Chapter Title : ഷേര്ളിയാന്റി [Master]
ഉള്ളിലേക്ക് പോകുന്നത് നോക്കി ആഷിഖ് പുറത്ത് തന്നെ നിന്നു. ഇറച്ചി ഫ്രീസറില് വച്ചിട്ട് പണമെടുക്കാന് ചെന്ന ഷേര്ളി ചെക്കനെ എങ്ങനെ തന്റെ തുടയിടുക്കിലേക്ക് എത്തിക്കാം എന്ന് വെപ്രാളത്തോടെ ചിന്തിച്ചു. എന്ത് പറഞ്ഞാണ് അവനെ വശത്താക്കാന് സാധിക്കുക? കണ്ടിടത്തോളം അവന് നിഷ്കളങ്കന് ആണ്. തെറ്റായ നോട്ടമോ പെരുമാറ്റമോ ഇതേവരെ അവന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവനെ വശീകരിക്കാനുള്ള ത്വര അവളില് കൂടുതല് ബലപ്പെട്ടു.
പുറത്തേക്ക് തിരികെ ചെന്ന ഷേര്ളി ആഷിഖിനെ നോക്കി ചിരിച്ചിട്ട് പണം നല്കി. അവന്റെ വേഷം അന്നത്തെപ്പോലെ തന്നെ നിക്കറും ബനിയനും ആയിരുന്നു. അവന്റെ വെളുത്തു തടിച്ച കാലുകളിലേക്കും ബലമുള്ള കൈകളിലേക്കും അവള് കൊതിയോടെ നോക്കി.
“ആന്റീ ചില്ലറ ഇല്ല ബാക്കി തരാന്” അഞ്ഞൂറിന്റെ നോട്ടിലേക്ക് നോക്കി അവന് പറഞ്ഞു.
“ബാക്കി ഞാന് ചോദിച്ചില്ലല്ലോ? ഇന്നത്തെ ജോലി തീര്ന്നോ?” വീണ്ടും ആ കൊഴുത്ത കൈകള് പൊക്കി നീണ്ട രോമങ്ങള് നിറഞ്ഞ കക്ഷങ്ങള് ലജ്ജയില്ലാതെ കാട്ടി അവള് ചോദിച്ചു.
“തീര്ന്നു”
“ഇനിയെന്താ പരിപാടി?”
“താമസസ്ഥലത്ത് പോയി കിടന്നുറങ്ങും”
ഷേര്ളി ചിരിച്ചു.
“അപ്പം രാത്രി ഉറക്കമില്ലേ”
“രാത്രീലും ഉറങ്ങും”
“ഊണ് വച്ച് കഴിക്കുവാണോ”
“ഉച്ചയ്ക്കും രാവിലേം ഹോട്ടലീന്നാ. രാത്രി വച്ച് കഴിക്കും”
“ആഷിഖ് കേറി വാ. ഇരുന്നു സംസാരിക്കാമല്ലോ? ഞാനും ഇവിടെ തനിച്ചാ” തന്ത്രപൂര്വ്വം അവള് പറഞ്ഞു.
ആഷിഖിന് ഒരു അസ്വാഭാവികത അനുഭവപ്പെട്ടു. തലയാട്ടിയ ശേഷം അവന് പണം പോക്കറ്റില് വച്ചിട്ട് ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.
“ഇരിക്ക്” സ്വീകരണമുറിയുടെ ആഡംബരത്തിലേക്ക് നോക്കി കണ്ണ് തള്ളിയ ആഷിഖിനോട് ഷേര്ളി പറഞ്ഞു. അവന് ഒരു സോഫയുടെ അഗ്രത്ത് പരുങ്ങലോടെ ഇരുന്നു; എതിരെ കിടന്ന മറ്റൊരു സോഫയില് ഷേര്ളിയും.
“എങ്ങനുണ്ട് ഞങ്ങളുടെ വീട്, കൊള്ളാമോ?” ഷേര്ളി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ഉഗ്രന്”
“ആഷിഖ് എവിടാ താമസം”
“വാടകയ്ക്കാ. ഞങ്ങള് ഇരുപതുപേര് ഉണ്ട്”
“ഇരുപതു പേരോ?”
“ഉം”
“രാത്രി എല്ലാരും ചേര്ന്നാണോ വപ്പ്”
“അല്ല ഞാനും വേറെ രണ്ടുപേരും മാത്രമേ ഉള്ളു മെസ്സില്”
“എന്താ വയ്ക്കുന്നത്”
“ചോറും എന്തേലും കറീം”
“എന്ത് കറിയാ ഉണ്ടാക്കുക”
“ബീഫോ ചിക്കനോ മട്ടനോ. ചിലപ്പോ മീന്”
“അപ്പം സ്ഥിരം നോണ് വെജാണ്
💬 Comments
View all comments