Chapter Title : സിദ്ധാർത്ഥം 2 [ദാമോദർജി]

ശരീരത്തിലായിരുന്നു ആ നായിന്റെ മോന്റെ കണ്ണ്. ഈ നായിന്റെ മോൻ എന്ന് പറയാൻ കാരണം ആ നായിന്റെ മോന്റെ പേര് എന്നിക്ക് ഓർമയില്ല, അതുകൊണ്ടാണ്. സ്വന്തം അമ്മക്ക് പറ്റിയ അബദ്ധം മനസിലുള്ളത് കൊണ്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു രണ്ടാമത് ഒര് കല്യാണത്തിന് ദേവൂച്ചി സമ്മതിക്കാഞ്ഞത്. എന്റെ അമ്മ ആദ്യമൊക്കെ ദേവൂച്ചിയെ മറ്റൊരു കല്യാണത്തിന് നിർബന്ധിച്ചിരുന്നു, താൻ ഒര് അധികപ്പറ്റാണെങ്കിൽ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോയ്കോളാം എന്ന് ദേവൂച്ചി പറഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മ ആ പറച്ചിൽ നിർത്തി. എന്നാലും ആ പാവം ഈ ചെറുപ്രായത്തിൽ തന്നെ വിധവയായി ജീവിക്കുന്നത് എല്ലാരുടെ ഉള്ളിലും ഒരു വിഷമമായി തന്നെ നിന്നു.ചേട്ടൻ ദേവൂച്ചിയെ കല്യാണം കഴിച്ച് കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ എന്നിക്ക് ദേവൂച്ചിയോട് കാമം തോന്നിയിരുന്നു, ചേട്ടനോട് ഒരു ചെറിയ അസൂയയും.പിന്നീട് ചേട്ടന്റെ മരണശേഷം ചേട്ടത്തിയുടെ അവസ്ഥ കാണാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആ കാമം മാറി ഒരു സഹദാബമോ ഇഷ്ടമോ ആയി മാറി.ഇങ്ങനെ ഓരോന്നും ആലോചിച്ചു ഞാൻ എപ്പോഴോ ഉറക്കത്തിലേക്കു വഴുതി വീണു.

വാതിലിലുള്ള തട്ടും അമ്മയുടെ ഉറക്കെയുള്ള വിളിയും കേട്ടാണ് ഞാൻ ആ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും ഉണരുന്നത്. നല്ലൊരുറക്കം പാതിയിൽ മുറിഞ്ഞതിന്റെ വിഷമത്തിൽ ഞാൻ പോയി വാതിൽ തുറന്നു.

“എന്തൊറക്കാട ചെക്കാ ഇത്, സമയം ഉച്ചയാവാറായി.പോയി പല്ല് തേച്ചിട്ട് രാവിലത്തെ പുട്ടും കറിയും കഴിക്കാൻ നോക്ക്”

“എല്ലാ എന്റെ പൊന്നുമോൻ ഇന്നലെ എപ്പഴാ വന്നേ”

“അത് ഞാൻ ഇന്നലെ എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ടിന്റെ കല്യാണം ആയിരുന്നു, അവിടെ കുറച്ച് സഹായിച്ചു സമയം വൈകിപ്പോയി”

അതും പറഞ്ഞു താഴേക്കിറങ്ങാൻ നേരം മുകളിൽ കോണി കയറി എത്തുന്ന ഹാളിൽ ചിന്നു ടീവി കണ്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ടു.

“ഡി...നിനക്ക്