Chapter Title : ശ്രീനന്ദനം 7 [ശ്യാം ഗോപാൽ]

അവളുടെ മുപ്പത്തി രണ്ടു പല്ലും കടിച്ചിറക്കി ... അമ്മച്ചീ ... അവസാനത്തെ അടവും പോയി ബാക്കി ഉള്ളവന്റെ ഷോൾഡറിലെ ഒരു കഷ്ണം ഇറച്ചിയും പോയി .. അയ്യോ .. എടി പ്ളീസ് .. കൊല്ലല്ലേ ഞാൻ തോറ്റു .. ഒന്ന് കടി വിടെടി പന്ന .. മോളെ ....

നീയെന്റെ അമ്മിഞ്ഞയില് കയറി പിടിക്കുമോടാ നാറി ..  നിന്നെ കൊല്ലുട ഞാനിന്നു ...

ആടി മലരേ ... എനിക്കിതു തന്നെ വേണം അവിടെ കിടന്നു ചവാൻ കിടന്ന നിന്നെ വെള്ളം തന്നു രക്ഷിച്ചിട്ടു എന്നെ തന്നെ കൊല്ലണം .. അല്ലേലും ഈ പെണ്ണെന്ന വർഗത്തിനു തന്നെ നന്ദി ഇല്ലാലോ ... അയ്യോ ... ആരേലും വന്നു രക്ഷിക്കണേ ....മുറിവേറ്റ സിംഹത്തിന്റെ ഗർജനം മരണത്തേക്കാൾ ഭയാനകമാണ് എന്ന് പറഞ്ഞ പോലെ തന്നെ ആണ് കടി കിട്ടിയ അതെ സ്ഥലത്തു വീണ്ടും കടി കിട്ടുക എന്നത് .

അത് മാത്രമല്ലടാ പട്ടി .. നീയെന്നെ ഇവിടെ ഇട്ടിട്ടു പോയപ്പോൾ വിശന്നു പൊരിഞ്ഞ ഞാൻ എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ട ആ കൊരങ്ങിന്റെ കയ്യിന്നു ആ റംബൂട്ടാൻ ഒപ്പിച്ചതെന്നു അറിയുമോ അതും നീ നശിപ്പിച്ചു .. അതിനു നിനക്ക് മാപ്പില്ല ... എന്നിട്ടു പിശാച് വീണ്ടും കടിക്കാൻ ഓങ്ങി

എടി .. മറുതെ .. തെറ്റി പണ്ടാരമേ .. നീ ഒന്ന് കടി വീട് ... നിനക്കുള്ള ഫുഡ് അവിടെ ഞാൻ കൊണ്ട് വന്നിട്ടുണ്ട് ,, ഹമ്മേ .. എന്റെ ഷോൾഡർ ....

ഫുഡ് കൊണ്ട് വന്നു എന്ന് കേട്ടതും അവൾ കടി വിട്ടു ബീച്ചിലോട്ടു ഓടി ..

ഈ വക മൈരത്തിയെ ഒക്കെ ചുമക്കുന്ന എന്റെ ഒരു അവസ്ഥയെ ... മൈര് കടിച്ച ഭാഗത്തു ചോര പൊടിഞ്ഞു .. ഇനി ശരിക്കും വിശന്നിട്ടു എന്നെ തിന്നാൻ പോയതാണാവോ ആവൊ ....ഒരു വിധത്തിൽ എഴുനേറ്റു അങ്ങോട്ട് നടന്നു പോയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച പറക്കും തളിക സിനിമയിൽ ബസന്തി ഫുഡ് കുത്തി കയറ്റി നിൽക്കില്ലേ അത് പോലെ വായിൽ പഴവും കുത്തി കയറ്റി നിൽക്കുന്ന അവളെ ആണ്