Chapter Title : ശോശന്നയുടെ ഉത്തമഗീതം [മിഹാ]

അയാൾ വിജയാഹ്ലാദം കൊണ്ടു. അല്പനേരത്തെ ഉഴുതുമറിക്കൽ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾക്ക് വെള്ളം പോയതും കിതച്ചുകൊണ്ട്  എന്റെ മേലെനിന്ന് മാറിക്കിടന്നു.

"ഈ സുഖം എന്തിനാ മോളേ വാശിപിടിച്ച് കളയാന്‍ നിൽക്കുന്നേ...!!"

പിന്നെയും അയാൾ ചിരിച്ചു. ഏത് സുഖത്തിനേപ്പറ്റിയാണ് ഇയാൾ പറയുന്നതെന്ന് ഞാൻ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടുപോയി. തണുത്തുറഞ്ഞൊരു ജഡം പോലെ അയാൾക്കരികിൽ ഞാൻ അനങ്ങാതെ കിടക്കുമ്പോഴും എന്റെ കണ്ണില്‍ നിന്ന് കണ്ണീർ നിശബ്ദമായി ഒഴുകി. അന്ന് രാത്രി എനിക്ക് ഉറങ്ങാനായില്ല.

എത്ര ശ്രമിച്ചാലും വർക്കിച്ചായന്റെ വൃത്തികെട്ട ചിരി മനസ്സിലേക്ക് തികട്ടിവന്നു. അയാളുടെ ശുക്ലം നിറഞ്ഞ് നനഞ്ഞൊട്ടിയ എന്റെ പൂർത്തടത്തിൽ എനിക്ക് തീയിട്ട് കത്തിക്കാൻ തോന്നി.... നരകരാത്രി ഞാൻ ഒരു പോള കണ്ണടക്കാതെ വെളുപ്പിച്ചു.

ഉറങ്ങാതിരുന്നത് കൊണ്ട് പതിവിലും നേരത്തെ വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ കഴിച്ച് മോളോടൊപ്പം തന്നെ ഇറങ്ങാന്‍ പറ്റി. കഴുത്തിൽ ഇത്തവണയും പാടുണ്ടായിരുന്നു. അയാളുടെ വിരലുകൾ മുറുകിയ പാടുകൾ. സ്കാർഫ് ചുറ്റി അത് മറച്ചു.

പക്ഷേ കവിളിലെ ചുവപ്പും കൈപ്പത്തിയുടെ അടയാളവും ഞാൻ എങ്ങനെ മറയ്ക്കും? ആരുടേയും മുഖത്ത് നോക്കാതെ തലകുനിച്ചാണ് ഞാൻ ബസ്സിലിരുന്നത്. ബസ്സിൽ നിന്നിറങ്ങി നെസ്റ്റിന്റെ ഗേറ്റ് കടന്നുകഴിഞ്ഞാണ് ഞാന്‍ ഒന്ന് തലയുയർത്തിയത്. സാർ കണ്ടാൽ ചോദിക്കും. ഉറപ്പാണ്.

ഞാൻ എന്ത് പറയും. തുറന്നുപറയാൻ എനിക്ക് എന്തോ ഒരു ജാള്യത തോന്നി. സാറിനെ വരാന്തയിൽ കാണുന്നില്ല. മുൻവാതിൽ അടഞ്ഞുകിടക്കുന്നു. തള്ളിനോക്കിയപ്പോൾ തുറന്നുവന്നു, ചാരിയിട്ടേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

സാറിന് എന്തെങ്കിലും പറ്റിയോ എന്ന് ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടു. ഞാൻ വേഗത്തിൽ അകത്തേക്ക് കടന്ന് സാറിന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. മുറിക്ക് മുന്നിലെത്തിയ ഞാൻ ഞെട്ടിത്തരിച്ചുപോയി. അരയ്ക്ക് കീഴ്പ്പോട്ട് നഗ്നനായി കട്ടിലിൽ കിടന്ന് സാർ തന്റെ കുണ്ണ തഴുകുകയായിരുന്നു. മലർന്നു കിടന്ന്, ഇടം കയ്യില്‍ ഒരു പുസ്തകവും പിടിച്ച്,

അത് വായിച്ചുകൊണ്ട്, വലം കൈ കൊണ്ട് പതിയെ ആ നീളൻ ലിംഗം അയാൾ ഉഴിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു! ഞാൻ അയ്യോ എന്ന് ഉറക്കെ പറഞ്ഞുപോയി! സാർ ഞെട്ടി എന്നെ നോക്കി. ആ മുഖത്തെ ചോര മുഴുവന്‍ ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് വറ്റിപ്പോകുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ഞാൻ വേഗം മുഖം തിരിച്ച് അടുക്കളയിലേക്കോടി.

എനിക്ക് ഞെട്ടൽ മാറിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ചിരിയാണ് വന്നത്. നല്ല കാഴ്ച്ച തന്നെ...!