Chapter Title : ശ്രീനന്ദനം [ശ്യാം ഗോപാൽ]

ഞാനും കൂടെ കൂടാം.. രവി അവളുടെ കുണ്ടിയിൽ ഒന്ന് കൂടെ ഉഴിഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

അയ്യടാ.. ഇത്രേം കൂടിയത് മതി.. ബാക്കിയുള്ളവന്റെ ഉള്ള ഡ്രസ്സ്‌ കൂടെ കീറി കളഞ്ഞു.. ഇനി കുളിക്കുമ്പോൾ അറിയാം എവിടെ ഒക്കെ കീറിയിട്ടുണ്ട് എന്ന്.. എഴുനേറ്റ് പോകാൻ നോകിയെ ചെക്കൻ ഇപ്പോൾ വരും ഖദിജ രവിയെ എഴുനേൽപ്പിച്ചു വിടാൻ നോക്കി..

മനസില്ലാ മനസോടെ ആണേലും രവി അവിടെ നിന്നും എഴുനേറ്റു..

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നിർത്താതെ ഉള്ള കാളിങ് ബെല്ലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് രവി എഴുനേറ്റതു, നാശം ഒരു അവധി ദിവസം കിട്ടിയിട്ട് ഒന്നുറങ്ങാൻ കൂടെ സമ്മതിക്കില്ലലോ.. ഖദിജ ആണേൽ ഇന്നലത്തെ ക്ഷീണം കൊണ്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു അഭിയേയും കെട്ടി പിടിച്ചു നല്ല ഉറക്കത്തിൽ ആണ്.. പാവം ഉറങ്ങട്ടെ എന്ന് കരുതി രവി പോയി വാതിൽ തുറന്നു..

എന്നാൽ വാതിൽ തുറന്നു വന്ന ആളെ കണ്ടു രവി ഞെട്ടി പോയി.. സാക്ഷാൽ മാധവൻ മേനോൻ എന്ന തന്റെ അച്ഛൻ... ഒരു നാട് മുഴുവൻ ആദരവോടെ നോക്കി കാണുന്ന തന്റെ അച്ഛനെ അവിടെ കണ്ടപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം പകച്ചു പോയി..

എന്നാൽ ചെറു പുഞ്ചിയോടെ മാധവൻ അവനോടു ഒന്നും പറയാതെ തന്നെ അകത്തേക്ക് തള്ളി കയറി.. അകത്തുള്ള സോഫയിൽ ഇരുന്നു. ഹ്മ്മ് എന്താടോ ഇവിടെ വന്നു ഒളിച്ചു താമസിച്ചാൽ അറിയില്ല എന്ന് കരുതിയോ... കുറച്ചു ഗൗരവത്തിൽ ആണ് അയ്യാൾ ചോദിച്ചത്...

രവിക്കു ഉത്തരമില്ലായിരുന്നു.. അയ്യാൾ തലയും താഴ്ത്തി നിന്നു.. അപ്പോളേക്കും പുറത്തെ ശബ്ദം കേട്ടു ഖാദിജയും അഭിയും വന്നിരുന്നു.. ഖദിജയുടെ മുഖത്തും അച്ഛനെ കണ്ടതിൽ ഉള്ള ഞെട്ടൽ കാണാം...

എന്നാൽ അഭിക്കു ആളെ മനസിലാവാത്തത്തിൽ വന്നത് ആരെന്നുള്ള ഭാവത്തിൽ ഉമ്മയെ നോക്കി

അഭിയുടെ ആ പൂച്ച കണ്ണും ആ നിഷ്കളങ്കതയും കണ്ടപ്പോൾ മാധവൻ മേനോൻ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.. വാടോ.. തന്റെ അപ്പൂപ്പൻ ആണ് ഞാൻ.. മടിച്ചു നിന്ന അഭിയോട് രവി പൊയ്ക്കൊള്ളാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു.. തന്റെ പേരക്കുട്ടിയെ കണ്ടപ്പോൾ മാധവൻ മേനോൻ അവന്റെ മുഖം മുഴുവൻ ചുംബനം കൊണ്ട് മൂടി.

അറിയാതെ ആ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു പോയി...

താനും