Chapter Title : ശ്രീയുടെ ആമി 7 [ഏകലവ്യൻ] [നിർവൃതിയുടെ ചുവടുകൾ]

പാർട്ടിയിൽ വച്ച് നിനക്ക് അവനോട് മിണ്ടാൻ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായെന്ന് പറഞ്ഞത്.”

“അത്കൊണ്ട്..?”

“നീ ഒന്ന് ചെറിയ സൂചനയോ, മാറ്റമോ കാണിച്ചാൽ മതി. അവൻ അടുത്തോളും.”

“ഏട്ടനെന്താ ഉദ്ദേശിക്കുന്നെ..? പഴയത് പോലെയോ..?”

അവനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.

“ഏട്ടാ...”

“എടി., എന്തായാലും കാര്യങ്ങൾ ഇത്റവരെയൊക്കെ ആയില്ലേ.. ആ ഒരു ത്രില്ല് അങ്ങനെ നിക്കട്ടെ. ഞാൻ നിങ്ങളെ കുറ്റം പറയില്ല..”

“ഏട്ടൻ ഓഫായി കിടന്ന സമയം ഞാൻ റിതിനെ കണ്ടെന്നു വിചാരിച്ചിട്ടാണോ ഇങ്ങനെ പറയുന്നേ..?”

“അല്ലെടി..”

“പിന്നെ..?”

“അന്നെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടായോ.?”

“ഇല്ലെന്ന്..ഞാൻ എത്ര തവണ പറഞ്ഞു..”

“ആ ഓക്കെ.  പക്ഷെ അതുകൊണ്ടല്ല..”

“മ്മ്..”

“എന്തേടി.. മൂഡ് ഓഫ്‌ ആയോ..?”

“എന്നാലും ഏട്ടാ..”

“പറയ്..”

“കാര്യങ്ങൾ അങ്ങനെയാവുമ്പോ എനിക്കൊരു പേടി..”

“എന്ത്..?”

“ഏട്ടനെന്നോട് ഇഷ്ടം കുറയുന്നത് പോലെയൊരു തോന്നൽ.”

“എന്റെ പൊന്നേ, ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ.. നിങ്ങൾ തമ്മിൽ സെക്സ് നടന്നത് നീയെന്നോട് പറഞ്ഞതല്ലേ.. എന്നിട്ട് എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടായോ..?”

“ഉം..”

“അപ്പോ പിന്നെ ഒന്നും പേടിക്കാനില്ല.. നീയെന്റെ കൂടെ തന്നെ ഉണ്ടാകും എന്നുറപ്പാണ്.”

അവളവനെ കെട്ടിപിടിച്ചു. കണ്ണിൽ നിന്ന് രണ്ടു തുള്ളി കണ്ണീർ പുറത്തേക്ക് വന്നിരുന്നു. ശ്രീയുടെ സ്നേഹം കാണുമ്പോൾ ഉള്ള് തകരുകയാണ്.  ചതിച്ചതിന്റെ കുറ്റബോധം വീണ്ടും തലയിൽ കനത്തു. പക്ഷെ അന്ന് നടന്നത് പറഞ്ഞു കുറ്റബോധം ഇല്ലാതാക്കാൻ അവൾക്കായില്ല. അവനവളുടെ മുതുകിൽ തഴുകി.

“വേറൊരു തരത്തിലും ചിന്തിക്കേണ്ട. ഓരോ ദിവസം കഴിയുന്നതിന്റെ അവസാനം നിനക്ക് ഞാനും എനിക്ക് നീയും.. കേട്ടല്ലോ..”

“ഉം..”

എങ്ങലടങ്ങിയ സ്വരത്തിൽ അവളുടെ മൂളലുയർന്നു. തീവ്രത ഉളവാക്കുന്ന കരബന്ധനത്തിൽ രാത്രി യാമങ്ങൾ നീങ്ങി. അടുത്ത ദിവസത്തെ പുലരി കിരണങ്ങൾ ഉദിച്ചു.

“ഏട്ടാ.. എണീക്ക്.. എന്തുറക്കാ..”

അവളവനെ തട്ടി വിളിച്ചു. സമയം ഒൻപത് മണി ആയിരുന്നു. കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ പിങ്ക് ടവൽ കെട്ടി ഈറനോട് കൂടി മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആമിയെ ആണ് കണ്ടത്.

“എണീക്ക്..”

“എടി.. പോകാനായോ..?”

“ആയി.. എന്നേ കൊണ്ടുവിടണ്ടേ.. റെഡിയാക്.”

“ഹാ...”

അവനൊരു കോട്ടു വാ വിട്ട് ഞെളിഞ്ഞു. ഷെൽഫിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങുന്ന ആമിയുടെ പിൻഭാഗമാണ് കാണുന്നത്. ടവലിനുള്ളിൽ തുളുമ്പുന്ന ചന്തികുടങ്ങളെ കണ്ട് മൂത്ര കമ്പി ഒന്നൂടെ മുറുകി. അവൻ എഴുന്നേറ്റ്