Chapter Title : ശ്യാമളയുടെ ഒരു ദിവസം [ഋഷി]

ആ നെഞ്ചിലേക്കമർത്തി അച്ഛൻ്റെ വിരലുകൾ തൻ്റെ പുറത്തും ഇടുപ്പിലും മുലകളുടെ കൊഴുത്ത വശങ്ങളിലും മെല്ലെത്തലോടുന്നതും ആസ്വദിച്ച് ആ മടിയിൽ ഇത്തിരി നേരം കൂടിയിരുന്നു.

അച്ഛാ വൈകുന്നേരത്തിന് എന്തേലുമൊണ്ടാക്കണം. ഞാൻ പോട്ടേ! അച്ഛൻ മയങ്ങിയാട്ടെ. ഞാനെണീപ്പിക്കാം. അവൾ ആ കഴുത്തിലൊരുമ്മ കൊടുത്തു.

പോണോടീ മോളൂ? അച്ഛനേം വിട്ടിട്ട്? ശിവനവളെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി.

ഞാനച്ഛൻ്റേതല്ലേ! അവളൊന്നു കുറുകി. ശിവൻ്റെ ഉറച്ച ശരീരത്തിലേക്കമർന്നു... ശിവനവളെ വിട്ടു. അവളെണീറ്റ് ബ്ലൗസു താഴേക്കു വലിച്ചിട്ടു. പിന്നിൽ ചുളുങ്ങിയ ഒറ്റമുണ്ട് നേരെയുടുത്തു. എന്നിട്ട് കുനിഞ്ഞു ശിവൻ്റെ നെറ്റിയിലൊരുമ്മ കൊടുത്തു. എൻ്റെ കള്ളക്കിഴവൻ! അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അച്ഛൻ്റെ മൂക്കിൽപ്പിടിച്ച് ആ മുഖമൊന്നാട്ടി.

ഡീ! പിൻതിരിഞ്ഞ അവളുടെ തടിച്ച ചന്തിക്ക് ശിവൻ വലം കൈ നീർത്തി ആഞ്ഞൊരടി കൊടുത്തു.  ആ... അച്ഛാ! പൊള്ളിപ്പോയ ചന്തീം തിരുമ്മി അവൾ ശിവനെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തിക്കാണിച്ചു. എന്നിട്ടൊരു കൊച്ചു പെണ്ണിനെപ്പോലെ തുള്ളിച്ചാടി അകത്തേക്കോടി. അവളുടെ തുളുമ്പിത്തെറിക്കുന്ന മുഴുത്ത അവയവങ്ങൾ നോക്കി ശിവൻ ഉമിനീരിറക്കി. മയക്കം കണ്ണുകളെ തഴുകുമ്പോഴും ആ മത്തങ്ങാ മുഴുപ്പുള്ള ചന്തികളുടെ സ്പർശനസുഖം ശിവൻ്റെ കൈവെള്ളയിൽ തുടിച്ചു...

ഉച്ചഭക്ഷണത്തിന് അച്ഛനും താനും ചെലപ്പോ മൂന്നാവുമ്പോ കഴിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ മനൂം മാത്രേ കാണൂ. കാലത്തെ ചോറും സാമ്പാറും കായമെഴുക്കുപുരട്ടിയുമുണ്ട്.

രാത്രീലത്തേക്ക് അരിയിട്ടു. കുമ്പളങ്ങയും തേങ്ങയരച്ചതും ചേർത്തൊരു പുളിശ്ശേരി. പിന്നെ ഇന്നലെ അരപ്പു പുരട്ടി ഫ്രിഡ്ജിൽ വെച്ചിരുന്ന ബീഫിൻ്റെ പാതിയെടുത്തു വേവിച്ചു. രാത്രി ഉലർത്തിയെടുക്കാം. പച്ചക്കറി മാത്രം കഴിക്കണ മീനുവേടത്തിക്ക് ഒരു ചീരത്തോരനും.

എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോൾ പിന്നേം മഴ! ഇതെന്തൊരു കാലം തെറ്റിയ മഴയാണ്!  വലിയ കുട്ടകത്തിൽ അച്ഛന് കുളിക്കാൻ വെള്ളം കോരണം. അവൾ മുണ്ടുമാറി ഉണങ്ങാനിട്ടിരുന്ന തോർത്തുടുത്തു. അപ്പഴാണ് മോളിൽ അട്ടത്തിൽ തിരുകി വെച്ചിരുന്ന ചൂരൽ കണ്ടത്. അവളൊരു നിമിഷം നിന്നു. മനു ഉച്ചയ്ക്ക് വല്ലതും കഴിക്കുമോ? ചന്ദ്രേട്ടനാണെങ്കിൽ വല്ല ചായയോ വടയോ മറ്റോ കഴിച്ചാലായി.

ഇച്ചിരെ പൊടിവലി തൊടങ്ങീട്ടൊണ്ട്. അതാണ് വെശപ്പു കെടുത്തുന്നത്. പണ്ടൊക്കെ വീട്ടീന്നും പൊതികെട്ടി കൊണ്ടോയിരുന്നു. മോനൂൻ്റെ കയ്യില് കാശു കൊടുത്തിട്ടൊണ്ടേലും ചെക്കൻ പൊട്ടനാണ്. ഒരു നാണം കുണുങ്ങി.

എന്നാലും അവനെന്തു പറ്റിക്കാണും? മാർക്കു കൊറയാൻ? ചെക്കനൊള്ള സത്യം