Chapter Title : ശോഭ അയൽവക്കത്തെ 45 കാരി 2 [അനുരാഗ് AAA]

കിടക്കു.. ആരും ഇല്ലാതെ വെളിച്ചം ഇല്ലാതെ..അങ്കിൾനു സുഖം ഇല്ലാലോ. . മിഥു: ഇല്ലേ അമ്മേ . ഞാനൊന്നും കിടക്കുല്ല. . എനിക് ഉറക്കം വരില്ല മാറി കിടന്നാൽ.. (ശോഭ അവരുടെ അടക്കം പറച്ചിൽ കേട്ടു) ശോഭ: അയ്യേ എന്തിനാ ഒരാള്.. പിന്നെ കറന്റ് എന്താ പണ്ടൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നോ..ഇനി എത്ര മഴ ഇങ്ങനെ വരും.. ഇത് തുടങ്ങി അല്ലേ ഉള്ള്. ( മിഥുനിന് രാവിലെ നടന്ന കാര്യങ്ങളിൽ കുറച്ചു സങ്കടവും ചെറിയ കുറ്റബോധവും ഉണ്ടായിരുന്നു..പിന്നെ വീണ്ടും താനായിട്ട് വന്നു നിന്നാൽ ചേച്ചിക്ക് ഇഷ്ടായില്ലെങ്കിലോ..എന്ന പേടിയും അവന് തോന്നി. ശോഭ അവനെ നോക്കിയത് പോലുമില്ല ഇതുവരെ. മിഥുന്  ആ വിഷമവും ഉണ്ടായിരുന്നു) അങ്ങനെ ,എന്നാൽ ശെരി ചേച്ചി.. എന്നു പറഞ്ഞു മിനി യും മിഥുവും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ , ഇതുവരെ കാണാത്ത ഒരു മിന്നലും ഇടിയും..ഒപ്പം മുറിക്കകത്തു നിന്നു ഹ്ഹോ..എന്നൊരു അലർച്ചയും.. അവർ മൂന്നു പേരും മോഹനേട്ടന്റെ മുറിയിലെക്കു ഓടി..മോഹനേട്ടൻ ഇടിയും മിന്നലും കണ്ട് പേടിച്ചതായിരുന്നു..എന്തൊക്കെയോ പിച്ചും പെയ്യും പറയുന്നുണ്ട്. . മിഥു അവന്റെ കൈ മോഹനേട്ടനെ തലയ്ക്കു തലോടി..ഒന്നുമില്ല അങ്കിൾ... മിനി: അതാ ഞാൻ പറഞ്ഞേ.. ഒരാവശ്യത്തിന് ആരും ഉണ്ടാകില്ല..(എന്നിട്ട് മിനി , മകന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി..) മുറിക്കു പുറത്തു ഇറങ്ങിയ ശേഷം മിനി തീരുമാനം അങ്ങ് പറഞ്ഞു. ശോഭേച്ചീ ഇനി ഒന്നും പറയണ്ടാ..ഇവിനിവടെ നിന്നോട്ടെ. കേട്ടോടാ നീ. . അവൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ശോഭയ്ക്ക് എന്തെകിലും പറയാൻ സമയം കിട്ടുന്നതിനു മുൻപേ മിനി ഇറങ്ങിപ്പോയി.. വരാന്തയുടെ വാതിൽ ശോഭ അടച്ചു, ഹാള്ളിലൊരു മെഴുകു തിരി കത്തിച്ചു.. മിഥു ന് എന്തു ചെയ്യണം എന്നു അറിയില്ല..അവൻ കസേരയിൽ ഇരുന്നു..അവൻ ഉള്ളിലുള്ള സന്തോഷം പുറത്ത്  കാണിച്ചതെ ഇല്ല. ശോഭ ആകേ വല്ലതായി.. മോഹനെട്ടന് മരുന്നു കൊടുത്തതോടെ അങ്ങേരു ഉറക്കിന്റെ ആഴത്തിലേക്കു പോയി.. ഒരു വലിയ മെഴുകുതിയാണ് അവിടെ ഉള്ളത്. അതാണെങ്കിൽ ഹാളിൽ.അവിടെ മിഥു ഇരിക്കുന്നു.അടുകളയിൽ വെളിച്ചം ഇല്ലാതെ ശോഭയ്ക്ക് ഒന്നും കാണുന്നില്ല.. മെഴുകുതിരി എടുത്തിട്ട് വരണം എന്നുണ്ട് , പക്ഷെ മിഥുന്റെ മുന്നിൽ പോയി അതെടുക്കാൻ അവൾക്ക് തോന്നുന്നില്ല.. അവൾ കയ്യിലെടുക്കുന്ന പാത്രങ്ങളൊക്കെ താഴെ വീഴാൻ തുടങ്ങി.. ചെ എന്താ ചെയ്യുക...അവൾ പിറുപിറുത്തു. . ഞാൻ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പെരുമാറുന്നത്.. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ പുതുപെണ്ണിനെ പോലെ...ശോഭ സ്വയം ചോദിച്ചു. ... തന്റെ നിഴൽ അടുകളയിൽ നിറയുന്നത് അവൾ