Chapter Title : ഷേർലീ ഫാം [അൻസില]

കാര്യം. ജീപ്പിൽ കയറി യാത്ര തുടങ്ങി. ജോസഫ് : സ്ഥലം നോക്കാൻ നേരെത്തെ ഞാൻ ഒരാളെ അങ്ങോട്ട് വിട്ടിരുന്നെല്ലോ? പുള്ളി എഴുതിയ റിപ്പോർട്ട് പ്രകാരം നിങ്ങൾക്ക് ഫാം നടത്താൻ അനുമതി തരാൻ കഴിയില്ല. എങ്കിലും ഞാൻ നോക്കി എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ ചെയ്തു തരാം. ഷേർലി : വലിയ ഉപകാരമാവും സാറെ… അന്ന് വന്ന സാർ കുറെ ഇല്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ എഴുതിയതാവും. അത് പരാതി തന്ന അയൽവാസിയുടെ ബന്ധുവാണ്. ജോസഫ് : ഹമ്… ഞാൻ നോക്കട്ടെ… കുണ്ടും കുഴിയുമുള്ള മൺപാതയിലൂടെ ചെന്ന് ജീപ്പ് ഒരു ഇടവഴിയിൽ നിന്നു. ഷേർലി : ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങി അല്പം നടക്കണം സാറെ… ഇടുങ്ങിയ വഴിക്ക് ഇരുവശത്തും മരങ്ങൾ നില്കുന്നത് കാരണം ഇരുണ്ട വെട്ടമേ ഉള്ളു… ഷേർലി മുന്നേ നടന്നു. ജോസഫ് : ഇവിടെ എങ്ങും ആൾ താമസം ഇല്ലേ? ഷേർലി : അടുത്ത് ഒരു വീടുണ്ടായിരുന്നു. വഴി സൗകര്യം കുറവായതു കൊണ്ട് അവർ കൊടുത്തിട്ടു പോയി. ഇപ്പൊ നമ്മുടെ വീട് മാത്രമേ ഉള്ളു. മുള്ളുവേലി കെട്ടിയ ഒരു ഗേറ്റ് തുറന്നു അവർ കടന്നു. ജാതി മരവും കുരുമുളകും പച്ചക്കറികളും പൂത്തും കായ്ച്ചും നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച കൃഷിയിൽ തത്പരനായ ക'മ്പി'കു'ട്ട'ന്‍.നെ'റ്റ്ൻറെ മനം കുളിർപ്പിച്ചു. പക്ഷെ ചാണകത്തിൻറെയും പന്നി കാഷ്ഠത്തിൻറെയും മണം മനം മടുപ്പിച്ചു. ജോസഫ് : കുറെ പച്ചക്കറികൾ ഉണ്ടല്ലോ? ഷേർലി : ഇട വിളയായി ഇടുന്നതാ സാറേ… വീട്ടിൽ വയ്ക്കാനുള്ളത് കിട്ടും. പശുവിനെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു പയ്യൻ വന്നു. ഷേർലി : എൻറെ മോനാ സാറെ… അലക്സ്… ജോസഫ് : എന്ത് ചെയുകയാ നീ? അലക്സ് : മമ്മിയെ സഹായിക്കുന്നു ഇവിടുത്തെ ജോലികൾ ചെയ്യാൻ… ജോസഫ് : പഠിക്കാൻ വിടുന്നില്ലേ ഇവനെ? ഷേർലി : പത്തു തോറ്റ ശേഷം പിന്നെ അവൻ പോയില്ല. പള്ളിക്കൂടത്തിൽ പോണെങ്കിൽ കുറെ ദൂരം നടക്കണം. ജോസഫ് : ഹമ്… ജോസഫ് ഒന്ന് ഇരുത്തി മൂളി. ഷേർലി : നീ പശുവിനെ കൊണ്ട് പോയി തൊഴുത്തിൽ കെട്ട്… ചേച്ചിയോട് ചെന്ന് കാപ്പി എടുക്കാൻ പറ. ജോസഫ് :