ് ചേർത്ത് വച്ചു, ഫാനിന്റെ കാറ്റിൽ കർട്ടൻ പറക്കാൻ വേണ്ടി വെയിറ്റ് ചെയ്തിരുന്നു.

വിനോദ് - എന്തായി അളിയാ, വല്ല