Chapter Title : ശ്രുതിയുടെ ബോംബെ [ഫ്ലാഷ്]

ആണോ ഇത് സഹിച്ചത്... എന്തായലും ഞാൻ എന്തിന് അത് അന്വേഷിക്കാൻ പോണം... മിണ്ടാതെ ഇരുന്നാൽ അവളുടെ ഒപ്പം ബസിൽ കയറി പോകാം... അല്ലേൽ അവള് ചെല്ലപോ അവളുടെ കാര്യം നോക്കി പോകും... ഭാഷ പോലും പരിചയമില്ലാത്ത ഇവിടെ പിന്നെ എത്ര ആൾക്കരോട് ചോദിച്ചാലാ അഡ്രസിൽ പറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് എത്താൻ പറ്റുക...

...............___________...............

ട്രെയിൻ നീട്ടി ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കികൊണ്ട് മുംബൈ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തി.

ശ്രുതി ബാഗും എടുത്ത് സ്‌റ്റെല്ലക്കഒപ്പം നടന്നു... ട്രെയിൻ ലൈറ്റ് ആണ് ഇപ്പൊ ഞായറാഴ്ച്ച വൈകുന്നേരം അഞ്ച് മണി ആയി ഇനി അവിടെ എത്തുമ്പോ ഏഴുമണി ഒക്കെ ആകുമായിരിക്കും

"ചേച്ചി ഇവിടെ എവിടെയാ ഫോൺ വിളിക്കാൻ പറ്റ?

വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചു പറയണആയിരുന്നു"

"ഹാ നീ വിളിച്ചു സുഗവിവരം ഒക്കെ അന്വേഷിച്ച് പയ്യെ വായോട്ടോ ഞാൻ പോകുവാ"

ശ്രുതി സ്‌റ്റെല്ലയെ നോക്കി നിന്നു...

എടീ നമുക്ക് ഇനി ഇവിടെനിന്ന് ഒന്നരമണിക്കൂർ പോയിട്ട് വേണം അടുത്ത സ്റ്റാൻഡിൽ എത്താൻ, അവിടന്ന് വീണ്ടും ഒരുമണിക്കൂർന് അടുത്ത് പോയി വേണം നിനക്ക് നി പറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് എത്താൻ, അങ്ങോട്ട് ഉള്ള ലാസ്റ്റ് ബസ്സ് ആറരക്ക് ആണ്. കറക്റ്റ് ടൈംന് നിന്നെ ഇവിടെ എത്തിച്ച റെയിൽവേക്ക് നന്ദി പറഞ്ഞ് നി നടക്കാൻ നോക്ക്"

"ഈ ബസ് ബ്ലോക്ക് ഒന്നും ഇല്ലാതെ അവിടെ എത്തിയാൽ നിനക്ക് ഇന്ന് അങ്ങോട്ട് എത്താം... ഫോൺ ബസിൽ കയറിയിട്ട് ഞാൻ തരാം പോരെ..."

അത് കേട്ട ശ്രുതിയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു അവൾ സ്റെല്ലക്ക് ഒപ്പം നടന്നു.

സ്‌റ്റെല്ല അവളെയും കൂട്ടി ഏതോ ബസിൽ കയറി, സീറ്റ് ഒന്നും ഇല്ല. ബസ്സ് ഓടി തുടങ്ങുമ്പോൾ വണ്ടി നിറയെ ആൾക്കാർ ആയി. ആവസാന സ്റ്റോപ്പ് ആയത്കൊണ്ട് അവർ ബസിന് നടുക്കിലേക്ക് ആയി,

ബസിൽ അതികവും പണി കഴിഞ്ഞ് വരുന്നവർ ആയിരുന്നു, മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന രണ്ടു കിടിലം ചരക്ക്കളെ കണ്ട് അവർ അവരുടെ അടുത്ത പണി തുടങ്ങി...

ബസ്സ് കുണ്ടിലും കുഴിയലും വീഴുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ഒരു അവസരവും അവർ പാഴാക്കിയില്ല. ശ്രുതിക്ക് പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു മധ്യ വയസ്ക്കൻ അവളെ ശരിക്ക് മുതലെടുക്കാൻ തുടങ്ങി...