Chapter Title : ശ്രീയുടെ ആമി [ഏകലവ്യൻ]

അതവളുടെ മനസ്സിൽ എവിടെയോ തറച്ചു നിൽക്കുന്നത് പോലെയൊരു ഫീൽ. ശ്രീയുടെ മുഖം ഓർമ വന്നപ്പോൾ ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ വച്ച് കുറ്റബോധത്തിനൊപ്പം എന്തോ ഒരു ലഹരി ഉള്ളിൽ നിറയുന്നത് പോലെ തോന്നി. ഫ്രഷായി വന്ന് ഫോണെടുത്ത് കട്ടിലിലേക്ക് കുതിച്ചപ്പോൾ ആദ്യം റിതിന്റെ മെസ്സേജ് ഉണ്ടോ എന്നാണവൾ നോക്കിയത്. പക്ഷെ ഇല്ലായിരുന്നു. ശ്രീയുടെ പത്തിരുപതു മെസ്സേജും കുറേ കോളുകളും. അത് കണ്ടവൾക്ക് പുഞ്ചിരി വന്നു. അന്ന് താൻ ഒരു നൂറു വട്ടം വിളിച്ചിട്ടും മെസ്സേജ് അയച്ചിട്ടും മൈൻഡ് ചെയ്യാത്തവൻ ഇന്ന് എന്നെ തേടി ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അപ്പോഴാണ് റിതിൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം അവൾക്ക്‌ മനസിലായത് പോലെ തോന്നിയത്.

‘അവൻ എന്തൊക്കെ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടും എന്നത് എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം’

അതോർത്തപ്പോൾ അവൾക്ക്‌ വൈരം നിറഞ്ഞ മനസ്ഥിതിയായിരുന്നു. വേണെങ്കിൽ കിസ്സടിച്ചിരുന്നു എന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ചോട്ടെ.. അല്ല അത് സത്യവും ആണല്ലോ. പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ ശ്രീയുടെ മെസ്സേജ് തുറന്നു.

അവസാനം താൻ അയച്ച മെസ്സേജിന് വഴക്ക് പ്രതീക്ഷിച്ചു നിന്ന് ആമിക്ക് പൊന്നു.., മോളു.. എവിടെയാ എന്നൊക്കെ ചോദിച്ച ശ്രീയുടെ മെസ്സേജുകളാണ് കാണാനായത്.

“ഏട്ടാ... വീട്ടിലെത്തി..”

ഞാനും സ്നേഹം വിടാതെ റിപ്ലൈ കൊടുത്തു.

“എത്തിയൊ.?? എന്നോടെന്താ പറയാഞ്ഞേ..?”

“ഇപ്പോ എത്തിയതേ ഉള്ളു.”

“ എത്ര കാത്തിരുന്നു.. എത്ര മെസ്സേജ് അയച്ചു.??”

“വരാൻ വൈകി പോയി ഏട്ടാ.. അതാണ്‌.”

“ആ ഫുഡ്‌ കഴിച്ചതല്ലേ.”

“കഴിച്ചു...ഏട്ടനോ??”

“കഴിച്ചു.”

ഇപ്പൊ ശ്രീക്ക് നല്ല സ്നേഹമാണല്ലോ. ശ്രീയെ കോപിതനാക്കുന്ന സെൽഫി അയച്ച് കൊടുത്തതിനു തന്നെ വഴക്ക് പറയുമെന്ന് വിചാരിച്ച അവൾ അതിശയിച്ചു. ഇനി ഏട്ടന് അതൊക്കെ പ്രശ്നമല്ലാണ്ടായോ...? റിതിൻ പറഞ്ഞത് പോലെ ശ്രീ