Chapter Title : ശ്രീയുടെ ആമി 7 [ഏകലവ്യൻ] [നിർവൃതിയുടെ ചുവടുകൾ]

“ആർക്കറിയാം. നിന്നെ പിടിച്ചു കാണും.”

“ഉം..”

അവളൊരു കൂസലില്ലാത്ത മട്ടിൽ മൂളി എഴുന്നേറ്റു. ചമ്മലിൽ നാക്ക് കടിക്കുമ്പോൾ അവൻ കണ്ട കാര്യം തനിക്കല്ലേ അറിയൂ. എന്തായാലും അത് ശ്രീയോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. അത് നന്നായി. ഓഫീസ് ടൈം കഴിഞ്ഞ വൈകുന്നേരം കേബിനിൽ വച്ച് റിതിന് നന്നായി വായിലെടുത്തു കൊടുത്തിട്ടാണ് ആമി ഇറങ്ങിയത്. ശ്രീയോട് പറഞ്ഞിരുന്നില്ല. ഇങ്ങനെയുള്ള കൊച്ചു കൊച്ചു കാര്യങ്ങൾ എല്ലായിപ്പോഴും ശ്രീയെ അറിയിക്കേണ്ടതില്ലെന്നും അവൾക്ക് തോന്നി. അതൊക്കെ അവളും കാമുകനും മാത്രമുള്ള സീക്രെട്.

അടുത്ത ദിവസം വരുണിന് ഓഫീസിൽ ജോയിൻ ചെയ്യാനുള്ള അപ്പോയ്ന്റ്മെന്റ് കിട്ടി. ആദ്യത്തെ ദിവസം എല്ലാം ഭംഗിയായി നടക്കണേ എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു കൊണ്ട് അവനും ആ ഓഫീസിലെ കുടുംബാംഗമായി. ജന്മനാ ഒരു ശുദ്ധൻ. പക്ഷെ ഉള്ളിൽ അൽപം കാമനാണ്. തന്മയത്വത്തോടെയുള്ള പെരുമാറ്റത്തിൽ എല്ലാവർക്കും അവനെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ദിവസങ്ങൾ നീങ്ങുമ്പോൾ അവന്റെ വർക്കുകൾ പ്രൊജക്റ്റ്‌ ടീമിലേക്ക് മാത്രമായും മാറ്റപ്പെട്ടു. ബാക്കി അംഗങ്ങൾക്കും അതൊരു സഹായമായി. പണിയെല്ലാം അവനെ കൊണ്ട് ചെയ്യിക്കാമെന്ന ദൃശ്യയുടെ ആഗ്രഹവും സാധിച്ചു. അപ്പോഴും ആമി അവനുമായി കൂടുതൽ അടുക്കാൻ പോയില്ല. ചമ്മലോ മടിയോ എന്താണെന്നറിയില്ല കാണുമ്പോൾ ഇളിച്ചു കാണിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. എങ്കിലും വരുണിന്റെ നിരീക്ഷണ ബോധം അവളുടെ പുറകെ തന്നെയായിരുന്നു. കണ്ടത് സത്യമാണെങ്കിൽ അങ്ങനെയങ്ങു വിട്ടാൽ പറ്റില്ലല്ലോ. താൻ ചേട്ടനെ പോലെ കാണുന്ന ശ്രീയേട്ടന്റെ കാര്യമായി പോയില്ലേ. രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസങ്ങൾക്കിടയിൽ, സാറിന്റെ കേബിനിലാണ് ആമിക്ക് കൂടുതൽ കാര്യമെന്നത് അവൻ മനസിലാക്കി. അടുത്ത ദിവസം വർക്കിനിടക്ക് വരുൺ ദൃശ്യയുടെ അടുത്ത് ചെന്നു. ഡൌട്ട് ക്ലിയർ ചെയ്യാൻ. ചില സംശയങ്ങളും ദൂരീകരിക്കാം.

“ചേച്ചി..”

“എന്താടാ..”

“ഇതൊന്ന് പറഞ്ഞ് തന്നേ..”

അവനെന്തോ ലൊട്ട ലൊടുക്ക് ഫയൽ കാണിച്ച് ലാപ്ടോപ് അവൾക്ക് നേരെ തിരിച്ചു. ഒരഞ്ചു മിനുട്ടോളാം ദൃശ്യ പറഞ്ഞ് കൊടുത്ത കാര്യങ്ങൾ അവൻ കേട്ടില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല അവനവളുടെ സീൻ പിടിക്കായിരുന്നു. ലാപ് ടോപ്പ് തനിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവൻ കണ്ണെടുത്തത്.

“താങ്ക്യൂ..”

“ഓഹ്.. താങ്ക്യൂ ഒന്നും വേണ്ടെടാ.. കുറച്ചു കഴിയുമ്പോൾ ഇതൊന്നും കാണില്ല..”

“അതെന്തേ..?”

“ഏയ്‌.. ഒന്നുല്ല.. നീ പോയി പണിയെടുക്ക്..”

“പിന്നേ.. ആമി ചേച്ചിക്ക്