Chapter Title : ശ്യാമും അമ്മയും കാര്ലോസും [സ്മിത]
നോക്കി നിന്നു.
ലിവിംഗ് റൂമില് വെച്ചു കണ്ട രംഗം എന്റെ മനസ്സില്നിന്നും പോയില്ല. അവന്റെ കൈ അമ്മയുടെ തുടയില് ആയിരുന്നു. അമ്മ നൈറ്റി പൊക്കി വെച്ച് അവനെ തുടകള് കാണിച്ച് ഇരിക്കയായിരുന്നു. എന്നെ കണ്ടപ്പോള് അവന് കൈ വലിച്ചു. അമ്മ നൈറ്റി താഴ്ത്തിയിട്ടു.
“എന്താ അതിനര്ത്ഥം?”
ഞാന് സ്വയം ചോദിച്ചു.
കാര്ലോസിനെപ്പോലെ ഒരുവനുമായി അമ്മ ഒരിക്കല് പോലും ഒരു അവിഹിത ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുകയില്ല എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. അച്ഛന് ദൂരെ ജോലി ചെയ്യുന്ന സാഹചര്യം മുതലെടുത്ത് എത്ര ആളുകള് ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും അമ്മയെ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു! എത്ര ആളുകളെ അമ്മ ആട്ടിയിറക്കിയിരിക്കുന്നു! സുന്ദരന്മാര്, പണക്കാര്, നാട്ടില് “നിലയും വിലയു” മുള്ളവര്...
അവരോടൊന്നും തോന്നാത്ത, കാണിക്കാത്ത എന്ത് താല്പര്യമാണ് അമ്മയ്ക്ക് ഇവനോട്?
ആ ആഴ്ച്ച അച്ഛന് വന്നപ്പോള് മതിലിനടുത്ത് വെച്ചുള്ള അവരുടെ ചിരിയും വര്ത്തമാനവും സ്നാപ്പ് ചാറ്റും ഒക്കെ നിന്നു. ഇടയ്ക്ക് മതിലിനടുത്ത് അവനെ കണ്ടപ്പോള് ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രാവശ്യം അമ്മ അവനെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചതേയുള്ളൂ...
അച്ഛന് പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള് അവര് പഴയത് പോലെ സംസാരവും തൊടലുമൊക്കെ വീണ്ടും തുടങ്ങും, ഭക്ഷണത്തിനുള്ള ക്ഷണം അമ്മയുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുമുണ്ടാവും എന്നൊക്കെ ഞാന് വിചാരിച്ചു. എന്നാല് എന്തുകൊണ്ടോ അത്തരം കാര്യങ്ങളൊന്നും തന്നെ അവരുടെ ഭാഗത്ത് നിന്നുമുണ്ടായില്ല.
ചിലപ്പോള് അമ്മയ്ക്ക് പശ്ചാത്താപമുണ്ടായിക്കാണും. അല്ലെങ്കില് കാര്ലോസ് പ്രതീക്ഷിച്ചത് പോലെ അമ്മ അവനു വഴങ്ങുന്ന ഒരു പെണ്ണല്ല എന്ന് അവനു മനസിലായിക്കാണും...
അതെനിക്ക് തന്ന ആശ്വാസം ചില്ലറയൊന്നുമായിരുന്നില്ല.
“എന്നാ അമ്മെ, ഈയിടെയായി അവനെ ഇങ്ങോട്ടൊന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ!”
ഞാന് വളരെ സൂക്ഷിച്ച് അമ്മയോട് ഒരു ദിവസം രാവിലെ ചോദിച്ചു.
“ഇപ്പം അങ്ങനെ മിണ്ടാട്ടം ഒന്നും ഇല്ലടാ...”
അമ്മ പറഞ്ഞു.
അതില് നിരാശയുടെ ഒരു സ്പര്ശമുണ്ടയിരുന്നോ?
ഞാന് സംശയിച്ചു.
ഒന്ന് രണ്ടു ദിവസങ്ങള്ക്ക് ശേഷം, ഞാന് അമ്മയേയും കൊണ്ട് ബൈക്കില്, മാര്ക്കറ്റില് നിന്നും വരികയായിരുന്നു. വീടിനടുത്ത് എത്തിയപ്പോള്, കാര്ലോസിന്റെ വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് ഒരു പെണ്ണ് നില്ക്കുന്നത് ഞങ്ങള് കണ്ടു. അവള്ക്ക് അഭിമുഖമായി അവനും. എന്തൊക്കെയോ പറയുകയും ചിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
“ആരാ അമ്മെ അത്?”
അമ്മ അവളെ നോക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് ഞാന് ചോദിച്ചു.
“അറീത്തില്ലല്ലോടാ...”
💬 Comments
View all comments