Chapter Title : ശ്യാമും അമ്മയും കാര്ലോസും [സ്മിത]
കവിളില് ഒന്ന് തലോടി.
അപ്പോഴേക്കും ഡോര് ബെല്ലടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. അമ്മ അങ്ങോട്ട് പോയി. ഡിന്നര് ഗസ്റ്റിനെ സ്വീകരിക്കേണ്ടേ? സ്വീകരിക്കട്ടെ!
കാര്ലോസ് അകത്തേക്ക് കയറി. കറുത്ത ജീന്സ്, നീല ഷര്ട്ട്, കാതില് വെള്ളിക്കടുക്കന്. കയ്യില് കറുത്ത കുരിശ് തൂങ്ങുന്ന വെള്ളിച്ചെയിന്...
അവന്റെ ദേഹത്ത് നിന്നും വിലകൂടിയ കൊളോണിന്റെ സുഗന്ധം അന്തരീക്ഷത്തില് പരന്നു.
എന്നെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് അവന് തിരിഞ്ഞു നിന്ന് അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അമ്മ ആദ്യമൊന്നമ്പരന്നെങ്കിലും അമ്മയും അവനെ ചേര്ത്ത് പിടിച്ചു.
എന്റെ അമ്പരപ്പ് കണ്ട് പേടിക്കേണ്ട എന്നഅര്ത്ഥത്തില് അമ്മ എന്നെ കണ്ണടച്ച് കാണിച്ചു.
അവന് അമ്മയെ അടിമുടി നോക്കി.
“സൂപ്പറായിട്ടുണ്ടല്ലോ!”
അവന് തമ്പ്സപ്പ് മുദ്ര കാണിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. പിന്നെ അമ്മയുടെ അടുത്ത് വന്ന് കഴുത്തിനടുത്തേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു.
ഇവനിത് എന്ത് ചെയ്യാനാണ് പോകുന്നത്?
അവന്റെ നേരെ നീങ്ങി ഞാന് സ്വയം ചോദിച്ചു.
അവിശ്വസനീയതയും വിസമ്മതവും നിറഞ്ഞ ഒരു ഭാവം അമ്മയുടെ മുഖത്തും ഞാന് കണ്ടു.
“ഹാവൂ...”
അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് മൂക്ക് കൊണ്ടുവന്ന് അവന് ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്കെടുത്ത് നിര്വൃതിയോടെ പറഞ്ഞു.
“എന്താ മണം! ഇത് പെര്ഫ്യൂം അല്ല...ചേച്ചീടെ ഒറിജിനല് മണമല്ലേ?”
“ഒന്ന് പോ, കാര്ലോസെ...”
അമ്മ നാണിച്ച്, പുഞ്ചിരിച്ച്, പറഞ്ഞു.
ഞാന് അവിടെ നില്ക്കുന്നു എന്ന് അവന് ഒരു വിചാരം പോലുമില്ല. അല്ല സ്വന്തം അമ്മയ്ക്ക് പോലും ഞാന് അപ്പോള് അദൃശ്യനാണ്! പിന്നെങ്ങനെ ഇവന് എന്നെ മൈന്ഡ് ചെയ്യും?
“വാ, കഴിക്കാം...”
അമ്മ അവനെയും കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി. ഞാന് പിന്നാലെ ചെന്നു.
ഞങ്ങള് അകത്തേക്ക്, ഡൈനിങ്ങ് ഹാളിലേക്ക് പോയി.
അവിടെ മേശമേല് ഉണ്ടാക്കിയ ഭക്ഷണം അമ്മ അടച്ചു
💬 Comments
View all comments