Chapter Title : ശിവമയം [Shadow]

ഇപ്പോഴും കൊച്ചു കുട്ടിയാനാ വിചാരം..

ഇവൾക്കിനിനി എന്നാ ഈശ്വരാ ഒരു ബുദ്ധിയും ബോധോം വരുന്നെ..

എല്ലാത്തിനും എന്നെ പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ..

ഒന്നല്ലേ ഉള്ളൂ എന്ന് കരുതി ആവശ്യത്തിൽ കൂടുതൽ കൊഞ്ചിച്ചു വഷളാക്കി.

നന്ദിനി തന്റെ പരാതിയും പരിഭവങ്ങളും പതിവ് പോലെ അടുക്കളയിലെ ചട്ടിയോടും പാത്രങ്ങളോടും പറഞ്ഞു തീർത്തു.

ആ പാത്രങ്ങളുടെ കലപില ശബ്ദവും അമ്മയുടെ പായാരവും കേട്ട് കൊണ്ടാണ് ശിവാനി കണ്ണു തുറന്നത്.പുറത്തെ വെയിൽ ജനൽ പാളികളിലൂടെ വന്ന് കണ്ണിൽ കുത്തിയതും അവൾക്ക് കണ്ണ് പുളിച്ചു.അവൾ തന്റെ മിഴികളെ ഇറുക്കി അടച്ചു കൊണ്ട് ഒന്ന് കൂടി പുതപ്പിനുള്ളിലേക്കു ചുരുണ്ടു.

ശിവാനി.. എഴുനേൽകുന്നുണ്ടോ നീ..

സമയം എത്ര ആയീനാ നിന്റെ വിചാരം.

നിനക്ക് ക്ലാസ്സിൽ പോകണം എന്ന ചിന്ത ഒന്നും ഇല്ലേ..

അതെങ്ങനെയാ പഠിക്കണം എന്ന ചിന്ത ഉള്ളവർക്കല്ലേ ആ വക വിചാരം ഉണ്ടാകൂ.

ഓ ഈ നന്ദിനികുട്ടി രാവിലെ തന്നെ തുടങ്ങിയോ പടപ്പുറപ്പാട്..

പറച്ചില് കേട്ടാൽ തോന്നും ഞാൻ എംബിബിഎസ്ന് പഠിക്കാനെന്ന്.

വെറും ബിഎക്കാരി സെക്കന്റ് ഇയർ സ്റ്റുഡന്റ്.അതും ആവറേജ് മാർക്കും വാങ്ങി ഇരിക്കുന്ന എന്നോടാ ഈ വേദമോതൽ.

അതും പറഞ്ഞ് ശിവാനി പുതപ്പു ഒന്ന് കൂടി നേരെ പുതച്ചു..

ചെവിയിൽ എന്തോ കടിച്ച പോലെ വേദന തോന്നിയതും അവൾ ഉറക്കെ അലറി..

അമ്മാ..

കാറേണ്ട.. ഞാൻ തന്നെയാ.

നന്ദിനിയുടെ വിരൽ ഒന്ന് കൂടി അവളുടെ ചെവിയിൽ മുറുകി.

അയ്യോ അമ്മാ വിട്.. എനിക്ക് വേദനിക്കുന്നു.

ഈ വേദന പേടിച്ചാ രണ്ടാമത് ഒന്ന് കൂടി ഞാൻ കാത് കുത്താതെ.കോളേജിൽ പിള്ളേര് രണ്ടും മൂന്നും നാലും കുത്തും കുത്തി