Chapter Title : ഷേര്ളിയാന്റി [Master]
വികാരം കടിച്ചൊതുക്കി താന് എന്തിനു ജീവിക്കണം? സുഖിക്കാന് മനസ്സും ശരീരവും അതിയായി വെമ്പുകയാണ്. ഇവനെപ്പോലെയുള്ള പച്ചക്കരിമ്പുകളെ ആണ് തനിക്കിഷ്ടം. ഇഷ്ടംപോലെ നീരുള്ള ചെറുപ്പത്തെ!
“അതെന്താ അങ്ങനെ” അവന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി അവള് ചോദിച്ചു.
“ഇത് ബിസിനസ് അല്ലെ മാഡം. അല്ലാതെ ഭിക്ഷ തെണ്ടല് അല്ലല്ലോ”
ഷേര്ളിക്ക് അവനോടുള്ള മതിപ്പ് അതോടെ ഇരട്ടിച്ചു.
“ഇയാള്ടെ വീടെവിടാ?”
“വീടൊന്നുമില്ല. എവിടേലും കിടന്നുറങ്ങും”
“അച്ഛനും അമ്മയും?”
“അങ്ങനെ ആരുമില്ല” അവന് ചിരിച്ചു.
ഷേര്ളിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി. അനാഥനായ ചെക്കനാണ്. സ്വന്തമായി വീടോ കുടിയോ ഇല്ല; എന്നാലും അവന് അധ്വാനിച്ച് ജീവിക്കുന്നു! അധ്വാനത്തില് അവന് മഹത്വം കാണുന്നു.
“പക്ഷെ ഞാന് ആക്രി വെറുതെ മാത്രമേ കൊടുക്കൂ” അവന്റെ മനസ്സ് അറിയാനായി ഷേര്ളി പറഞ്ഞു.
“ഇല്ല മാഡം. എനിക്ക് വെറുതെ വേണ്ട. മാഡം പകരം എന്തെങ്കിലും ജോലി പറഞ്ഞാല് ഞാന് ചെയ്യാം” അവന് അതുതന്നെ ആവര്ത്തിച്ചു.
“എന്ത് ജോലി ചെയ്യും ഇയാള്” ഷേര്ളി കള്ളച്ചിരിയോടെ വീണ്ടും രോമമുള്ള കക്ഷങ്ങള് കാണിച്ച് മുടി കെട്ടിക്കൊണ്ടു ചോദിച്ചു.
“മാഡം പറേന്ന എന്തും” ആ കക്ഷങ്ങളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് അവന് പറഞ്ഞു.
ഷേര്ളിയുടെ പൂറു ശക്തമായി കടിച്ചു. ഈ ചെക്കന് ആരും ഇല്ലാത്തവനാണ്. ഇവനെ പേടിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല. പറയുന്ന എന്തും ചെയ്യാമെന്നാണ് അവന്റെ പറച്ചില്. ഒപ്പം അവന്റെ നോട്ടവും അവള് ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“ശരി എങ്കില് ഇതെടുത്ത് വണ്ടിയില് വക്ക്. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നു ഞാന് പറയാം”
അവന് തലയാട്ടിയ ശേഷം ആക്രി സാധനങ്ങള് ഒന്നൊന്നായി എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാന് തുടങ്ങി. ഷേര്ളി നൈറ്റി മേലേക്ക് കയറ്റിക്കുത്തി കണംകാലുകള് രണ്ടും കാണിച്ച് അവിടെ കിടന്നിരുന്ന പഴയ കസേരയിലേക്ക് ആ മുഴുത്ത ചന്തികള് വച്ചു. അവള് വെപ്രാളത്തോടെ കണക്കുകൂട്ടി. അവന്റെ ആ സുന്ദരമായ മുഖം തന്റെ പൂറ്റില് പൂന്താന് എന്താണ് വഴി? ഇവന്റെ പ്രായത്തിലുള്ള പിള്ളേര്ക്ക് പൂറു ഭ്രാന്താണ്; പക്ഷെ.. ആക്രാന്തത്തോടെ അവള് ചിന്തിച്ചു.
സാധനം വണ്ടിയില് വച്ചിട്ട് വീണ്ടുമെടുക്കാന് വന്ന ചെക്കന് ഷേര്ളിയുടെ കൊഴുത്ത കണംകാലുകള് കണ്ട് വിരണ്ടു! ഇത്ര നിറവും തുടുപ്പുമുള്ള, അതിലേറെ കൊഴുത്ത കാലുകള് അവന് ജീവിതത്തില് കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവന്റെ
💬 Comments
View all comments