Chapter Title : ഷേര്ളിയാന്റി [Master]
“ഇനിയെന്താ പരിപാടി?”
“താമസസ്ഥലത്ത് പോയി കിടന്നുറങ്ങും”
ഷേര്ളി ചിരിച്ചു.
“അപ്പം രാത്രി ഉറക്കമില്ലേ”
“രാത്രീലും ഉറങ്ങും”
“ഊണ് വച്ച് കഴിക്കുവാണോ”
“ഉച്ചയ്ക്കും രാവിലേം ഹോട്ടലീന്നാ. രാത്രി വച്ച് കഴിക്കും”
“ആഷിഖ് കേറി വാ. ഇരുന്നു സംസാരിക്കാമല്ലോ? ഞാനും ഇവിടെ തനിച്ചാ” തന്ത്രപൂര്വ്വം അവള് പറഞ്ഞു.
ആഷിഖിന് ഒരു അസ്വാഭാവികത അനുഭവപ്പെട്ടു. തലയാട്ടിയ ശേഷം അവന് പണം പോക്കറ്റില് വച്ചിട്ട് ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.
“ഇരിക്ക്” സ്വീകരണമുറിയുടെ ആഡംബരത്തിലേക്ക് നോക്കി കണ്ണ് തള്ളിയ ആഷിഖിനോട് ഷേര്ളി പറഞ്ഞു. അവന് ഒരു സോഫയുടെ അഗ്രത്ത് പരുങ്ങലോടെ ഇരുന്നു; എതിരെ കിടന്ന മറ്റൊരു സോഫയില് ഷേര്ളിയും.
“എങ്ങനുണ്ട് ഞങ്ങളുടെ വീട്, കൊള്ളാമോ?” ഷേര്ളി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ഉഗ്രന്”
“ആഷിഖ് എവിടാ താമസം”
“വാടകയ്ക്കാ. ഞങ്ങള് ഇരുപതുപേര് ഉണ്ട്”
“ഇരുപതു പേരോ?”
“ഉം”
“രാത്രി എല്ലാരും ചേര്ന്നാണോ വപ്പ്”
“അല്ല ഞാനും വേറെ രണ്ടുപേരും മാത്രമേ ഉള്ളു മെസ്സില്”
“എന്താ വയ്ക്കുന്നത്”
“ചോറും എന്തേലും കറീം”
“എന്ത് കറിയാ ഉണ്ടാക്കുക”
“ബീഫോ ചിക്കനോ മട്ടനോ. ചിലപ്പോ മീന്”
“അപ്പം സ്ഥിരം നോണ് വെജാണ് അല്ലെ”
അവന് മൂളി.
“ആഷിഖിന് ഏത് ഇറച്ചിയാ കൂടുതല് ഇഷ്ടം”
“എല്ലാം ഇഷ്ടമാ. എങ്കിലും മട്ടനാ കൂടുതല് ഇഷ്ടം”
“പച്ചയിറച്ചി തിന്നുമോ നിങ്ങള്” അവന്റെ സൌന്ദര്യം കോരിക്കുടിച്ച്, വിരല് ഊമ്പി അവള് ചോദിച്ചു. അവന്റെ തടിച്ച തുടകള് അവളുടെ നിയന്ത്രണം തെറ്റിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“..ഇല്ല”
“ചെലരൊക്കെ തിന്നുവല്ലോ”
“ഞാന് തിന്നില്ല”
“ചുമ്മാ”
“സത്യമാ”
“ആഷിഖ് തിന്നിട്ടുണ്ട്. ഇനി തിന്നുവേം ചെയ്യും” ഷേര്ളി വശ്യമായി അവനെ നോക്കി, വിരല് കീഴ്ചുണ്ടില് തട്ടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
💬 Comments
View all comments