Chapter Title : ശ്യാമും അമ്മയും കാര്‍ലോസും [സ്മിത]
ശബ്ദം കേട്ടു. അമ്മയും ഉറങ്ങിയില്ല എന്ന് ഞാന്‍ കണ്ടു.
“ചെന്നു പറയാന്‍ പോകുവാ, ഒച്ച കൊറയ്ക്കാന്‍...”
“നിക്ക്...”
അമ്മയെന്നെ വിലക്കി.
“നീ പോണ്ട...ഞാന്‍ ഒരു മെസേജ് ഇടാം...എന്നിട്ട് നോക്കാം..”
“എന്തൊരു കഷ്ടമാ..!”
ഞാന്‍ ദേഷ്യത്തോടെ, നിരാശയോടെ പറഞ്ഞു.
“ഒരു കംപ്ലൈന്‍റ്റ് കൊടുത്താ പോലീസ് ഇവനെയൊക്കെ തൂക്കി നെലത്തിടും!”
“പിന്നെ!”
അമ്മ പുച്ഛഭാവത്തില്‍ ഭാവത്തില്‍ പറഞ്ഞു.
“പോലീസോ, ഒന്നുപോ, ശ്യാമേ നീയൊന്ന്‌! അവര്‍ക്കെന്നാ വേറെ ഒരു പണിയുമില്ലേ?”
മെസേജ് അയച്ച് കഴിഞ്ഞ് അമ്മ മറുപടിയ്ക്ക് കാത്തു.
“ഏതിലാ അയച്ചേ?”
“സ്നാപ്പില്‍...അവന്‍ അതിലെ കെറുവൊള്ളൂ...”
“ആ ബെസ്റ്റ്...!”
“ശ്യെ!”
“എന്താ?”
“അവന്‍ മെസേജ് കണ്ടു, റിപ്ലൈ ഒന്നുമില്ല...”
അമ്മ സ്നാപ്പ് ചാറ്റ് റീഫ്രെഷ് ചെയ്തു നോക്കി.
“മൈര്!”
അമ്മ മുരണ്ടു.
എനിക്കത് കേട്ടപ്പോള്‍ സന്തോഷമായി.
ഇപ്പം മനസിലായോ എന്തൊരു വൃത്തികെട്ടവനാ അവനെന്ന്!
ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ ചോദിച്ചു.
അമ്മ എഴുന്നേറ്റു.
ഒരു കറുത്ത നൈറ്റി ആണ്അമ്മയുടെ വേഷം. മുടി വാരിച്ചുറ്റി വെച്ച് കണ്ണാടി നോക്കി അതില്‍ പതിപ്പിച്ച് വെച്ചിരുന്ന ചുവന്ന പൊട്ട് എടുത്ത് അമ്മ നെറ്റിയില്‍ ചേര്‍ത്തു.
“ഞാന്‍ അങ്ങ് ചെന്നു നേരെ പറയാന്‍ പോകുവാ...”
അത് പറഞ്ഞിട്ട് അമ്മ അലമാര തുറന്ന് ഒരുവലിയ ടോര്‍ച്ച് എടുത്തു.
ചുവന്ന നിറമുള്ള ടോര്‍ച്ച്.
“ഇത് എന്തിനാ?”
ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.
“ആ മതിലിന്‍റെ അടുത്തൊക്കെ പാമ്പുണ്ട്...മൊബൈലേലെ വെട്ടം ഒന്നും മതിയാകുവേലാ...”
“ഞാനും വരാമമ്മേ...”
“വേണ്ട!”
സ്വരത്തില്‍ അല്‍പ്പം കടുപ്പമുണ്ടായിരുന്നോ?
“നീ ഒറങ്ങാന്‍ നോക്ക്!”
കട്ടിലില്‍ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നുകൊണ്ട് ഞാന്‍ അമ്മ വരാന്‍
വേണ്ടി കാത്തു.
ഏതാനും മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവിടെ നിന്നുള്ള പാട്ടിന്‍റെ
💬 Comments
View all comments