Chapter Title : ശോഭ അയൽവക്കത്തെ 45 കാരി [അനുരാഗ് AAA]

ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് തീരും..മോളുള്ളത് കൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ എല്ലാം മിണ്ടാതെ പോട്ടെന്നു വെച്ചത്...
എന്റെ മുഖത് പോലും നോക്കാൻ മോഹനേട്ടന് കുറവായിരുന്നു. .അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബലഹീനത  ഞാൻ സഹിച്ചു.. പക്ഷെ മോഹനേട്ടൻ എന്നെയും ഇവിടെ ഉപേക്ഷിച് അവിടെ എതെകെയോ സ്ത്രീകളോട് ഉള്ള സമ്പാദ്യവും നശിപ്പിച് എന്നെ തോൽപ്പിച്ചു... ഒക്കെ ഞാൻ അറിയാൻ വൈകിപ്പോയി.... ശോഭയ്ക്ക് അവളുടെ ഉള്ളിലെ ദേഷ്യവും സങ്കടവും വെറുപ്പും ഒക്കെ കൂടെ കണ്ണീരായി പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി...ഇന്ന് വരെ ഞാൻ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തിട്ടില്ല..പലരും വന്നു അടുക്കാാൻ നോക്കിയപ്പോളും ഞാൻ എല്ലാം ഒഴിവാക്കി മാറിനിന്നു.
അല്ലേ ശോഭേ.... അല്ലേ  നീ തന്നെ പറ..
ശോഭ കുളിമുറിയിലെ ചുമരിലെ ടൈൽസിലെ തന്റെ തന്നെ രൂപം നോക്കി കരഞ്ഞു ചോദിച്ചു...
മതി മടുത്തു... വേണ്ട ഒരു സുഖവും വേണ്ട...
എനിക് അതൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല...എന്റെ വിധി..
മിഥുനെ ഞാൻ തെറ്റിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകരുത്.... ആരും ഇല്ലാത്ത ഇ ജീവിതത്തിൽ എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നതു അവൻ മാത്രം ആയിരുന്നു... ഒറ്റക്കായപ്പോഴും കരയുമ്പോളും ഒക്കെ മിഥുൻ ആണ് എന്നെ തമാശ കാണിച്ചും പറഞ്ഞും എന്നെ ചിരിപ്പിച്ചത്...
അവൻ ഇനിയും വന്നാൽ ഞാൻ എന്തു ചെയ്യും? ഭയത്തിന്റെ ചോദ്യം അവളിലേക്ക് വന്നു..
ഇല്ല ഞാൻ അവനെ തടയും.. എന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്നു പറഞ്ഞാലും ഞാൻ നിൽക്കില്ല അവന്റെ അടുത്ത്...
മോഹന് ഉച്ചയ്ക്കുള്ള ചോറു സ്പൂണിൽ വായിൽ വെച്ചുകൊടുക്കുമ്പോൾ കഴുത്തിലെ പാടുകൾ കാണാതിരിക്കാൻ ശോഭ സാരിയെടുത്തു കഴുത്തിൽ ചുറ്റിയിരുന്നു.
ശോഭേച്ചി നല്ല മഴക്കോള് ഉണ്ട് .. മിനി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു..
മിനി( മിഥുന്റെ  അമ്മ)
ശോഭ:  ആ. മിനി ഇന്ന് പെയ്യുമ്മായിരിക്കും..
ചെറിയൊരു അപകർഷതാബോധത്തൊടെ ശോഭ മറുപടി കൊടുത്തു..
മിനി: ഞാനെ .... മറ്റന്നാളത്തേക്ക് ഉള്ള ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെ അലകിയിട്ടതായിരുന്നു. ഇനി ഇപ്പോ ...
ശോഭ:  അത് ഇവിടെ മുകളിൽ വിരിച്ചിട്ടാൽ പോരേ..ഒരുപാട് ഉണ്ടോ...
മിനി യും ശോഭയും കൂടെ അയലിൽ ഡ്രെസ്സ് ഒക്കെ വിരിച്ചു..
ശോഭേച്ചിയുടെ വീടിനു മുകളിൽ ഷീറ്റ് കെട്ടിയത് കൊണ്ട് മഴകാലം വരുമ്പോഴാ ഗുണം അറിയുക...
ഞാൻ എത്ര കാലമായി മിഥു ന്റെ അച്ഛനോട് ഒരു ഷീറ്റ്