Chapter Title : ശ്രീതു ദിലീപ് ദാമ്പത്യം 9 [രജപുത്രൻ]

ഞാനും വിപിൻ ചേട്ടനും ആ പാടത്തുകൂടെ ആരുടെയും കണ്ണിൽ പെടാതെ കുറച്ചു ദൂരം ഓടി അപ്പോളും ആരൊക്കെയോ ഒച്ചവെച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ പിന്നാലെ ടോർച്ചും അടിച്ചു കൊണ്ട് ഓടിവന്നിരുന്നു അവര് ടോർച്ചടിക്കുബോൾ,,, ആ ടോർച്ചിലെ വെളിച്ചം എന്റെ വിപിൻ ചേട്ടന്റെയും ദേഹത്ത് പതിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു ഞാനപ്പോൾ പേടിച്ചുവിറച്ചു ടെൻഷനോടെ ആയിരുന്നു വിപിൻചേട്ടന്റെ കയ്യും പിടിച്ചപ്പോൾ ഓടിയിരുന്നത് . അതുകേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ മ്മ്മം ന്ന് മൂളികൊണ്ടവളോട് "അവര് ടോർച്ചടിക്കുബോൾ നിങ്ങള് രണ്ടാളും ഒന്നൂടാതെ ഓടണത് കണ്ടിട്ട് അവർക്കപ്പോൾ ഏതാണ്ട് കാര്യം മനസ്സികായികാണൂലെ".. മറുപടിയായി ശ്രീതുവപ്പോൾ "പിന്നല്ലാതെ ആ സമയത്ത് ആൾക്കാരുടെ കയ്യിലകപ്പെടാതിരിക്കുക എന്നതായിരുന്നു ഞാനും ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നത് , അങ്ങനൊരു കോലത്തിൽ നാട്ടുകാരെന്നെ കണ്ടാലുള്ള എന്റെ അവസ്ഥ,,,, വല്ലാത്തൊരു ടെൻഷനായിരുന്നു ഞങ്ങളപ്പോൾ അനുഭവിച്ചിരുന്നത് , ".അത് കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ മ്മ്മ്മം ന്ന് മൂളുന്നു. എന്റെയാ മൂളലിനൊപ്പം ശ്രീതും വീണ്ടുമെന്നോട് "അപ്പോഴേക്കും ആൾക്കാരുടെ ശബ്ദങ്ങളും കൂടി കൂടി വന്നു ആൾക്കാരൊരുപാട് പിന്നാലെയുണ്ടെന്ന് ഞങ്ങൾക്കാ ശബ്ദങ്ങളിലൂടെ അറിയാൻ പറ്റി അപ്പോളേക്കും വിപിൻ ചേട്ടൻ ആ പാടത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗത്തുകൂടെ പോകുന്ന കനാലിലൂടെ എന്നെയും പിടിച്ചുകൊണ്ടോടി ഞങ്ങൾ പിന്നെ ആ കനാല് മറിച്ചുകടന്നു തൊട്ടടുത്തുള്ള ഒരു പറമ്പിലേക്ക് പെട്ടന്ന് ഓടിക്കയറി അവിടെ ആ പറമ്പ് അന്നേരം മൊത്തം പുല്ലുകൾ വളർന്നു കാടു പിടിച്ച നിലയിലായിരുന്നു.രണ്ടാളുടെ ഉയരത്തിൽ ആയിരുന്നു ആ പറമ്പിനുള്ളിൽ പുല്ലുകൾ വളർന്നു നിന്നിരുന്നത് ഞാനും വിപിൻ ചേട്ടനും വേഗത്തിൽ ആ പുല്ലുകൾ തട്ടി മാറ്റി പറമ്പിലൂടെ കുറെ ദൂരം ഓടി അപ്പോളേക്കും നാട്ടുകാരും ആ പറമ്പിനുള്ളിലേക്കു ഞങ്ങളെ പിന്തുടർന്ന് എത്തിയിരുന്നു നാട്ടുകാർ ടോർച്ചടിച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങളെ പുല്ലുകൾ തിങ്ങി വളർന്ന ആ പറമ്പിനുള്ളിൽ തിരയാൻ തുടങ്ങി ഞങ്ങളപ്പോൾ ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ മാനം മുട്ടെ വളർന്ന ആ പുല്ലുകൾ പതുക്കെ പതുക്കെ മാറ്റി അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ അകപ്പെടാതെ ആ

പുല്ലുകളിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചു ,, ഒരുപാട് പേരുണ്ടായിരുന്നു പിന്നാലെയെന്ന് ഞാനപ്പോഴാണ് അറിയുന്നത് അത്രക്കധികം ആൾക്കാരെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാനാകെ വിറക്കാനും തുടങ്ങിയപ്പോൾ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു വന്ന ദൈവങ്ങളോടെല്ലാം ഞാനപ്പോൾ മനസ്സുരുകി ക്ഷമ ചോദിച്ചു കാണിച്ചത് വലിയൊരു തെറ്റാണെന്നു എനിക്കപ്പോൾ മനസ്സിനുള്ളിൽ തോന്നാൻ തുടങ്ങി