Chapter Title : ശൂലംതൊടി മാധവൻ മുതലാളിയും കുടുംബവും 5 [റിഷി ഗന്ധർവ്വൻ]

ആവശ്യപ്പെടാതെ മുത്തച്ഛൻ പോവുന്നത് ശെരിയാണോ.

“മനസിലായി. കണ്ണൻ എന്റെ റൂമിലേക്ക് വന്നതിൽ മുത്തച്ഛന് ദേഷ്യമില്ല. അവനെ ഭർത്താവിന് പകരക്കാരനായി കാണരുത് എന്നല്ലേ.

“നീ ബുദ്ധിയുള്ള പെണ്ണാണ്. അവൻ നിന്റെ റൂമിൽ വന്നാലും പോയാലും ആരും അറിയില്ല. പക്ഷെ നീ ഈ ആഗ്രഹവും കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് പോയാൽ അത് ചിലപ്പോൾ ആരെങ്കിലുമൊക്കെ അറിയും. അത്പോലെ തന്നെ കണ്ണനെ താൽകാലിക ശമനമായി മാത്രം കാണുക.

“മുത്തച്ഛാ..മുത്തച്ഛനെങ്ങനെ ഇങ്ങനൊക്കെ പറയാൻ

“ഈ പ്രായം കഴിഞ്ഞുവന്നതിന്റെ അനുഭവജ്ഞാനമാണെന്ന് കൂട്ടിക്കോ. പ്രത്യുപകാരം എന്തെന്ന് മോൾ ഇതുവരെ ചോദിച്ചില്ല.

“അത് ഞാൻ ഊഹിച്ചു..ഞാൻ മുത്തച്ഛന്റെ കൂടെ???

“ഹഹഹ...മണ്ടി പെണ്ണേ. അത് എളുപ്പമല്ലേ. ഇപ്പൊ വേണമെങ്കിൽ ആവാം എനിക്ക്. പക്ഷെ എനിക്ക് വേണ്ടത് അതല്ല. നിന്റെ അനിയത്തി. എന്റെ ഏറ്റവും ഇളയ ചെറുമകൾ. അവളെ നീ എങ്ങനെയെങ്കിലും..

മാധവൻ പറഞ്ഞു മുഴുമിക്കുന്നതിന് മുന്നേ ഞെട്ടലോടെ ലിച്ചു അയാളെ നോക്കി.

“എന്റെ മോള് ഞെട്ടാതെ. നിങ്ങള് തമ്മിൽ നടന്നത് പോലെ തന്നെ അല്ലെ ഇതും. ഞാൻ ശിഹാനിയുടെ മുത്തച്ഛനാണെങ്കിൽ നീ കണ്ണന്റെ ചേച്ചി. അതല്ലേ ഉള്ളു വ്യത്യാസം.

“എന്നാലും ഞാനെങ്ങനെ. എന്റെ അനിയത്തി അല്ലെ അവൾ.

“മോള് ആലോചിക്ക്. എങ്ങനെ ഇതിൽ ഇന്നും ഒഴിവാക്കാമെന്നല്ല. എങ്ങനെ ശിഹാനിയെ എന്റെ മുന്നിൽ എത്തിക്കുമെന്ന്. പിന്നെ മുത്തച്ഛന്റെ സ്നേഹം മാത്രമേ മോൾ കണ്ടിട്ടുള്ളു. ദേഷ്യം കേട്ടറിവല്ലേ ഉള്ളു? അത് കാണാൻ അവസരം ഉണ്ടാക്കാതിരിക്കുക. മോള് റൂം ലോക്ക് ചെയ്തേക്ക്. കണ്ണനിനിയും വരാൻ തോന്നിയാലോ. മോൾക്കിന്ന് ആലോചിക്കാൻ സമയം വേണ്ടതല്ലേ.

ഇതും പറഞ്ഞു മാധവൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ലിച്ചു ഇടിവെട്ടേറ്റ പോലെ കിടന്നു. സ്വന്തം ശരീരം ചോദിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഇച്ചിരി വിഷമത്തോടെ ആണെങ്കിലും വഴങ്ങാൻ ലിച്ചു തയ്യാറായിരുന്നു. പക്ഷെ ഇത് സ്വന്തം അനിയത്തിയെ. അതും മുത്തച്ഛന്റെ മുന്നിൽ ലിച്ചു എത്തിക്കണം.

സ്വന്തം ഭാവി സേഫ് ആക്കാൻ അനിയത്തിയെ മുത്തച്ഛന്റെ മുന്നിൽ എത്തിക്കാൻ തയ്യാറായാലും എങ്ങനെ. ആലോചിച്ചു തലപെരുത്തു ഉത്തരം കിട്ടാത്ത ചോദ്യങ്ങളുമായി ലിച്ചു ഉറങ്ങി.

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ കാര്യങ്ങൾ അറിയാൻ കണ്ണൻ വന്നെങ്കിലും മുത്തച്ഛൻ വഴക്കുപറഞ്ഞെന്നല്ലാതെ ഒന്നും വിട്ടു പറയാൻ ലിച്ചു തയ്യാറായില്ല. കണ്ണനും