Chapter Title : ശ്രീയുടെ ആമി 7 [ഏകലവ്യൻ] [നിർവൃതിയുടെ ചുവടുകൾ]

അന്നത്തെ വൈകുന്നേരവും റിതിൻ ആമിയെ കേബിനിലേക്ക് വിളിച്ചെങ്കിലും അവൾ പോകാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. വരുൺ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഇപ്പോ സംഗതി എളുപ്പമല്ല. അവൻ എന്തൊക്കെയോ കാര്യങ്ങൾ മനസിലാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നുള്ളത് ഉറപ്പാണ്. ഇനിയും അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് പിടി കൊടുക്കേണ്ട. വന്ന് വന്ന് ചെക്കന്റെ നോട്ടവും ശെരിയല്ല..!

രാത്രിയാമങ്ങളിൽ ശ്രീയുടെ തോളിൽ ചാർന്നിരിക്കുകയാണ് ആമി.

“പിണക്കമാണോടി...?”

“ഉം..”

“എന്തു പറ്റി..?”

“എന്നാലും എന്നെ വഴക്ക് പറഞ്ഞില്ലേ..”

“എപ്പോ..?”

“അന്ന്, ആൾക്കാരെ കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കരുതെന്ന് പറഞ്ഞിറ്റ്..”

“അതോ.. അത് പിന്നെ വേറൊരാളുടെ വായിൽ നിന്ന് നിന്നെക്കുറിച്ചു വേണ്ടാത്തത് കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് സങ്കടാവൂലെ..”

“ഉം..”

“അതാണോ എന്നോട് ഗമ കാണിച്ച് നടന്നത്..?”

“ഉം..”

“അത് പോട്ടെ.. മറന്നേക്ക്..പിന്നെ വരുൺ ഇപ്പോ എങ്ങനുണ്ട്..?”

“മ്മ്.. കുഴപ്പമില്ല..”

“രണ്ട് ദിവസം ട്രെയിനിങ്ങൊക്കെ കൊടുത്തല്ലോ..”

“ചെക്കന്റെ നോട്ടമൊന്നും അത്ര ശെരിയല്ല..”

“നിന്നെ കണ്ടാൽ ആരാടി നോക്കാത്തെ..”

“ശ്ഹ്.. ഏട്ടാ.. ഞാൻ കാര്യമായി പറഞ്ഞതാ..”

“ഓഹ്.. അവനെവിടെയാ നോക്കിയത്..?”

“അതാണോ ഇപ്പോ കാര്യം..?”

“ചുമ്മാ പറയെടി..”

“വയറിൽ.., പിന്നെ എവിടെയൊക്കെയോ..”

“ഉം, അതവൻ നിന്നെ കണ്ട സാഹചര്യത്തിന്റെ ഇമ്പാക്ട് ആണ്.  മനസ്സിലായോ ആളുകൾ ഏത് തരത്തിൽ എടുക്കുമെന്ന്..”

“എന്ന് വച്ചാ..?”

“എടി,  ഭർത്താവുള്ള പെണ്ണ് ഓഫീസ് കേബിനിൽ മാനേജരുമായി കൊഞ്ചി കുഴയുന്നത് കണ്ടാൽ പൊതുവെ ആൾക്കാർ എന്താ വിചാരിക്കാ..?”

“ഓഹ്.. ഞാനോർത്തില്ല..”

“മ്മ്..അതൊക്കെ ഓർക്കണം.. ബാക്കിയുള്ളവരൊന്നും അത് ശ്രദ്ധിക്കാത്തത് കൊണ്ടല്ലേ ഇതിങ്ങനെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടു പോകാൻ കഴിയുന്നെ..”

“ഏട്ടനെ അത് മോശമായി ബാധിക്കുമോ..?”

“അതാണ്‌ പറഞ്ഞേ.. എല്ലാത്തിനും അതിന്റേതായ സ്വകര്യത കീപ് ചെയ്യണമെന്ന്.. ഞാൻ വഴക്ക് പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുൾ ഇപ്പോ കിട്ടിയില്ലേ..?”