Chapter Title : ശ്രീതു ദിലീപ് ദാമ്പത്യം 8 [രജപുത്രൻ]

അവൾ മേഡത്തിന്റെ കാലിലേക്ക് വീണു,,,,, മേഡത്തിന്റെ കാലിനെ അവളുടെ കൈകളാൽ ബന്ധിച്ചു കൊണ്ട് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് മേഡത്തിനോട് :ഞാൻ നേരത്തെ മേടത്തിനോട് പറഞ്ഞതല്ലേ,,,, എന്റെ ഫോട്ടോസും വീഡിയോസും എടുത്തു അവരെന്നെ പേടിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പോയതാണെന്ന്,,,,

അല്ലാതെ ഞാൻ കാശിനൊന്നും പോയതല്ലെന്നു,,, മേഡം ദയവു ചെയ്തു എന്റെ പേരെഴുതല്ലേ,,,, എങ്കിൽ പിന്നെ ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല,,,,, എനിക്ക് പിന്നെ ആരുടെയും മുഖത്ത് നോക്കാൻ പറ്റില്ല,,,, പ്ലീസ് മേഡം,,,, എന്നെ കൈവിടല്ലേ,,, എന്നെ നാട്ടുകാർക്ക് മുന്നിൽ കാണിച്ചു കൊടുക്കല്ലേ,,,

പ്ലീസ് മേഡം,,, ഞാനിപ്പോ അങ്ങനൊന്നും പോവതോണ്ടല്ലേ മേഡത്തിനെ വിളിച്ചത്?

കുറച്ചു നേരം അവളിങ്ങനെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു മേഡത്തിന്റെ കാലിൽ വീണു കരഞ്ഞു..... ആ സമയത്തു എന്നിലെ കാമം പെട്ടന്നണഞ്ഞു എനിക്കവളോട് എന്തോ ഒരു സഹതാപം തോന്നി.. ഞാൻ കസേരയിൽ നിന്നെണീറ്റു അവളുടെയാ കരച്ചില് കണ്ടിട്ട് കലങ്ങിയ മനസ്സുമായി അവളെ നോക്കി നിന്നു...

അന്നേരം മേഡം എന്നോട് :നീയെന്താടാ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നെ അവളെ ,,,, ഇനി നിനക്കാവശ്യം ഉണ്ടോടാ ഇവളെ

മറുപടിയായി ഞാൻ :അവളില്ലാതെ എനിക്കൊരിക്കലും ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല മേഡം

ഞാനതു പറഞ്ഞപ്പോൾ അവള് കരച്ചില് നിർത്തി പെട്ടന്നെന്നെ അതിശയത്തോടെ നോക്കി.......

ആ സമയത്തു മേഡം :ഞാനിപ്പോ വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു,,, അവരാ റൂമിൽ നിന്ന് പോയി

ഞാനന്നേരം ശ്രീതുവിന്റെ അരികിൽ പോയി,,, അവളുടെ കണ്ണീർതുള്ളികൾ തുടക്കുന്നു.... പെട്ടന്നവൾ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നു..... അവളുടെ കീഴ്താടിയിപ്പോൾ എന്റെ വലതു ഷോൾഡറിലാണ്,,,, ആ സമയത്തും എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു....

അവളുടെ കണ്ണീരാൽ എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ പിൻഭാഗത്തു നനവ് പടർന്നു വന്നിരുന്നു... ഞാനപ്പോൾ ഒന്നും പറയാതെ അവളുടെ തലമുടി ചുരുളുകൾ തഴുകി കൊണ്ട് അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചിരുന്നു.....

അല്പസമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ മേഡം അങ്ങോട്ട് വന്നു....ഉടനെ ഞങ്ങൾ ആ ആലിംഗനത്തിൽ നിന്ന് വേർപിരിയുന്നു......

മേഡം കയറി വന്നിട്ട് ഞങ്ങളോട് :നിങ്ങളുടെ രണ്ടാളിലും ഒരു പ്രണയം അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഉണ്ടെന്നു തോന്നിയതുകൊണ്ടാണ് ഞാനിപ്പോൾ നിങ്ങളെ വിടാൻ നോക്കുന്നത്,,,, പക്ഷെ അതോണ്ടൊന്നും ഇവിടെ കാര്യം തീരുന്നില്ല,,, നിങ്ങള് രണ്ടാളും ഇനി ഇങ്ങനെ ജീവിച്ചാൽ പ്രശ്നമാണ്,,,, രണ്ടാളുടെ ഉള്ളിലും ചില പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ട്‌,,,