Chapter Title : ശ്രീയുടെ ആമി 5 [ഏകലവ്യൻ]

അവളവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം കുടഞ്ഞു. ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവനവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു.

ആമിയുടെ മനസ്സ് ചഞ്ചലമായ ഈ സമയത്ത് വേറെയെന്തെങ്കിലും കൂടുതലായി ശ്രീയുടെ ചോദ്യങ്ങൾ ഉണ്ടാവുമോ എന്നവൾ ഭയന്നു. പക്ഷെ അതുണ്ടായില്ല. തുടർന്നു പോയ അവരുടെ മൗനത്തെ ഉറക്കവും പിന്തുടർന്നു.

ഇരുവരും രാവിലേ എഴുന്നേൽക്കാൻ വൈകി. ഉണർന്നപ്പോൾ സമയം എട്ടര കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് കണ്ണുകൾ തിരുമ്മി സമയം നോക്കിയപ്പോഴാണ് അതിക്രമിച്ചത് മനസിലായത്. അവൻ വേഗം അവളെ വിളിക്കാൻ തുനിഞ്ഞു. പുതപ്പ് മൂടിപ്പുതച്ചു തിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ആമിയെ വീണ്ടുമവൻ വിളിച്ചു നോക്കി. ഞാനിന്ന് പോകുന്നില്ലെന്നാണ് അവളുടെ ഉറക്കചടവിലുള്ള മറുപടി.

കുറച്ചു നേരം അവനും അങ്ങനെയിരുന്നു. എങ്കിൽ പിന്നെ താനും പോകുന്നില്ലെന്ന് തീരുമാനിച്ച് അവനവളുടെ പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക് ചൂഴ്ന്ന് പുറകിലൂടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ നീക്കത്തിൽ കണ്ണുകളടച്ചു കിടക്കുന്ന അവളുടെ ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞ ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ അവന്റെ കൈയ്യെടുത്തു ചേർത്ത് പിടിച്ചു.

പക്ഷെ ശ്രീയുടെ മനസ്സിൽ രാവിലെ തന്നെ ചിന്തകൾ കാട് കയറി. പ്രധാനമായും ആമി ഇന്നലെ കരഞ്ഞതിന്റെ കാരണം താൻ ഊഹിക്കുന്നത് തന്നെയാണോ എന്നായിരുന്നു  അവന്റെ പേടി. ബ്ലോജോബ് ചെയ്തു കൊടുക്കുമെന്ന് അവൾ പറഞ്ഞതാണ്. പക്ഷെ അതിന് കരയേണ്ട ആവിശ്യമില്ലല്ലോ.

ആകെയൊരു കുറ്റബോധത്തിന്റെ മണം..! ഇന്നലെ അവളുടെ കരയുന്ന മുഖം കണ്ട് ചോദിക്കാനുള്ളതും പറയാനുള്ളതും എല്ലാം മറന്നു. ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത പേടി തോന്നിയ സമയത്താണ് കുക്കോൾഡിലേക്കുള്ള തന്റെ പൂർണമായ വേഷപ്പകർച്ച നടന്നത്. ആമിയുടെ പോക്കും മെസ്സേജുകളിലൂടെ അറിയിച്ച കാര്യങ്ങളും അതിലെ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളും അനുഭവിച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടായ പേടിയും വെപ്രാളവും മറക്കാനാവില്ല .

ഒരു പക്ഷെ ഇവർ തമ്മിൽ ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാകുമോ..? അങ്ങനെ സംഭവിച്ചെങ്കിൽ കൂടി ആമിയത് തന്നോട് പറയില്ലേയെന്ന പേടിയാണ് ഇപ്പോൾ. അങ്ങനെ നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവളുടെ വായിൽ നിന്ന് തന്നെ അത് കേൾക്കണ്ടേ..? സമ്മതം കൊടുക്കാത്ത വികാര തള്ളിച്ച അവളിൽ ഉടലെടുത്തതിന്റ തെളിവാണ് അവളുടെ പാന്റ്റിയിൽ തനിക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്.

ഉച്ച നേരത്തു പോയിട്ട് വൈകുന്നേരം തിരിച്ചു വന്ന അവളിൽ അത്രത്തോളം നനവ് നിലനിന്നെങ്കിൽ എന്തൊക്കെ നടക്കാമെന്ന ചിന്തകൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ മുള്ള് പോലെ കുത്തി. അവളുടെ മെസ്സേജുകളെല്ലാം തന്നെ മുൾമുനയിൽ തന്നെയാണ്