0%
Chapter 1

ശ്രീയുടെ ആമി 2 [ഏകലവ്യൻ]

Author : ഏകലവ്യൻ | Read All Parts | 👁 3344 |

അവൻ  ഞെട്ടി. ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ മൂകനായി അവളെ ഒന്ന് നോക്കി മുഖം മാറ്റി.

അടിച്ചത് കൂടിപ്പോയോ എന്ന് തോന്നിയ ആമി സ്വയം ഞെട്ടി പതർച്ചപ്പെട്ടു. ഈശ്വര...! കൈ വിട്ട് എന്താണ് സംഭവിച്ചത്...?.. നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത മനസ്സിനെ ത്വരിതപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും കഴിഞ്ഞില്ല.

“എ... ഏട്ടാ...”  കുറ്റബോധത്തോടെ വിളിച്ചു.

“നമുക്ക് പോകാം..”

അവനവളുടെ മുഖത്തു നോക്കാതെ പറഞ്ഞ് കാർ മുന്നോട്ടെടുത്തു.

“ഏട്ടാ... സോറി.. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് വന്ന ദേഷ്യത്തിൽ..”

“ഏട്ടാ...”

“എടാ... സോറി...”

“റിതി...”

അവൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവന്റെ കവിളിൽ ചുവന്ന പാട് പതിയെ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നത് കണ്ട് അവളുടെ നെഞ്ച് നീറി. സ്ഥലമെത്താനാകും തോറും അവന്റെ മൗനം അവളുടെ മനസ്സിനെ അലട്ടാൻ തുടങ്ങി. ഞാനും അധികം എതിർപ്പ് കാണിക്കാഞ്ഞത് കൊണ്ടല്ലേ റിതി അങ്ങനെ ചെയ്തത്. അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഇപ്പൊ റിതിയെ അടിച്ചത് കൊണ്ട് എന്ത് നേടി..? ആമിയുടെ സങ്കടം ഇരട്ടിച്ചു.

“ഏട്ടാ.. പ്ലീസ്...”

അവനതിനും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അൽപനേരം കാറിനുള്ളിൽ കഠിന മൗനമായിരുന്നു. എല്ലാ വിഷമവും കൂടി കലർന്ന ആമിയുടെ കണ്ണുകളിൽ വെള്ളം തളം കെട്ടി വന്നു.

“ആമി.. ശ്രീയെ വിളിച്ച് വരാൻ പറയ്..”

കേട്ട വാക്കുകൾ തന്നോട് സ്നേഹത്തോടെ മിണ്ടിയതല്ലെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ഫോണെടുക്കാൻ തുനിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ കവിളുകളിലേക്ക് കണ്ണീർ ഒഴുകിയത് റിതിൻ കണ്ടു. അവളൊന്ന് ശ്വാസമെടുത്തു നോർമലാവാൻ ശ്രമിച്ച് ശ്രീയെ വിളിച്ചു.

“ഹ് ഹെലോ..”

“ഹലോ.. ആമി.. ആയോ..?”

“ഏട്ടാ.. ഞാൻ വരുവാ.. കൂട്ടാൻ വരില്ലേ..?”

“വരും..  എവിടെക്കാ??”

“മാളിന്റെ മുന്നിൽ...”

അവളൊരു ശങ്കയോടെ റിതിനെ നോക്കി. അവനൊന്നും പറയാതെ മുന്നിലേക്ക് തന്നെ നോട്ടം മാറ്റി.

“എടി അവിടെ വേണ്ട.. ജംഗ്ഷനു മുൻപുള്ള കട്ട്‌ റോഡിൽ വന്നാൽ മതി..”

“മതിയോ...?”

“ആ അവിടെ മതി. അവൻ ഇല്ലേ കൂടെ..?”

“ഉണ്ട്..”

“ശെരി എത്തിയിട്ട് വിളിക്ക്..”

“മ്മ്...”

കോൾ കട്ട് ചെയ്ത് തുടിക്കുന്ന കണ്ണുകളോടെ ആമി വീണ്ടും റിതിനെ നോക്കി.

“ജംഗ്ഷൻ നു മുൻപ് എന്നെ ഇറക്കിയാൽ മതി.”

അവളൊരു ചെറിയ ദേഷ്യം കലർത്തി പറഞ്ഞു. പക്ഷെ അതിലും അവന് ഭാവവ്യത്യാസമില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ മുഖം ദയനീയമായി. താൻ മുഖത്ത് അടിക്കുമെന്ന് ഏട്ടൻ ഒരിക്കലും കരുതിയിട്ടുണ്ടാവില്ല.

“ഏട്ടാ... സോറി... സോറി...”

ആമി തന്നെ വീണ്ടും മുൻകയ്യെടുത്തു. ഇത്തവണയും മിണ്ടാതിരുന്ന് അവളുടെ മനസ്സ് വേദനിക്കുന്നത് കാണാൻ അവൻ ഒരുക്കമല്ലായിരുന്നു.

“എനിക്ക് ദേഷ്യമൊന്നും ഇല്ല.. നി കണ്ണു തുടക്ക്.. ശ്രീയുടെ മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ പോയാൽ ശെരിയാവില്ല...”

അവൾ വേഗം കൈകൾ കൊണ്ട് കണ്ണു തുടച്ച് മുഖത്ത് മാറ്റം വരുത്തി.

“എന്നോട് ഇനി മിണ്ടില്ലേ...?”

“മിണ്ടുന്നതിനെന്താടി പൊട്ടി..?”

“ഇഷ്ടം പോയോ..?”

“ഇല്ലാ...”

“എന്നെ വിളിക്കില്ലേ...?”

“വിളിക്കേം ചെയ്യും കാണും ചെയ്യും.. ചിലപ്പോ ഇനിയും കിസ്സടിക്കും..”

അവനൊരു ചെറിയ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു. അവൾക്കത്

💬 Comments

View all comments