Chapter Title : ശ്യാമും അമ്മയും കാര്ലോസും [സ്മിത]
ഇറുകിപ്പിടിക്കുന്നതുമാണ്. അതുകൊണ്ട് പുറത്ത് അത് ഇടാന് കൊള്ളില്ലത്രേ!
ആ ചുരിദാര് ആണ് അമ്മ ഇപ്പോള് ഇട്ടിരിക്കുന്നത്!
“എങ്ങനെ ഉണ്ടെടാ?”
“കൊഴപ്പമില്ല...”
ഞാന് ഇഷ്ട്ടക്കേടോടെ പറഞ്ഞു.
“ഷാള് എന്ത്യേ?”
“ഓ! പൊറത്ത് ഒന്നും പോകുന്നില്ലല്ലോ. പിന്നെന്തിനാ ഷാള്?”
“അത് അമ്മെ, അവന് വരുന്നില്ലേ?
“അതിന്?”
“ഷാള് ഇട്ടില്ലേല്….”
ഞാന് അമ്മയുടെ മുല ചാലിലേക്ക് വിരല് ചൂണ്ടി.
“മൊല .. അത്...അത് അവന് കാണില്ലേ? ഷാള് ഇട്ടില്ലേല്?”
അമ്മ ഒരു നിമിഷം എന്നെ നോക്കി. വഴക്ക് പറയുവാന് ഭാവിക്കുകയാണോ? എന്തെങ്കിലും വൃത്തികേട് പറഞ്ഞതായി എനിക്ക് തോന്നിയില്ല.
“അതിനെന്താ?”
അമ്മ ചിരിച്ചു.
“അമ്മേടെ മൊല മൊത്തം പുറത്ത് അല്ലല്ലോ...അത് ഈ ടോപ്പിനകത്ത് അല്ലെ?”
“അതെ, എന്നാലും...”
ഞാന് വീണ്ടും സംശയിച്ച് അമ്മയെ നോക്കി.
“നിനക്ക് എന്തേലും മോശമായി തോന്നുന്നുണ്ടോ?”
അമ്മ ചോദിച്ചു.
“ഞാന് അമ്മേടെ മോനല്ലേ? എനിക്ക് എന്ത് തോന്നാന്?”
“അപ്പൊ കാര്ലോസിനും ഒന്നും തോന്നില്ല...അവനു നിന്റെ പ്രായമേ ഉള്ളൂ...”
അത് പറഞ്ഞ് അമ്മ എന്റെ കവിളില് ഒന്ന് തലോടി.
അപ്പോഴേക്കും ഡോര് ബെല്ലടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. അമ്മ അങ്ങോട്ട് പോയി. ഡിന്നര് ഗസ്റ്റിനെ സ്വീകരിക്കേണ്ടേ? സ്വീകരിക്കട്ടെ!
കാര്ലോസ് അകത്തേക്ക് കയറി. കറുത്ത ജീന്സ്, നീല ഷര്ട്ട്, കാതില് വെള്ളിക്കടുക്കന്. കയ്യില് കറുത്ത കുരിശ് തൂങ്ങുന്ന വെള്ളിച്ചെയിന്...
അവന്റെ ദേഹത്ത് നിന്നും വിലകൂടിയ കൊളോണിന്റെ സുഗന്ധം അന്തരീക്ഷത്തില് പരന്നു.
എന്നെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് അവന് തിരിഞ്ഞു നിന്ന് അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അമ്മ ആദ്യമൊന്നമ്പരന്നെങ്കിലും അമ്മയും അവനെ ചേര്ത്ത് പിടിച്ചു.
എന്റെ അമ്പരപ്പ് കണ്ട് പേടിക്കേണ്ട എന്നഅര്ത്ഥത്തില് അമ്മ എന്നെ കണ്ണടച്ച് കാണിച്ചു.
അവന് അമ്മയെ അടിമുടി നോക്കി.
“സൂപ്പറായിട്ടുണ്ടല്ലോ!”
അവന് തമ്പ്സപ്പ് മുദ്ര കാണിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. പിന്നെ അമ്മയുടെ അടുത്ത് വന്ന് കഴുത്തിനടുത്തേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു.
ഇവനിത് എന്ത് ചെയ്യാനാണ് പോകുന്നത്?
അവന്റെ നേരെ നീങ്ങി ഞാന് സ്വയം ചോദിച്ചു.
അവിശ്വസനീയതയും വിസമ്മതവും നിറഞ്ഞ ഒരു ഭാവം അമ്മയുടെ മുഖത്തും ഞാന് കണ്ടു.
“ഹാവൂ...”
അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് മൂക്ക് കൊണ്ടുവന്ന് അവന് ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്കെടുത്ത് നിര്വൃതിയോടെ പറഞ്ഞു.
“എന്താ മണം! ഇത് പെര്ഫ്യൂം അല്ല...ചേച്ചീടെ
💬 Comments
View all comments