Chapter Title : ശ്രീയുടെ ആമി 7 [ഏകലവ്യൻ] [നിർവൃതിയുടെ ചുവടുകൾ]
മിനുക്കി ആമിയും സ്നേഹമറിയിച്ചു. ശരീരമമർന്ന ഇരുവരുടെയും കിതപ്പ് കേൾക്കാം.
കേട്ടറിയുകയാണ് ശ്രീ, അവരുടെ സ്ഖലന തളർച്ചയുടെ സ്വര വേലിയേറ്റങ്ങൾ.! കൂട്ടിലകപ്പെട്ട കഴുകന്റെ അവസ്ഥയായിരുന്നു അവന്. ശബ്ദങ്ങൾ ഇല്ലാതായപ്പോൾ വർദ്ധിച്ച നെഞ്ചിടിപ്പോടെ ഇയർ ഫോൺ ഊരിവച്ച് അവനവിടെ ടോയ്ലറ്റ് സീറ്റിൽ തളർന്നിരുന്നു പോയി. ഇനി തനിക്ക് തരണം ചെയ്യാൻ അവസ്ഥകളൊന്നുമില്ല. അവൻ പോയി കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം മെല്ലെ ആമിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകാം എന്ന കണക്കു കൂട്ടലിൽ കുറച്ച് നേരം കൂടെ. ഇരുന്നു. ആകെ വിയർത്തു പോയി. ഇനിയും വൈകാതെ ആമിയെ കാണണമെന്ന് ചിന്തിച്ച് റൂമിലേക്ക് പോകാൻ വേണ്ടി അവളെ ഫോണിൽ വിളിക്കാനൊരുങ്ങി. പക്ഷെ വേറെ അനക്കങ്ങളൊന്നും കേൾക്കാനായില്ല. എന്തുപറ്റിയെന്ന് സ്ഥലകാലബോധമില്ലാതെ ചിന്തിക്കുമ്പോഴാണ് ഇയർ ഫോൺ ചെവിയിൽ ഇല്ലാത്ത കാര്യം മനസിലാവുന്നത്. പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങൾക്ക് ശക്തി ക്ഷയിച്ചിരിക്കുന്നു. അവൻ വേഗം അതെടുത്തു തിരുകി. ചെറിയ സംസാരങ്ങൾ കേൾക്കാം.
“എടി.. ഒരു തവണ നോക്കാം..”
“വേണ്ട ഏട്ടാ.. നല്ല വേദനയാവും..”
“ഞാൻ നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കില്ലെന്ന് അറിയില്ലേ..”
“എന്നാലും എനിക്ക് നല്ല പേടിയാ..”
“ഒന്നും പേടിക്കേണ്ട.. ഞാനല്ലേ..”
“വേണോ..?”
“വേണം..”
“ഉം..എങ്കി ആ ടേബിളിൽ ഓയിൽ ഉണ്ട്. അതെടുക്ക്..”
“ഹമ്പട.. അതുണ്ടായിട്ടാണോ..”
“ഏട്ടാ..വേദനയാക്കല്ലേ..”
“ഇല്ലെടി.. ഞാൻ ഗ്യാരണ്ടി..”
അത് കേട്ട് ശ്രീയുടെ കർണപടം പൊട്ടിയെന്നു പറയാം. ഓ മൈ... അവനവളുടെ പുറകിൽ കളിക്കാൻ പോകുവാണോ. അവളെന്തിനാ സമ്മതിച്ചത്. ഞാനിതൊക്കെ കേൾക്കുമെന്നറിയില്ലേ.. അവനാകെ നിക്കക്കള്ളിയില്ലാതെയായി.
റിതിൻ ആ സമയം, ശ്രീ വാങ്ങി വച്ച ഒലിവ് ഓയിൽ എടുത്ത് കൊണ്ടു വന്ന് അവളുടെ അരക്കെട്ടിന് നേരെ വന്നിരുന്നു.
“എടി.. കാല് പൊക്ക്..”
“ഏട്ടാ..വേണോ..?”
സമ്മതിക്കല്ലേ ആമി.. ശ്രീയുടെ
💬 Comments
View all comments