Chapter Title : ശിവാനി [Master]

വിഷയം എന്താണെന്ന്.
അതിനു മുന്‍കൂട്ടി എന്നെ നിരായുധനാക്കാനുള്ള പുറപ്പാടാണ്. ഞാന്‍ അവളെ നോക്കാതെ
അടുത്തെ പെഗ്ഗും ഒഴിച്ചുവച്ചിട്ട് സാലഡില്‍ അല്‍പ്പം എടുത്ത് കഴിച്ചു.
അയല്‍വീടുകളില്‍ നിന്നും സീരിയല്‍ അമ്മായിയമ്മമാരുടെ അട്ടഹാസങ്ങളും നാറിയ ചാനല്‍
ചര്‍ച്ചകരുടെ ജല്‍പ്പനങ്ങളും ജനലിലൂടെ ഉള്ളിലേക്കെത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പുറത്ത്
ഇരുട്ടിന് കട്ടി കൂടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്‌. ശിവാനിയോട് എന്ത്, എങ്ങനെ സംസാരിക്കണം
എന്ന് എന്റെ മനസ്സ് ചഞ്ചലപ്പെട്ടു. ഞാന്‍ അങ്ങോട്ട്‌ പറയാനിരുന്നത് അവള്‍ സ്വയം
ഇങ്ങോട്ട് വ്യക്തമായി പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. സ്വന്തം അച്ഛന്‍ അതിന്റെ പേരില്‍
വിഷംകുടിച്ച് ആശുപത്രിയിലായിട്ടും അവള്‍ക്ക് യാതൊരു മാറ്റവുമില്ല, അതവളെ തരിമ്പും
ബാധിച്ചിട്ടുമില്ല. തടിച്ച തുടകള്‍ അകറ്റുകയും അടുപ്പിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ട്
ലജ്ജയോടെ അവളെന്നെ നോക്കി. ഈ ലജ്ജ അവനെക്കുറിച്ചുള്ള സ്മരണകള്‍ മൂലമുണ്ടായതാണ്.
പൂറു കടിക്കുന്നുണ്ടാകണം ഇവളുടെ!
“അവന്‍ കുടിക്കുമോ?” ചെറിയൊരു മൌനത്തിനുശേഷം ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
“ഭയങ്കര കുടിയനാ. ഇത്രേം സാധനം അഭിച്ചേട്ടന്‍ പത്തുമിനിറ്റ് കൊണ്ടുതീര്‍ക്കും”
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവള്‍ പറഞ്ഞു. എന്റെ ഞെട്ടല്‍ വീണ്ടും കൂടി. അവന്റെ മദ്യപാനത്തില്‍
ഇവള്‍ അഭിമാനിക്കുന്നു.
“നിന്റെ മുന്‍പില്‍ വച്ചവന്‍ കുടിച്ചിട്ടുണ്ടോ?”
“ഉം”
“എവിടെവച്ച്”
“ഹോട്ടലില്‍ വച്ച്”
മദ്യം വെപ്രാളത്തോടെയെടുത്ത് കുടിച്ചിട്ട് ഞാന്‍ ഗ്ലാസ് തിരികെവച്ചു. എനിക്കുണ്ടായ
പരിഭ്രാന്തിയുടെ അളവെടുക്കാന്‍ ഈ ലോകത്ത് ഒരു മെഷീനും സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല. എത്ര
കൂളായാണ് അവളുടെ സംസാരം. ബുദ്ധിമതിയാണ് ഈ അറുവാണിച്ചി; എന്റെ മനസ്സ് വായിച്ചെടുത്ത്
മുന്‍കൂട്ടി യുദ്ധം ചെയ്യുകയാണ് ഇവള്‍; എന്റെ എല്ലാ പ്രതിരോധങ്ങളും തകര്‍ക്കാന്‍.
എന്റെ ചോദ്യങ്ങളെ അവള്‍ക്ക് പ്രതിരോധിക്കാന്‍ താല്‍പര്യമില്ല; നേര്‍ക്കുനേരെ ഉള്ള
യുദ്ധമാണ് അവളുടെ രീതി. ആരോട് വേണമെങ്കിലും പറഞ്ഞോ എന്ന മനോഭാവം. അച്ഛന്‍ ചത്താലും
അമ്മ ചത്താലും