Chapter Title : ശരീഫ [പ്രകോപജനന്]
കാണിച്ചു കൊണ്ട് ആ തലയിണ തിരിചെറിഞ്ഞു അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു .
സമയം ഒരു മണിയോടടുക്കുന്നു ..
കോലായില് ഇരുന്നു പത്രം വായിക്കുന്ന അസ്ലമിന്റെ മൂക്കിലേക്ക് ബിരിയാണി മണം ഒഴുകിയെത്തി തുടങ്ങി.
ഫോണ് വെച്ച ശേഷം വഴി തെറ്റാതിരിക്കാന് വിഷ്ണുവിന്റെ മൊബൈലിലേക്ക് ലൊക്കേഷന് അയച്ചു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് .
ഇവനിനി വരാതിരിക്കുമോ ...
അവനെങ്ങാനും വന്നില്ലെങ്കില് പിന്നെ അതും കൂടി അവളെന്നെ കൊണ്ട് തീറ്റിക്കും .ഇങ്ങനെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു നില്ക്കുമ്പോ ആണ് മുറ്റത്ത് തവിട്ടു നിറമുള്ള ഒരു ബുള്ളറ്റ് വന്നു നിന്നത് ..
എടാ ..എത്ര കാലമായി കണ്ടിട്ട് ..
വാ വാ കയറി വാ ,,,
ബുള്ളറ്റിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടയുടനെ ഷരീഫയും അടുക്കള ജനവാതിലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി .
കണ്ടാല് ഒരു കട നടത്തുന്ന മുതലാളി ആണെന്നൊന്നും പറയില്ല .
അലസമായി പാറി നടക്കുന്ന മുടി .
നീണ്ടു കിടക്കുന്ന വെട്ടിയൊതുക്കാത്ത താടി .
തവിട്ടു നിറം .
അയഞ്ഞു കിടക്കുന്ന കറുപ്പ് ജുബ്ബയും വെള്ളമുണ്ട് മാണ് വേഷം ..
ഇതാണോ ഇപ്പൊ കട മുതലാളി .
കണ്ടിട്ട് അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്ന ഫ്രീക് പിള്ളേരെ പോലെ ഉണ്ടല്ലോ
അവള് മനസ്സില് കരുതി.അസ്ലമും പരസ്പരം ആലിംഗനം ചെയ്തു അകത്തേക്ക് കയറി .
ശരീഫ ..ദെ ആളെത്തി കേട്ടോ ...
ഫുഡ് ഒക്കെ റെഡി ആണല്ലോ അല്ലെ ..
എപ്പോഴോ റെഡി ..
ഷരീഫ അഥിതിക്കുള്ള വെല്ക്കം ഡ്രിങ്ക്മായി സ്വീകരണ മുറിയില് എത്തി.
ഷരീഫയെ കണ്ടതും വിഷ്ണുവിന്റെ നെഞ്ചിലൊരു കൊള്ളിയാന് മിന്നി ..
എന്റെമ്മോ !
എന്തൊരു ചരക്ക് .
💬 Comments
View all comments