Chapter Title : ശ്രീനന്ദനം [മാഡി]
ഒരഞ്ചു മിനുട്ടുട്ടോ കുറച്ചു ഡീസൽ അടിക്കണം" അവൾ പതിയെ തലയാട്ടി അടുത്തു കണ്ട പെട്രോൾ പമ്പിലേക്കവർ കയറി, അനിത വിൻഡോ ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തി പുറത്തെ കാഴ്ചകളിലേയ്ക്ക് കണ്ണോടിച്ചു, എങ്ങും തിക്കും തിരക്കും, ഒരു നിമിഷം തൊട്ടപ്പുറത്തു പെട്രോൾ അടിയ്ക്കാൻ നിന്ന ബുള്ളറ്റവളുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു , അവൾ വേഗം തല പുറകോട്ടു വലിച്ചു, അവളുടെ നെഞ്ചിൽ ഒരു പിടച്ചിൽ അനുഭവപ്പെട്ടു അവളുടെ അധരങ്ങൾ വിറച്ചു
"മനോജേട്ടൻ......" അനിത കണ്ണുകൾ അടച്ചു പതിയെ സീറ്റിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു. അവിടെ നിന്നും വീണ്ടും യാത്ര തുടങ്ങുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സാകെ പ്രക്ഷുബ്ദ്ധമായിരുന്നു. വിപിൻ എന്തോ ചോദിച്ചെങ്കിലും അവളത് കേട്ടില്ല. "അനിത എനിക്കറിയാം ഞാൻ ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണു പക്ഷേ എനിക്കവളില്ലാതെ പറ്റില്ല. ഒരുമിച്ച് ഒരേ സമയം ഒരേ ഷിഫ്റ്റ് എനിക്കറിയില്ല എന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ ഇപ്പോൾ സംഗീതയാണ് അവളില്ലാതെ എനിക്കാവില്ല, അവൾക്കും എന്നെ ഇഷ്ടമാണ്"" മനോജേട്ടൻ ആദ്യം തമാശ പറയുകയാണെന്നേ കരുതിയുള്ളൂ, പതിയെ പതിയെ ശാരീരികവും മാനസികവുമായ പീഡനങ്ങൾ ഒടുവിൽ ഒരു ദിവസം രാത്രിയിൽ അവളെയും കൂട്ടി വന്നു കണ്മുന്നിൽ വച്ചു മുറിയിൽ കയറി കതകടച്ചപ്പോൾ ചവിട്ടിയരക്കപ്പെട്ട ഒരു പുഴുവിന്റെ പ്രതീതിയാണ് തോന്നിയത്. ഡിവോഴ്സ് പേപ്പറിൽ ഒപ്പിടുമ്പോൾ കൈകൾ വിറച്ചില്ല താലിമാല തിരിച്ചേൽപ്പിക്കുമ്പോൾ എന്തായിരുന്നു സംഗീതയുടെ മുഖത്തെ ഭാവം പുച്ഛമായിരുന്നോ അതോ..
"ചേച്ചി, ചേച്ചി.... ഇതെവിടെ ഉറങ്ങുവാണോ നമ്മളെത്തി ദാ ആ കാണുന്നതാ ഓഫീസ് എനിക്ക് വേറെ ചെറിയ പണിയുണ്ട് വേഗം വരാം ചേച്ചി കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇവിടെ നിന്നാൽ മതി." "താങ്ക്സ് വിപിൻ, വേഗം വരില്ലേ" "ഇതൊരു പതിനഞ്ചു മിനിറ്റു ചേച്ചി, ദേ പോയി ദാ വന്നു" അവൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അനിത പതിയെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി കടലിന്റെ ഇരമ്പൽ നാദം ചെറിയ തോതിൽ ചെവിയിലേക്കരിച്ചെത്തുന്നു കഷ്ടിച്ചു ഒരു കിലോമീറ്ററേയുള്ളു ബീച്ചിലേക്ക്.. ഒരു റിസോർട്ടിനെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന വിധത്തിലുള്ള ഒറ്റ നിലയിൽ തീർക്കപ്പെട്ട ആ ബിൽഡിങ്ങിന്റെ ഗേറ്റു തുറന്നു അനിത ഉള്ളിലേയ്ക്ക് കടന്നു,അവിടെ നിന്നും കഷ്ടിച്ച് ഇരുപതു മീറ്ററോളം വരുന്ന വെള്ളാരം കല്ലുകൾ വിരിച്ച വീഥിയിലൂടെ അവൾ നടന്നു ഇരു വശത്തും പൂക്കൾ തിങ്ങി നിറഞ്ഞ
💬 Comments
View all comments