Chapter 1
ശ്വേത ആൻ്റിയുടെ അടിമ [zen]
ആദ്യ കാഴ്ചയിൽ തന്നെ എന്റെ മനസ്സ് ആ സൌന്ദര്യത്തിൽ അടിമപ്പെട്ടു പോയി. പിൻ വലിക്കാനാകാത്ത വിധം എന്റെ നോട്ടം അവരിൽ മാത്രമായി.ഇടക്കെപ്പോഴോ എന്റെ കണ്ണും അവരുടെ കണ്ണും തമ്മിൽ ഉടക്കി. ഞാൻ അവരെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
കെട്ടു കഴിഞ്ഞ് വിവാഹ വേദിയിൽ നിന്നും അവർ താഴെ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ അവരുടെ പുറകെ കൂടി.
ഭക്ഷണം കഴിക്കാനുള്ള ടൈമിൽ
ആളുകൾക്കിടയിൽ തിക്കി തിരക്കി ഞാൻ അവരുടെ അടുത്തെത്തി.
തിരക്കിനിടയിൽ ആ മുഴുത്ത ചന്തിയിൽ ഞാൻ ഞെക്കി.
അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നു പിന്നെ അവിടെ നടന്നത്. അവർ എന്റെ കൈ പിടിച്ചു. കുതറാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ബലി ഷoമായ പിടി വിടുവിക്കാൻ ആയില്ല.
“ *റിമോനെ നിന്റെ അമ്മയെ പൊയ്യി പിടിക്കെടാ... തിരിഞ്ഞ് എന്റെ ചെവിയിൽ സ്വകാര്യം പറയുനാ പോലെ പറഞ്ഞു.
“സോറി ആന്റി നാറ്റിക്കരുത് അറിയാതെ പറ്റിയതാ’
പറ്റി പോലും...നീ എന്റെ ഒപ്പം വാ ഇല്ലേൽ ഞാൻ ഇവിടെ ഇട്ട് നിന്നെ തല്ലും നീ നാറും‘
‘സോറി...പ്ലീസ് ആൻ്റി’
"വരുന്നോ അതോ ഞാൻ.." എൻ്റെ കാലിൽ അവരുടെ ചെരിപ്പ് അമർന്നു എനിക്ക് വേദനിച്ചു.
ഞാൻ വരാം..
അവർ എൻ്റെ കൈ വിട്ടില്ല ..
ഞാൻ അവരുടെ പുറകെ നടന്നു. എന്നെയും കൊണ്ട് മണ്ടപത്തിന്റെ കാർ പാർക്കിംഗിനും ടോയ്ലറ്റ് ബ്ലോക്കിനും ഇടയിലെ ഒരു ഗ്യാപ്പിൽ കൊണ്ട് പോയി.
എന്റെ മുഖം അടച്ച് ഒരു അടിതന്നു.
‘സോറി ആന്റി പ്ലീസ്’
‘നിന്റെ മമ്മിയെ എനിക്കറിയാം പ്രൊഫ.ജയന്തി അല്ലെ?’
‘അയ്യോ പ്ലീസ് മമ്മിയോട് പറയരുത് ഞാൻ കാലു പിടിക്കാം.“’
ഉം പിടിക്ക് ഒപ്പം പറയ് നീ എന്റെ ചന്തിക്ക് പിടിച്ചുവെന്നും അതിനു മാപ്പ് തരണമെന്നും.
മറ്റു നിവ്ര്ത്തിയില്ലാത്തതിനാൽ ഞാൻ താഴെ കുമ്പിട്ട് അവരുടെ കാലു പിടിച്ചു. അവർ പറഞ്ഞ പോലെ ചെയ്തു.
അവർ മൊബൈൽ എടുത്ത് അത് പകർത്തിയത് പിന്നീടാണ് ശ്രദ്ധിച്ചത്. അത് ഡിലീറ്റ് ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞെങ്കിലും അവർ സമ്മതിച്ചില്ല.
"നിൻ്റെ നമ്പർ പറയ് പൂ... മോനെ"
ഞാൻ എൻ്റെ നമ്പർ പറഞ്ഞു. അവർ
എന്റെ നമ്പറിലേക്ക് റിംഗ് ചെയ്തു.
നാളെ ആൻ്റിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെല്ലാൻൻ പറഞ്ഞു.
എന്തിനാ മാഡം?
അതവിടെ വരുമ്പം പറയാം ഇപ്പോൾ നീ പോയി ഭക്ഷണം കഴിക്ക് നായെ .
മാഡത്തിൻ്റെ വീട് എനിക്കറിയില്ല.
അത് വഴിയെ നീ അറിഞ്ഞോളും
അത് പറഞ്ഞ്
💬 Comments
View all comments