Chapter Title : ശ്രീയുടെ ആമി 7 [ഏകലവ്യൻ] [നിർവൃതിയുടെ ചുവടുകൾ]

അനുഭവിച്ചത് അങ്ങനെയൊരു അവസ്ഥയാണ്. ശ്ശോ..! ഇനിയൊരു പക്ഷെ ഏട്ടനത് മനസിലായില്ലേ..? അല്ലെങ്കിൽ, മനസിലായിട്ടും ചോദിക്കാത്തതോ..? അതോ ഇതിൽ കൂടുതൽ വേണമെന്നാണോ അർത്ഥം..!

“എടി.. എന്താ മിണ്ടാത്തെ..?”

“അല്ല.., ഏട്ടനെ അങ്ങനെ കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്തോ പോലെ..”

“അത് നിനക്ക് നല്ല മൂഡാവുന്നതാ..”

“എന്നാലും..”

“ആ രീതിയിൽ എന്നെ ഓർത്ത് വിഷമിക്കേണ്ട. അല്ലാതെ നീയാ രംഗം ഒന്നാലോചിച്ചു നോക്ക്..”

“ഉം..”

“മൂഡാവുന്നില്ലേ..?”

“ഉം..”

അവളവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖം കുടഞ്ഞു കൊണ്ട് മൂളി..

“എങ്കിൽ അങ്ങനെയൊന്ന് നോക്കിയാലോ..”

“അതിന് നാളെ ലീവല്ലേ..”

“വഴിയുണ്ടാക്കാം.. അവൻ നിന്നോട് ഒന്നും സംസാരിക്കാറില്ല സെക്സിനെ കുറിച്..”

“മ്മ്.. നിർബന്ധിക്കുന്നുണ്ട്..”

“എന്തിനാ..?”

“ചെയ്യാൻ വേണ്ടി..”

“ആഹ.. പിന്നെന്താ.. നാളെ നമുക്കൊന്ന് നോക്കിയാലോ..?”

“നാളെയോ..? എവിടുന്ന്..?

“ഇവിടുന്ന് തന്നെ..”

“ഏട്ടനെന്തൊക്കെയാ പറയുന്നേ.. അപ്പോ ഏട്ടൻ എവിടെ പോകും..?”

“അതൊക്കെ പോകാമെടി..”

“ശെരിക്ക് പറയ്..”

“നീ നാളെ അവനെ വിളിക്ക്. ഞാൻ മാറി നിന്നാൽ പോരെ..”

“എവിടെ..?”

“അപ്പുറത്തെ റൂമിലോ.. മുകളിലോ..”

“അങ്ങനെയൊന്നും വേണ്ട..”

“എങ്കി പുറത്തേക്ക് പോകണോ..?”

അവളൊന്നും മിണ്ടാതെ അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി.

“ശെരി. കുറച്ചപ്പുറത്തേക്ക് പോകാം.. കഴിഞ്ഞിട്ട് നീ എന്നെ വിളിച്ചാൽ പോരെ..?”

“ഹൊ.. ഒന്നും വേണ്ട.. പോയാട്ടെ..”

“ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം. ഞാൻ ബാത്‌റൂമിൽ നിൽക്കാം.. ഒരു കുഴപ്പോം ഇല്ല..”

“അപ്പൊ ബൈക്കോ..?”

“അത് മാറ്റി വച്ചാൽ പോരെ?”

“ഹൊ.. ഏട്ടന്റെയോരോ ആഗ്രഹം.. ഇതൊക്കെ വേണോ..?”

“വേണം.. അപ്പോ എങ്ങനെയാ രാവിലേ വിളിക്കണോ..?”

“അയ്യോ പകലൊന്നും വേണ്ടാ..”

“പിന്നെ..?”

“രാത്രി മതി..”

“ഓക്കെ.. സെറ്റല്ലേ..?”

“ഉം..”

“ഹൂ.. ഇതൊരു സീനായിരിക്കും..”

“പോട..”

“നോക്കട്ടെ..,