Chapter Title : ശിവാനി [Master]

പെണ്ണാണ് ശിവാനി. എന്നെ സംബന്ധിച്ച് മകളെപ്പോലെ കാണേണ്ട പെണ്ണാണ് അവളെങ്കിലും
എനിക്കതിനു കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല; ചരക്കുകളെ മകളായും സഹോദരിമാരായും ഒക്കെ കാണുന്നത്
എളുപ്പമല്ല എന്നറിയാമല്ലോ?
“അവളെന്തു ചെയ്തു ചേച്ചീ?” മനസ്സിലെ ചിന്തകള്‍ മുഖത്ത് പ്രതിഫലിപ്പിക്കാതെ ഞാന്‍
ചോദിച്ചു.
“എന്റെടാ അവക്ക് പ്രേമിച്ചു കെട്ടണമെന്ന്. അതും ഏതോ ഒരു രണ്ടാം കെട്ടുകാരന്‍
നാറിയെ. ചേട്ടനിതെങ്ങനെയോ അറിഞ്ഞു; അതറിഞ്ഞോണ്ടാ ഇത്തവണ അവധിക്ക് വന്നതും.
അതെപ്പറ്റി അവളോട്‌ ചോദിച്ചപ്പോ സംഗതി ഒള്ളത് തന്നാന്ന് മനസിലായി. മേലാല്‍ അവനെ
കണ്ടുപോകരുത് എന്ന് ചേട്ടന്‍ പറഞ്ഞപ്പം അവള് പറേവാ അവനെക്കൊണ്ട് കെട്ടിച്ചില്ലേല്‍
അവള്‍ ഇറങ്ങിപ്പോവെന്ന്. അവള്‍ടെ ആ പറച്ചില് ചേട്ടന് താങ്ങാനൊത്തില്ല. ഒറ്റ
മോളാന്നും പറഞ്ഞു തലേലും നെലത്തും വയ്ക്കാതെ വളര്‍ത്തിയ പെണ്ണല്യോ? വെഷമം
ഒണ്ടാകാതിരിക്കുവോ?” പറഞ്ഞിട്ട് ചേച്ചി വീണ്ടും വിതുമ്പി മൂക്കുപിഴിയാന്‍ തുടങ്ങി.
ചേച്ചിയുടെ വിശദീകരണം എന്നെ സ്തംഭിപ്പിച്ചു എന്നതാണ് ശരി. ശിവാനി എന്ന വെണ്ണയും
തേനും കല്‍ക്കണ്ടവും ചേര്‍ത്തുണ്ടാക്കിയ അമറന്‍ ചരക്കിനെ ഏതോ രണ്ടാംകെട്ടുകാരന്‍
ലൈനാക്കി എന്നോ? മണിച്ചേട്ടനെ സ്വന്തം ചേട്ടനായി കാണുന്ന ഞാന്‍ അതിന്റെപേരില്‍ അവളെ
അടിമുടി നക്കി മൂന്നു ദ്വാരങ്ങളിലൂടെയും അറഞ്ചം പുറഞ്ചം ഊക്കാനുള്ള മോഹം അടക്കി
നിര്‍ത്തിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. അത്രയ്ക്കുണ്ട് അവളുടെ സൗന്ദര്യവും ഇനിപ്പും.
പതിനെട്ടോ പത്തൊമ്പതോ വയസുള്ള പെണ്ണിന് ഒന്ന് പ്രസവിച്ച ഇരുപത്തിയഞ്ചുകാരിയുടെ
ശരീരപുഷ്ടിയാണ്. അവളെ ഏതെങ്കിലും ഭാഗ്യവാന്‍ കെട്ടിക്കൊണ്ടുപോകും എന്ന് നിരാശയോടെ
പലപ്പോഴും ഓര്‍ത്തിട്ടുള്ള എനിക്ക് ഇത് കേട്ടപ്പോള്‍ ഉണ്ടായ വികാരത്തിന് പേരിടാന്‍
സാധിക്കുന്നില്ല. ദേഷ്യമോ ആക്രാന്തമോ കാമമോ ആധിയോ വെപ്രാളമോ അങ്ങനെ കുറെയേറെ
വികാരങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ചുകൂടി എന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തി.
“എന്നിട്ട് അവളെവിടെ? ഇങ്ങോട്ട് വന്നില്ലേ?” ഞാന്‍