Chapter Title : ശ്രീയുടെ ആമി [ഡൈവ് ഇൻ ടു ദി ഡീപ് സീ] [ഏകലവ്യൻ]

കുഴിയിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഉപ്പു രസം അവന്റെ തലയാകെ മത്തു പിടിപ്പിച്ചു. ഇടക്ക് ആമിയുടെ ഞരുക്കത്തിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കാം. നെറ്റിത്തടത്തിൽ ചുളിവുകൾ വീണ് അവളുടെ വലതു കൈ അനിശ്ചികമായി മുകളിലേക്ക് അനങ്ങി. വയറിൽ നിന്ന് മുഖമെടുത്ത വരുൺ ആമിയുടെ മുഖം ശ്രദ്ധിക്കുവാണ്. ഉണർന്നിട്ടില്ല..

പാകമായ രണ്ടു മുലകളും നഗ്നതയോടെ കാട്ടി കൊണ്ടുള്ള അവളുടെ കിടപ്പ് അവന് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറത്തേക്ക് വികാരത്തെ നയിച്ചു. പതിയെ പതിയെ രുചിച്ച് മതിയാവോളം നുകരേണ്ട ഒരു പപ്പായ പഴമാണ് ചേച്ചി.

മുഖം എരത്തേക്ക് നീക്കി കൂർത്ത് നിൽക്കുന്ന അവളുടെ വലത്തേ മുലക്കണ്ണിൽ അവൻ നാവ് കൊണ്ട് ഉരസാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴും അവനവളുടെ മുഖം ഭാവങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്. കണ്ണടച്ചു കൊണ്ടുള്ള ഒരു തരം അബോധ സീൽക്കാരം..!

മുലകൾ മാറി മാറി അവൻ ഇടത്തെ മുലക്കണ്ണില്ലേക്ക് നാവ് തൊട്ടമർത്തുമ്പോൾ അവളിൽ നിന്നും ശക്തമായ കുറുകലുയർന്നു. അവന്റെ ക്ഷമയും നശിച്ചു. മുലഞെട്ട് ചുണ്ടുകളിൽ കോരി നുണയാൻ തുടങ്ങും തോറും ആമിയുടെ മുഖത്തു നിന്നും ശക്തമായ ഞരുക്കത്തിന്റെ ഭാവം പ്രകടമായി. പെണ്ണിന്റെ കൊലുസ്സിട്ട കാല്പാദങ്ങളും കൈകളും ചെറുതായി അനങ്ങുന്നുണ്ട്. ഏത് നിമിഷവും ചേച്ചി ഉണർന്നേക്കാം എന്ന ചിന്ത അവനുണ്ടായി. എങ്കിൽ പോലും ഉമിനീർ നനവിൽ അലുത്ത അവളുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ അവൻ മാറി മാറി വായിലേക്ക് വച്ച് ചപ്പി കുടിക്കുന്ന രീതിയിൽ വലിക്കാൻ തുടങ്ങി.

പതിയെ ആമിയുടെ കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞു. നേർധരായായി കൺപോലകൾ വിടരുമ്പോൾ ശരീരം മുഴുവൻ സ്പർശന ആവേഗങ്ങൾ വീണ്ടെടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

“വരുൺ..!”

ചെറിയൊരു ഞെട്ടലോടെ അവളവന്റെ ചുമലിൽ കൈ വച്ച് വിളിച്ചു. വേഗം തന്നെ നോക്കിയത് ഭർത്താവിനെയാണ് ആണ്. പുറം തിരിഞ്ഞു ഉറങ്ങുവാണ് ശ്രീ. ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ അവൾ വരുണിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. അപ്പോഴുമവൻ മുലക്കണ്ണുകളെ വിടുവിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.

“ആ..ഹ്ഹ്...”

പുറം കൈ കൊണ്ട് വായ പൊത്തി, സ്വയമവൾ സീൽക്കാരം നിയന്ത്രിച്ച് അവന്റെ ചുമലിൽ വലം കൈ അള്ളി പിടിച്ചു.

“അഹ്.. വരുൺ...”

സുഖം കൂടി വരുന്ന നിമിഷം അവൾക്ക് നിയന്ത്രണമില്ലാതെയായി. മുലകളെ അൽപം തള്ളിച്ചു പിടിച്ച് കിടന്നു കൊടുക്കുമ്പോഴും ശ്രീയെ ഒരിക്കൽ കൂടി നോക്കി.

വരുൺ പതിയെ അവളുടെ മുഖത്തിന് നേരെ ഉയർന്നു വന്നു. ഇരുവരും പരസ്പരം നോക്കുകയാണ്..

“ചേച്ചി...”

“ഡാ.. ഇവിടേക്ക് എന്തിനാ വന്നേ..”

പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ അവൾ ചോദിച്ചു.

“ചുമ്മാ..”

“മതിയായില്ലേടാ.. കള്ളാ..?”

“ഇല്ല..”

“ഏട്ടനെങ്ങാനം ഉണർന്നാൽ.?”

“ഉണരുമോ..?”

“ഉം..,വാ ഹാളിലേക്ക് പോകാം..”

“വേണ്ട.. ഇവിടെ മതി..”

“ഇവിടെയോ..?”