ശാരിയും വീണയും 8 സുനിൽ

വൈകിട്ട് 6 മണിയോടെ ഞാൻ ശാരിചേച്ചിയുടെ വീട്ടിലെത്തി. ദൂരെ നിന്നേ കണ്ടു അമ്മാവന്റെ ലാംബി സ്കൂട്ടർ ഇരിക്കുന്നത്. അപ്പോൾ പണി പാളി!!!! ഞാൻ അണ്ടികളഞ്ഞ അണ്ണാനെ പോലെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നുകയറി. ശാരിചേച്ചി അമ്മായി കാണാതെ ഊന്പി പോയല്ലോ എന്ന് കൊഞ്ഞനം കാട്ടി. "എടാ..." അമ്മാവൻ വിളിച്ചു. ഞാൻ വിളികേട്ടുകൊണ്ട് ഓടിചെന്നു. "റിസൽട്ടറിഞ്ഞ് പ്രീഡിഗ്രിക്ക് ചേർന്നാൽ ഈ രണ്ടിടത്തുമായുള്ള താമസം വേണ്ട കൂടുതൽ പഠിക്കാനുള്ളതാ... ഇവിടെ നിന്നാമതി നാളെത്തന്നെ നിന്റെ തുണീം സാധനങ്ങളുമെല്ലാം പെറുക്കി ഇങ്ങുപോന്നോ നിന്റെ അലകഴിഞ്ഞ നടപ്പ് നിർത്താവോന്ന് ഞാനൊന്നു നോക്കട്ടെ ശാരി പറഞ്ഞത് അവള്...നിന്റെ അമ്മയും അളിയനും പറഞ്ഞു അവളു പഠിക്കുന്ന കവല വരെയാ അല്ലേ നിന്റെ കറക്കം!!" ഞാൻ ഉള്ളിലെ സന്തോഷം പുറത്തു കാട്ടാതെ മൂളി....!! പെരുംകള്ളി ശാരിചേച്ചി എരിവ് കയറ്റി എന്നെ നന്നാക്കാൻ എനിക്കൽപം പേടിയുള്ള അമ്മായിയുടേയും നല്ല പേടിയുള്ള അമ്മാവന്റെയും പൂർണ്ണ മേൽ നോട്ടത്തിൽ നിന്നാൽ മതിയെന്ന് എല്ലാവരെയും കൊണ്ട് തീരുമാനമെടുപ്പിച്ചു!!!! ശാരിചേച്ചിക്കല്ലാതെ കൂട്ടുകാരികൾക്ക് എന്റെ വീട്ടിലോട്ട് വരണ്ടല്ലോ.. ഇവിടാവുന്പോൾ അവർക്കെല്ലാം ചേച്ചിയേ തിരക്കി എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും വരാവല്ലോ അവരുടെ വീടുകളിലും ഇവിടെയും ആർക്കും ഒരു സംശയവും തോന്നത്തുമില്ല... കഴപ്പു കേറുന്പോൾ തീർക്കാൻ പെണ്ണു കണ്ടു പിടിക്കുന്ന ഓരോരോ വഴികളേ...!!! ഞാൻ അന്പരന്നു പോയി... ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചു നിൽക്കുന്പോൾ സവിത ടീച്ചർ അങ്ങോട്ടു വന്നു "ആഹാ....നീയിവിടെ ഉണ്ടാരുന്നോ..?" എന്നോടു ചോദിച്ചു അപ്പോൾ അമ്മാവൻ പറഞ്ഞു: "ഇവനെ ഇനി അങ്ങോട്ടു വിടുന്നില്ല ടീച്ചറേ..ഒരു സമയത്തും വീട്ടിൽ കാണില്ല..അവളെ യാതൊരു വകവെപ്പുമില്ല..!" ടീച്ചർ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പുറകുവശത്ത് അമ്മായീടെ