Chapter Title : ശ്വേത എന്റെ കാമുകി [Faha]

തമ്മിൽ അറിയാതെ അടുത്ത് തുടങ്ങിയിരുന്നു എവിടെയൊക്കെയോ ഒരു ആത്മബന്ധം! അത് മനസിലായത് അവൾക്ക് കൊറോണ പിടിപെട്ടു നാട്ടിൽ കുറച്ചു ദിവസം പോയി നിന്നപ്പോളാണ് ആകപ്പാടെ ഒരു വിഷമം കടയിലെ ഒരു ജോലി ചെയ്യാനും ഒരു മൂടിലാ ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചു കാര്യങ്ങളൊക്കെ തിരക്കി കൊണ്ടേയിരുന്നു അവൾ തിരിച്ചു വന്നാൽ മതിയെന്നായി... അവൾക്കും അതെ അവസ്ഥ തന്നെ...

അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം രാവിലെ കട തുറന്നിട്ടേയുള്ളു.. ഞാൻ കടയിൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന ഷെല്ഫുകൾക്ക് പിന്നിലായി മരുന്നുകൾ അറേഞ്ച് ചെയ്ത് കൊണ്ട് നില്കുകയായിരുന്നു പുറത്ത് ഒരാൾ വന്നു നിന്നാൽ കാണാൻ കഴിയില്ല, പെട്ടന്ന് എന്റെ പുറകിൽ കൂടി ഒരാൾ രണ്ടു കയും വെച്ച് എന്റെ കണ്ണ് പൊത്തി.. ഞാൻ പെട്ടന്ന് ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും എനിക്ക് അത് ആരാണെന്ന് മനസിലായി ഞാൻ മിണ്ടാതെ നിന്നു.. ശ്വേതയാണ്! അവളുടെ റോസാപൂ മണമുള്ള സ്പ്രെയുടെ ഗന്ധം എന്നെ അങ്ങനെ തന്നെ നിറുത്തി, അവൾ ചോദിച്ചു ആരാണെന്ന് മനസിലായോ..

ഞാൻ അവളുടെ പഞ്ഞിപോലുരിക്കുന്ന കൈകൾ മാറ്റി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു ഇത് എന്റെ ശ്വേതക്കുട്ടിയല്ലേ! എന്നിട്ട് ഞാൻ മെല്ലെ അവൾക്ക് അഭിമുഖമായി തിരിഞ്ഞു അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു അവളുടെ നയന മനോഹാരിതയിൽ ഞാൻ മെല്ലെ അലിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു അവളെ ഞാൻ എന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു എന്റെ ഹൃദ്യമിടുപ്പ് ചെറുതായിട്ട് കൂടിയിരുന്നു പക്ഷെ അവൾ എതിർപ്പ് ഒന്നും പ്രകടപ്പിച്ചില്ല അത് മനസിലാക്കിയ ഞാൻ അവളെ ഞാൻ മുറുകെ കെട്ടിപിടിച്ചു...

അവൾ തിരിച്ചും എന്നെ കെട്ടിപ്പിച്ചു എന്റെ സിരകളിൽ കൂടി രക്തയോട്ടം തുടങ്ങിയിരുന്നു.. ഞങ്ങൾ ആലിംഗനാസ്തബ്ദരായി നിന്നു എത്ര നേരം നിന്നെന്ന് ഓർമയില്ല വെളിയിൽ ആരുടെയോ കാൽപെരുമാറ്റം കേട്ടാണ് ഞങ്ങൾ പിന്മാറിയത്.. അന്നത്തെ ദിവസം പിന്നെ ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ കണ്ണുകൾ കൊണ്ടായിരുന്നു സംസാരമത്രയും....

അന്നത്തെ ദിവസം എങ്ങനെയൊക്കെയോ കടന്നു പോയി പിറ്റേ ദിവസം പതിവിലും നേരത്തെ ഞാൻ കട തുറന്നു അവളും നേരത്തെ എത്തി... റോഡിൽ തിരക്കൊക്കെ ആയി വരുന്നതേ ഉള്ളു അതുമാത്രമല്ല അന്ന് ഒരു അവധി ദിവസം കൂടി ആയിരുന്നു പൊതുവെ അവധി ദിവസങ്ങളിൽ റോഡ് ശൂന്യമാണെന്ന് ഞാൻ പറയാതെ തന്നെ നിങ്ങൾക്ക് അറിയാമല്ലോ.....

ഞങ്ങൾ കൗണ്ടറിൽ ആരെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കി ഇരിന്നു പരസ്പരം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല രണ്ടുപേർക്കും പരസപരം ഒരു ചമ്മൽ.. അവസാനം അവൾ തന്നെ മുൻകൈ എടുത്ത് എന്നോട് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി.... "എന്തെ ഇന്ന് എന്നെ കെട്ടിപിടിക്കണ്ടേ?" ഞാൻ ചെറു