Chapter Title : ശോഭ അയൽവക്കത്തെ 45 കാരി 2 [അനുരാഗ് AAA]

രാത്രി വിശന്നിരിക്കേണ്ട എന്നു കരുതി.. ശോഭക്ക് അവന്റെ ഉത്തരം കേട്ടു ചിരി വന്നു.. ശോഭ: എനിക് ഇവിടെ ആരെയും ആവശ്യമില്ല. ഇരുട്ടിനെ എനിക് പേടി ഒന്നും ഇല്ല. മിഥു ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല... അവൻ ചോറു കഴിച്ചു എഴുന്നേറ്റു...പ്ലേറ്റ് കഴുകാൻ പോയി.. ഒന്നും പറയാതെ പോകുന്ന അവനെ ശോഭ കസേരയിൽ ഇരുന്നിടത്തു നിന്നു തിരിഞു നോക്കി , അതെ സമയം അവനും ശോഭ യെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... താൻ നോക്കുന്നത് ആവൻ കണ്ടെന്നു മനസിലായ ശോഭ പെട്ടെന്നു തല വെട്ടിച്ച് ... കുറച്ചു നേരം കണ്ണടച്ചു ഇരുന്നു.. അവൾ അടുകളയിലേക്ക് നടന്നു.. മിഥു , ശോഭയെയും കാത്തു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.. അവൻ ശോഭയുടെ കുറച്ചു അകലത്തിൽ മാറി നിന്നു.. ഇടകിടക്ക് ശോഭ അവനെ ഒളിക്കണ്ണിട്ടു നോക്കുന്നുണ്ട്.. പലപ്പോഴും അവരുടെ കണ്ണുകൾ കൂട്ടിമുട്ടും.. അവൻ ശോഭയുടെ സാരികൊണ്ട് മറയാത്ത വയറിനെ ഇടക് നോക്കും.. അതു ശോഭ കാണുമ്പോൾ ,ശോഭ  അവനെ ഒന്നു തുറിച്ചു  നോക്കും, ശോഭ സാരി എടുത്ത് അവിടെ മറക്കും. പക്ഷെ പാത്രം കഴുകുമ്പോൾ അതു വീണ്ടും അഴിയും.. മിഥു വീണ്ടും നോക്കി നിൽക്കും... കുറുക്കന്റെ നോട്ടം എപ്പോഴും കോഴിക്കൂട്ടില്ലാണ്... ശോഭ പിറുപിറുത്തു. . അവൻ അതു കേട്ടാലും വീണ്ടും നോക്കും... ശോഭ: ഇവിടെ ഇങ്ങനെ നിൽക്കണം എന്നില്ല മിഥു:  ചേച്ചി ഒറ്റയ്ക്ക് അല്ലേ.. ശോഭ: എനിക്ക് ഒരു പേടിയും ഇല്ല.. എന്റെ പണി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു.. മിഥു: പേടി ഉള്ളവരാനു എപ്പോഴും ഇല്ല ഇല്ല എന്നു പറയുക.. അടുകളയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ശോഭ വരുമ്പോൾ അവൻ അവളുടെ കയ്യിലെ വെളിച്ചം ഊതികെടുത്തി... ശോഭ: മിഥു.. എന്താ കാണിച്ചേ...എന്തിനാ വെളിച്ചം ഇല്ലാതാകിയെ.. മിഥു: അതു ഞാൻ ശ്വാസം വിട്ടപ്പൊൽ അറിയാതെ പോയതല്ലേ.. ഇരുട്ടിനെ പേടി ഇല്ലന്ന് അല്ലേ പറഞ്ഞത് പിന്നെ എന്തിനാ പേടിക്കുന്നെ.. ശോഭ: നിനക് അടിയുടെ കുറവുണ്ട്..വേണ്ടാട്ടോ..മിഥു... ഞാനൊക്കെ നിന്റെ അമ്മയോട് പറയും. മിഥു: അമ്മ , ശോഭേച്ചീ എന്തു പറഞ്ഞാലും ഇപ്പോ വിശ്വസിക്കില്ല..എന്നെ പറഞ്ഞു വിടാനുള്ള അടവേന്നെ കരുതൂ.. ശോഭ തിരി കത്തിച്ചു.. അവൻ തന്റെ തൊട്ടു മുൻപിൽ തന്നെ ഉണ്ട്..അവർ രണ്ടു പേരുടെയും മുഖം ആ മെഴുകു തിരി വെട്ടത്തിൽ അതിയായ സുന്ദരമായി മാറി.. മിഥുവിന്റെ വെളുത്ത ഷേവ് മുഖവും, അവന്റെ കറുത്ത olive ഇല പോലുള്ള പുരികവും , റോയൽ മൂക്കും , ചുകന്ന ചുണ്ടും, വൃത്തിയുള്ള വെളുത്ത പല്ലുകളും