Chapter Title : ശ്രീയുടെ ആമി 7 [ഏകലവ്യൻ] [നിർവൃതിയുടെ ചുവടുകൾ]

“അതൊക്കെ വിളിച്ച് കഴിഞ്ഞിട്ട് ചെയ്യടി.. സമയമുണ്ടല്ലോ..”

അവനവളുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് സാമഗ്രികൾ വാങ്ങി വച്ച് പറഞ്ഞു.

“എന്റേട്ടാ..”

അവളവനെ നോക്കി കള്ളചിണുക്കം ഭാവിച്ചു.

“വിളിക്ക്..”

“ഉം..”

ആമി ഫോണെടുത്ത് മുറിയിലേക്ക് പോകാനൊരുങ്ങി.

“ഇവിടുന്ന് വിളിക്കെടി..”

“അയ്യട..!”

“ഓ.. ഒരു കാമുകി കാമുകൻ..!”

“പോട.. അല്ലേൽ തന്നെ മനുഷ്യൻ ഇവിടെ ചമ്മി ഉരുകുവാണ്..”

“പിന്നേ.. ഓഫീസിൽ വച്ച് അതുമിതൊക്കെ ചെയ്യുമ്പോ ചമ്മലൊന്നുമില്ലല്ലോ.”

“അത് പോലെയാണോ വീട്ടിലേക്ക് വിളിക്കുന്നത്..”

“അങ്ങനെയെന്ന് വിചാരിച്ച മതി.”

“പോട.. പ്രാന്ത..!”

“ഹ..ഹ.. വേഗം വിളിക്ക്..”

“അല്ല.. എന്താ പറയുവാ.. ഏട്ടനെ ചോദിക്കില്ലേ..?”

“ഞാൻ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ പോയെന്ന് പറയ്.. വരാൻ വൈകുമെന്നും..”

“ഓഹ്.. എത്ര പെട്ടെന്നാ കള്ളങ്ങൾ കിട്ടുന്നെ..?”

“നിന്റെ അത്ര വരില്ല..”

അത് കേട്ട് കുറുമ്പോടെ അവളവന്റെ കയ്യിൽ പിച്ചി, മുറിയിലേക്ക് പോയി. പാതിക്ക് വച്ച പണി അവൻ ഏറ്റെടുത്തു. പത്ത് മിനുട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആമി തിരിച്ചു വന്നു. നാണം കൊണ്ട് തുടുത്തിരിക്കുന്ന മുഖം കാണാൻ തന്നെ നല്ല ചേല്.

“പെണ്ണേ എന്തായി..?”

“ഉം.”

“വിളിച്ചോ..?”

“ഒൻപതു മണിയാകുമ്പോൾ എത്താമെന്ന് പറഞ്ഞു..”

“ഐവ.. വേറൊന്നും പറഞ്ഞില്ലേ..?”

“എവിടെയോ പോകാനുള്ള പ്ലാനായിരുന്നു. നേരത്തെ അറിയിക്കണ്ടേ എന്ന് പറഞ്ഞു.”

“ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ നിന്നോട്.. ഇപ്പോ വിളിച്ചത് കൊണ്ട് കാര്യമായില്ലേ..?”

“ഉം..”

“എന്നിട്ട് അവൻ പ്ലാൻ ക്യാൻസൽ ചെയ്തോ..?”

“അത് കൊണ്ടല്ലേ വരുമെന്ന് പറഞ്ഞേ..”

“അതല്ലടി.. നീ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉള്ള ഭാവം എന്തായിരുന്നു..?”

“ആവോ അതൊന്നും എനിക്കറിയില്ല.. സന്തോഷം പോലെയൊക്കെ തോന്നി..”

“അപ്പൊ ഇന്ന് പൊളിക്കും..”

“ശ് ഹ്.. പോട.. മാറിക്കെ ഒന്ന്, ഞാൻ ഫുഡ്‌ ഉണ്ടാക്കട്ടെ..”

“ഇങ്ങനെ നാണിക്കല്ലെടി മോളെ..”

“റിതിൻ വരുന്നത് ആരെങ്കിലും കാണുമോ..?”

“ഏയ്.., നീയല്ലേ പറഞ്ഞെ രാത്രി മതിയെന്ന്..”

“ഇപ്പൊ പേടി തോന്നുന്നു..”

“അതൊക്കെ അവൻ നോക്കിയും കണ്ടും വന്നോളും.”

“ഉം..”

“എടി.. പിന്നേയ്.. എനിക്കൊരു ആഗ്രഹം..”

“വേണ്ടാത്ത വല്ല ആഗ്രഹവുമായിരിക്കും..”

“ഹ.. മൂഡ് കളയല്ലേ പെണ്ണേ..”

“ഇല്ല.. പറയ് കേൾക്കട്ടെ..”

“റൂമിൽ നടക്കുന്നതൊക്കെ അറിയാനൊരു കൊതി.”

“എങ്ങനെ കാണാനോ.?”

“അല്ല.. അതെനിക്ക് പറ്റില്ല..”

“എനിക്കും പറ്റില്ല.. പിന്നെങ്ങനെ..?”

“കേൾക്കാലോ..?”

“എന്ത്...?”

“നിങ്ങടെ